نقاش پیشکسوت سردر سینماهای قبل انقلاب، دستفروش شد

-با جایگزین شدن عکس به جای نقاشی بر سردر سینماها، بسیاری از نقاشان بیکار شدند.
-آخرین پوستر این هنرمند متعلق به فیلم «برزخی‌ها» در سال ۱۳۶۱ است.

منوچهر قاضی‌زاده نقاش پیشکسوت سردر سینماهای تهران در قبل از انقلاب، برای امرار معاش نقاشی‌هایش را در خیابان می‌فروشد.

منوچهر قاضی‌زاده ملقب به «قاضی» کارش را در سینما به عنوان نقاش سردر سینماها در دهه ۵۰ خورشیدی آغاز کرد و تا اوایل دهه شصت که همچنان برای سردر سینماها، به جای نسخه‌های چاپی از تصاویر فیلم، همچنان از نقاشی استفاده می‌شد، فعالیت می‌کرد.

او پیشتر دستیار نقاشان معروف سردر سینماها از جمله بطحایی، شقاقی، داداشی، شرافکن و علیزاده بود که در سینمای قبل از انقلاب کار می‌کردند و با جایگزین شدن عکس به جای نقاشی، شغل خود را از دست دادند.

قاضی قبل از انقلاب با گروه‌های مختلفی به عنوان نقاش خیابانی فعالیت می‌کرد اما با بالا رفتن سن‌اش دیگر نمی‌توانست روی داربست‌ها بایستد و این شغل را هم از دست داد.

خبرگزاری مهر نوشته که او اکنون در آستانه ۶۵ سالگی برای گذران زندگی کنار خیابان نقاشی‌های رنگ روغن می‌فروشد.

او یکی از صدها هنرمند فراموش‌شده‌ای است که در اثر بی‌توجهی مسئولان سینما در شرایط سختی زندگی‌ می‌کنند. حال آنکه وزارت ارشاد و خانه سینما، به واقع اولویتی مهم‌تر از سر و سامان دادن به وضع این پیشکسوتان ندارند.

البته در جشنواره فیلم «فجر» سال ۹۱، این هنرمند مورد تقدیر قرار گرفت ولی در این پنج سال، حمایت مالی از او نشده است.

قاضی به خبرگزاری مهر گفته که آخرین نقاشی که برای سینما کشیده، متعلق به فیلم «برزخی‌ها» ساخته ایرج قادری بوده که در سال ۱۳۶۱ اکران شد.

گفتنی است که در کشورهای پیشرفته دنیا همچنان تکنیک استفاده از نقاشی بر سردر سینماها مورد استفاده قرار می‌گیرد و تلاش می‌شود تا این هنر زنده بماند و از بین نرود.

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=86056

2 دیدگاه‌ها

  1. علی

    خیلی ناراحت کننده است.

  2. راسل الغول

    حق‌اش این نبوده و باید ازش حمایت می‌شده. و ای کاش نقاشی سردر سینماها باقی می‌ماند چون با حال‌تر و هنری‌تر و مردمی‌تر بوده از عکس‌های تکنولوژیک.

    ولی حرف نویسنده ر من نمی‌توانم قبول کنم.
    ۱. هر چیز خوبی را باید به «کشورهای پیشرفته جهان» بچسبانید؟ همه بدبختی‌های ما از همین «پیشرفت» هست، مثالش همین عکاسی و موبایل لمسی و کوفت و زهرمار.
    ۲. آیا وقتی خودت نمی‌توانی از چیزی دفاع کنی، باید از چشم آبی‌ها اثبات بیاوری؟
    ۳. اصلا این حرف درست نیست. در آمریکا و اروپا هم نقاشی سر در سینمایی دیگر وجود ندارد. هنر گرافیک و پوستر هست که آن هم اکثرا از عکس و گرافیک کامپیوتری استفاده می‌شود.

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید: