همزمان با چرخشهای ناپایدار در سیاست دولت آمریکا، از تهدید به «حمله» به تبلیغ برای «معامله»، دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی بیش از پیش فعال شده و به بهانهی «وضعیت جنگی» به حذف مخالفان ادامه میدهد.
در حالی که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا با چرخش از تهدید به حملات گسترده در هفتهی گذشته به روند «چراغ خاموش» مذاکرات برای بازگشایی تنگه هرمز تغییر مسیر داده است، ماشین کشتار و سرکوب و اعدام جمهوری اسلامی با افزایش فشارها به بهانهی «وضعیت جنگی» به حذف معترضان و آزار خانوادههای آنان ادامه میدهد.
جمهوری اسلامی پس از ماهها جنگ با ایالات متحده و اعتراضات سراسری دیماه سال گذشته در انقلاب شیروخورشید، سرکوب مخالفان را بیش از پیش تشدید کرده است. اعدام علنی به خیابانها بازگشته و گروههای حقوق بشری و خانوادههای اعدامشدگان از افزایش فشارها خبر میدهند. بنا بر تازهترین گزارشها، در طول پنج ماه گذشته، ۵۶ تن از معترضان انقلاب شیروخورشید توسط جمهوری اسلامی اعدام شدهاند.
بازگشت اعدامها در ملاء عام در اصفهان
شبکه «ایبیسینیوز» نیز در گزارشی که ۹ اوت منتشر شده، به این اعدامها پرداخته و نوشته است، در شهر اصفهان سه جوان معترض به نام امیرحسین صفری (۳۷ ساله) ابوالفضل سپاهی (۲۳ساله) و علیرضا سپاهی (۲۵ساله) به اتهام مشارکت در اعتراضات دیماه، برای اعدام در ملاء عام به خیابان علیخانی منتقل شدند. جرثقیلها برای نصب دار به کار گرفته شدند. امیرحسین صفری و ابوالفضل سپاهی را به دار آویختند، اما علیرضا سپاهی پیش از رسیدن به دار به دلیل حمله قلبی از پای افتاد و به بیمارستان منتقل گردید.
این اعدامها در سحرگاه ششم امردادماه درست پیش از اذان صبح، انجام شد. جمهوری اسلامی طبق قوانین اسلامی اجرای اعدام را همراه با اذان صبح الزامی میداند، به همین دلیل ایرانیان از آن به عنوان «آوای مرگ» یاد میکنند.
در ادامهی این گزارش آمده است، در صحنهی اعدام، نیروهای امنیتی با کامیونهای مسلح به مسلسل حضور داشتند. شهروندان اصفهان با دیدن این صحنه دست به اعتراض زدند و با سر دادن شعار با ماموران درگیر شدند. ویدیوهای این اعتراض در شبکههای اجتماعی منتشر شده است.
آمار اعدامها و پرونده «میدان علیخانی»
فولکر تورک کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل اعلام کرده که از اول فروردین تا کنون دستکم ۵۶ شهروند با اتهامات مرتبط با «امنیت ملی» اعدام شدهاند که پرونده ۲۷ تن از آنان به اعتراضات دیماه مربوط بوده. بیش از ۱۰۰ تن دیگر در معرض خطر اعدام قرار دارند. وکلایی از داخل ایران به «ایبیسینیوز» گفتهاند رقم واقعی ممکن است بالاتر باشد.
در پروندهی معروف به «میدان علیخانی»، دوازده جوان به اعدام محکوم شده و چند تن دیگر به پنج تا ده سال زندان محکوم شدهاند. از این دوازده نفر، چهار تن اعدام شدهاند و هشت نفر دیگر در انتظار اجرای حکم هستند.
شکنجه، اعتراف اجباری و نقض روند قضایی
خانوادهها و دوستان متهمان گزارش دادهاند که فرزندانشان روزها تحت شکنجههای جسمی و روانی شدید قرار گرفتهاند تا به قتل اعتراف کنند. آنها حق انتخاب وکیل نداشتهاند و دادگاه شواهد مبنی بر حضور نداشتن در صحنهی جرم را نپذیرفته است. با اینهمه حتی وکیل تسخیری نیز به پرونده دسترسی نداشته و خانواده تنها پس از صدور حکم از آن مطلع شده است.
کمیسر عالی حقوق بشر این روند را محکوم کرده و گفته، به این ترتیب اعترافات تحت شکنجه گرفته شدهاند. او تأکید کرده: «مجازات اعدام با حق حیات و کرامت انسانی در تضاد است.»
در همین رابطه، عفو بینالملل نیز اعدامها را محکوم کرد و هشدار داد که در میان افراد در صف اعدام، سه تن در زمان دستگیری کودک بودهاند. این سازمان از جامعهی بینالمللی درخواست اقدامات دیپلماتیک فوری برای توقف اعدامها در ایران کرده است.
فشار بر خانوادهها و فضای ترس
نیروهای امنیتی و اطلاعاتی خانوادهها را تهدید کردهاند که با رسانهها صحبت نکنند و با دیگر خانوادههای متهمان در تماس نباشند، وگرنه با پیامدهای جدی روبرو میشوند. یکی از بستگان اعدامشدگان گفته است: «زندگی کل خانواده در آتش است. نه فقط جان یک نفر، بلکه همهی ما در خطر هستیم.» منابع نزدیک به زندانیان نیز از تهدید به دستگیری سایر فرزندان خانوادهها خبر دادهاند.
حذف و کشتار در شرایط جنگ
این موج جدید از اعدامها در پی اعتراضات گستردهی دیماه و در شرایط جنگی چندماهه با آمریکا شکل گرفته است. جمهوری اسلامی همواره از اعدام در ملاء عام به عنوان ابزار هراسافکنی و سرکوب مخالفان و اعتراضات جامعه در دورههای مختلف استفاده کرده است.
حذف مخالفان به بهانهی فضای جنگی در جمهوری اسلامی تنها مربوط به اکنون نیست. با آغاز جنگ ایران و عراق نیز حکومت تازه برآمده از انقلاب اسلامی در سال ۵۷ با تکیه بر موج مذهبی، روزانه در میادین شهرها اعدامها را به نمایش میگذاشت.
تفاوت مهمی که در اعدامهای اکنون و آن دوره به چشم میآید، بازتاب گستردهی جنایات جمهوری اسلامی در شبکههای اجتماعی و خبرگزاریهای بینالمللی است و مهمتر اینکه با تغییر نسل و دستیابی به آگاهی و فرو ریختن دیوار تباهی و توحش انقلاب اسلامی، برخلاف دههی شصت برگزاری میادین اعدام با انزجار و اعتراض شهروندان روبرو میشود و به خشم و ارادهی آنها علیه جمهوری اسلامی دامن میزند.
