جمهوری اسلامی سیستم آموزشی ایران را از پا انداخته است

دوشنبه ۱ آبان ۱۳۹۶ برابر با ۲۳ اکتبر ۲۰۱۷


شکوه میرزادگی – سال‌هاست که یکی از ژست‌های وابستگان جمهوری اسلامی به رخ کشیدن تعداد زیاد دانشجو در دانشگاه‌ها و مدارس عالیِ ایرانِ پس از انقلاب است؛ برخی نیز دانسته یا نادانسته از این «ازدیاد» دانشجو اظهار خوشحالی می‌کنند غافل از آن که تعداد زیاد دانشجو هیچ وقت نشانه‌ی پیشرفت علم و دانش در یک کشور نیست.

در واقع از همان اوایل تشکیل جمهوری اسلامی در ایران برای اهل علم و فرهنگ روشن بود که به زودی مراکز دانشگاهی و علمی، همانطور که شکل ظاهری خود را از دست داده و شبیه به تکیه و مسجد شده بودند، هویت واقعی و عُقلایی خود را نیز از دست خواهند داد. تاکید مکرر آیت الله خمینی، بر ضرورت «وحدت حوزه و دانشگاه» و پس از آن فاجعه‌ی «انقلاب فرهنگی» که به دست جماعتی فرهنگ ستیز به راه افتاد، نشان می‌داد که جمهوری اسلامی به زودی همه‌ی دستاوردهای علمی پس از انقلاب مشروطیت تا انقلاب اسلامی را نابود خواهد کرد؛ دستاوردهایی که در مسیر هماهنگ شدن دانشگاه‌های کشور با دانشگاه‌های پیشرفته دنیا بود.  

متاسفانه آنچه جمهوری اسلامی در این چهل سال گذشته، بر سر سیستم آموزشی ایران آورده، به سختی قابل جبران است و اگر وضعیت به همین شکل پیش برود جبران ناپذیر خواهد شد.

تردیدی نیست که ما از هم اکنون از قافله علم و دانش جهانی، به ویژه در بخش علوم انسانی عقب مانده‌ایم و این فقط سخن من و امثال من، که در اپوزیسیون فرهنگی حکومت اسلامی قرار داریم، نیست؛ مدرسین دلسوز در داخل ایران نیز سال‌هاست از این فاجعه‌ی بنیادبرانداز سخن می‌گویند.

تازه‌ترین گفته از آن دکتر مجتبی امیری، عضو هیات علمی دانشگاه تهران، است که می‌گوید: «شرایط کشور ما به گونه‌ای است که کارشناس تحویل جامعه می‌دهیم، ولی در عرصه اجرایی این افراد غیرکارشناس هستند، در واقع به نوعی یافته‌های خود را بر اساس آزمون و خطا یاد می‌گیرند و در دانشگاه فکر کردن، و تفکر عقلایی را آموزش نمی‌بینند.»

او به صراحت می‌گوید که دولت آقای روحانی هم کاری برای وضعیت آموزش عالی کشور انجام نداده است: «آموزش عالی کشور وضعیت مناسبی ندارد. متاسفانه دولت دوازدهم حوزه‌های فرهنگ، آموزش و پرورش و آموزش عالی را در اولویت‌های آخر سیاست‌های خود قرار داده است. واین امر سبب شده دانشگاهیان از سیاست‌های دولت ناامید و بین دولت و دانشگاهیان و نخبگان شکاف ایجاد شود.»

این عضو هیات علمی دانشگاه تهران همچنین به مشکل انتخاب وزیر علوم اشاره می‌کند و معتقد است: «مشکل دیگر این است که در انتخاب مدیریت وزارت علوم، به علوم انسانی و اجتماعی توجه نشده است و همواره از گروه مهندسی و پزشکی در راس امور استفاده شده است؛ در نتیجه آن اثربخشی لازم که باید در حوزه آموزش عالی اتفاق بیفتد صورت نمی‌گیرد.»

دکتر امیری در انتها تاکید می‌کند: «آموزش عالی کشور بسیار بیمار است و این نهاد امروزه مشکلات و دردهایی دارد که نمی‌شود به زبان آورد …و اگر وضعیت آموزش عالی به همین روند ادامه پیدا کند، به‌زودی از پا می‌افتد.»

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=92219

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (حداکثر ۱۰۰۰ کاراکتر):