مشکلاتی که در مقابل دولت دوازدهم قرار دارند، کم نیستند. تنها اقتصاد و انزوا در منطقه، مشکلاتی نیستند که حسن روحانی و کابینه‌اش با آن روبرو هستند.

آماری که نهادهای رسمی و غیر رسمی جمهوری اسلامی منتشر می‌کنند نگران‌کننده هستند. انجمن روان‌پزشکان به نقل از وزارت بهداشت اعلام کرده از هر چهار ایرانی بین ۱۶ تا ۶۵ سال، یکی به اختلال روانی دچار است.

رئیس سازمان پزشکی قانونی می‌گوید شمار کسانی که دست به خودکشی زده‌اند، در فاصله بین ۱۳۹۴ و ۱۳۹۶ دو برابر شده است. از جانب دیگر وزارت دادگستری صحبت از تشکیل بیش از ۱۴ میلیون و ۶۰۰ هزار پرونده قضایی در سال ۱۳۹۵ می‌کند.

تبعیض جنسیتی، قومی و مذهبی هم  از جمله عواملی هستند که آینده کشور را تهدید می کنند و می‌توانند باعث از هم‌پاشیدگی  اجتماعی شوند.

برای گفتگو در رابطه با چالش‌ها و آسیب‌های اجتماعی در ایران، احمد رأفت به سراغ حسین لاجوردی، جامعه‌شناس و بنیانگذار «انجمن پژوهشگران ایران» رفته است.

لینک مستقیم به ویدیو

4 دیدگاه‌ها

  1. مهم نیست

    جناب حسین اقا لاجوردی بزرگوار… لطفا پاسخ دهند که چرا اکثر مردم ایران هم به ملاها بد و بیراه و فحش می‌دهند و هم ساعت‌ها در صف برای رای دادن به انها در زیر افتاب می‌ایستند؟! چرا این مردم صبح گفتند زنده‌باد مصدق و عصر گفتند جاوید شاه؟!
    ضمنا آیا با داشتن این خصلت، اگر به این اکثریت لقب «سلطنت‌طلبان پیرو خط امام» داده شود، درست است؟ ایشان مردم ایران را خوب شناخته‌اند؟
    هر چه می‌کشیم از دست این مردم است! نمی‌دانید این اکثریت چه… هستند!

  2. مهم نیست

    سلام،
    اگر این امکان فراهم می‌گردید که نظر کاربران در زمانی که مطلب در تیتر اول قرار دارد، منعکس می‌گردید، نتیجه بهتری عاید می‌شد.
    با تشکر

  3. کیهان لندن

    با سپاس از شما خواننده گرامی
    همه دیدگاه‌ها پس از بررسی و حتی تصحیح نگارشی منتشر می‌شوند تا نظر کاربران در این بلبشوی فضای مجازی به درست‌نویسی نیز جلب شود. این کاریست که همه رسانه‌های معتبر جهان انجام می‌دهند و هیچ دیدگاه و نظری با غلط و غلوط منتشر نمی‌شود.
    کیهان لندن تلاش می‌کند همه دیدگاه‌ها را پس از تفکیک مطالب «جفنگ» و یا تبلیغات تجاری و… که ربطی به «دیدگاه» ندارند، در نخستین فرصت ممکن منتشر کند.

  4. پیروز

    با توجه به اینکه دکتر لاجوردی با اعداد و ارقام سر و کار دارند و گفته‌هایشان نیز به همین بررسی‌ها بستگی دارد، لذا می‌توان بدون تردید به درستی آنها پی برد.
    از آنجایی که ایشان در تلاش هستند تا میزگردی به وجود بیاورند که هم مشکلات و هم کدورت‌ها را بزدایند و انحلال، براندازی و یا سرنگونی نظام اسلامی و همچنین آزادی و آبادی و حکومتی سکولار دموکرات در ایران برایشان هدف است و در اولویت قرار دارد و به همین منظور برای تشکیل یک آلترناتیو متشکل از دگراندیشان می‌کوشند، چرا نمی‌توانند برای رفع ابهامات و معالجه بیماری خودمحوری و خودپسندی و خودخواهی‌ها که کارشناسان سیاسی و اجتماعی ما گرفتار آن هستند، در کنگره سکولاردموکرات‌ها که در ۲۸ و ۲۹ اکتبر که در دو قدمی ایشان تشکیل می‌شود شرکت کنند و یک بار برای همیشه تکلیف هم کنش‌گران و هم مردمی که دل به چنین کنش‌گرانی بسته‌اند را با اعداد و ارقام و استدلال روشن نمایند؟

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید: