توهم‌ اصلاح‌طلبی در ایران

جمعه ۲ شهریور ۱۳۹۷ برابر با ۲۴ اوت ۲۰۱۸


ویکتوریا آزاد – اصلاح‌طلبی در ایران مساوی با مفاهیم مدرن اندیشه رفرمیسم غربی نیست بلکه دکانی است برای عدم قبول مسئولیت و توپ را به زمین طرف مقابل انداختن.

اصلاح‌طلبی و اقتدارگرایی در ایران نه از سر اختلافات ریشه‌ای برای ایجاد تغییرات همه‌جانبه و‌ بنیادین بلکه برخاسته از تقیه‌ای صوری و مزورانه برای ادامه حکمرانی و ایجاد توهم در اقشار مردم است. بازی‌ای که هر هشت سال یک‌بار تکرار شده و نتیجه اش هر هشت سال یک‌بار برتری یک جناح بر جناح دیگر بوده. پازل ورشکستگی ایران در عرض این ۳۹ سال به تدریج شکل گرفت و متاسفانه مردم و «قمپوزیسیون» را بدجوری گول زد و به بازی گرفت بطوری که انرژی بزرگی صرف اثبات خوبی این جناح بر آن جناح و انتخاب بد از بدتر شد. براندازان هرگز به قانون اساسی و انتصابات جمهوری اسلامی التزام ندادند اما اصلاح‌طلبان با التزام به قانون اساسی و «حکم حکومتی» اعمال حکومت و شخص رهبر جمهوری اسلامی را همیشه توجیه کردند چون جمهوری اسلامی نظام مورد علاقه آنهاست.

واقعیت اینست که از زمان صفویه به بعد روحانیت هیچگاه بطور مستقل در قدرت سیاسی نبوده و همواره در حاشیه و یا در کنار سلاطین و یا به عنوان معترض در مقاطعی رو در روی حکومت‌های گذشته قرار داشته است. به دنبال انقلاب ۵۷ روحانیت برای اولین بار به آرزوی دیرینه خود دست یافت و ارکان قدرت را به دست گرفت و این آزمون خوبی برای اثبات این حقیقت بوده است که دین وقتی سیاسی شود و در حاکمیت قرار گیرد نه تنها قادر به اصلاح و یا تغییر خود نیست بلکه به دلیل گرایش قوی به سمت قدرت، از مضمون اصلی خود فاصله می‌گیرد و خشن و بی‌رحم می‌شود و این خصلت ذاتی حکومت‌های ایدئولوژیک است. اصولا حکومت‌های ایدئولوژیک مشروعیت خود را از مردم نمی گیرند. حکومت اسلامی در ایران نیز مشروعیت خویش را از خداوند و آسمان می‌گیرد نه از مردم و زمینیان. از این رو خشونت و بی‌رحمی خود را خدمت به خداوند تلقی می‌کند. باورهای دینی این حکومت آنچنان سخت و سنگین است که یک قدم به سوی اصلاحات برابر با حذف دین از عرصه سیاسی خواهد بود. به همین دلیل انعطاف‌ناپذیری و خشونت به عنوان ابزاری برای اصلاح‌ناپذیری در آمده است.

باید توجه داشت که ابزار اعمال اصلاحات، دموکراسی و مدرنیسم است پس برای پیشبرد رفرم و اصلاحات نیاز به فضای آزاد و دموکراسی هست و برای استقرار دموکراسی در ایران نیاز به تحول ساختاری و دموکراتیک، و برای تحول ساختاری نیاز به پرداخت هزینه داریم و برای پرداخت هزینه نیاز به برنامه‌ریزی و برنامه‌ریزان معتبر و جسور داریم. بدون تحول ساختاری و تعویض نظام اسلامی حاکم، اصلاح‌طلبان واقعی نیز قادر به ادامه حیات نخواهند بود. کاربرد متدولوژی اصلاحات و اصلاح‌گرایی تنها در نظام‌های دموکراتیک  با پارلمان مردمی، مقتدر و تکثرگرا عملی است و نه در نظام‌های دیکتاتوری و استبدادی و ولی‌محور.

باور دارم که ادامه، حیات این رژیم منجر به پرداخت هزینه‌های سنگین حتی برای اصلاح‌طلبانی خواهد شد که در مخالف جدی با برخی رفتار دولت و رهبری کنونی هستند. آنها سرنوشتی بهتر از سعید امامی‌ها پیدا نخواهند کرد. به این ترتیب آنها که در حاشیه این مافیای حکومتی قرار دارند و به دلیل مصلحت‌هایی واهی در رویای اصلاح نظام بسر می‌برند بجاست که صف خود را از کل نظام جدا کنند و به صف ملت بپیوندند و خواهان الغای کل نظام و انتخابات آزاد پس از بیرون انداختن دیوها شوند.

اصلاح‌طلبان وابسته به نظام نسخه‌ای جعلی، دروغین و‌ آخوندی از تفکر و ایده اصلاح‌طلبی کشورهای اروپایی را ارائه داده‌اند با تفاوت‌های بسیار از جمله اینکه نسخه آنان مرز و حدودش را منافع مالی فرقه‌ای گروه‌های حاکم و نه منافع ملی تعیین می‌کند!

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=127641

4 دیدگاه‌

  1. سپنتا

    اصلاح طلبی انقدر مسخره است که نمی دانم ویکتوریای عزیز چرا وقتش را صرف آن کرده. ویکتوریا جان این جماعت آبرویی برایشان نمانده. ولشان کن. این ها به دنبال مطرح کردن خودشان اند وگرنه سالها است که سوخته اند. اگر رسانه ها به این ها بها ندهند اینها فراموش میشوند

  2. على حصورى

    متاسفانه روحانیت شیعه در طول تاریخ همیشه از مردم اطاعت و دنباله روى(تقلید) خواسته است ونه استقلال فکر و ازادى انتخاب. این وضعیت در تشیع تثبیت و تبدیل به قاعده شده است. بنابر این حد اقل این مذهب نیاز به یک رفرم دارد وگرنه به همت و اگاهى روزافزون مردم زول خواهد یافت.

  3. سعید

    جای شکی نیست که در حکومت ملاخوری که در ایران به راه انداخته‌اند این دسته سخیفترین و مشمعز کننده ترین نقش رو بازی کرده و همچنان تمایل دارند در بستر انقلاب خیز کنونی با انواع لطایف الحیل مانع حرکت مردم ایران شوند. تاریخ اصلاحات اینها تاریخ ساخت و پاخت درون گروهی بر سر تقسیم قدرت و منابع و پول مملکت است. از شما تشکر می‌کنم و بامید افشاگری‌های بیش‌تر دوستان

  4. ویکتوریا آزاد

    درود دوستان عزیز سپاسگزارم از نظرات خوب شما. چاره ای نیست باید به این مسئله هم بشکل ریشه ای پرداخت و سمپاشی کرد. هنوز خطر بازگشت به دوران طلایی امام هست چون اپوزیسیون به اجماع نرسیده است پس باید روشنگری کرد و امکان فریبکاری های آتی را به حداقل رساند.
    با احترام و مهر
    ویکتوریا آزاد

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (حداکثر ۱۰۰۰ کاراکتر):