تبعیدیان ایرانی از برخورد بریتانیا با «پناهجویان کانال» غمگین و نگرانند

یکشنبه ۷ بهمن ۱۳۹۷ برابر با ۲۷ ژانویه ۲۰۱۹


روزنامه فایننشال تایمز در گزارشی به قلم روبرت رایت و در گفتگو با تعدادی از فعالین اجتماعی و سیاسی و شهروندان ایرانی مقیم بریتانیا که از سال‌ها پیش به عنوان مهاجر و تبعیدی در این کشور زندگی می‌کنند به بررسی دلایل افزایش شمار پناهجویان ایرانی به انگلستان پرداخته است. پناهجویانی که برخی از آنها از راه «کانال مانش» یا «کانال انگلیس» و با پذیرفتن خطرات بسیار به این کشور می‌آیند و به «پناهجویان کانال» معروف شده‌اند.

نامدار بقایی یزدی یک ایرانی مقیم بریتانیا است که چهل سال پیش کمی پس از انقلاب اسلامی به همراه خانواده خود به بریتانیا مهاجرت کرد و آن زمان مورد استقبال قرار گرفت.

آنهایی که تجربه مراجعه به دفاتر و ادارات مهاجرتی وابسته به سازمان پناهندگان سازمان ملل متحد را دارند می‎دانند که چه شرایط سختی دارد اما او معتقد است در آن زمان این مراکز تا حد زیادی شرایط آنها را درک می‌کرده‌اند. ولی حالا زمانه تغییر کرده، تعداد زیادی از پناهجویان که بسیاری از آنها ایرانی هستند تلاش می‎کنند خود را با قایق‎های کوچک از طریق دریا به بریتانیا برسانند که برخی از رسانه‌ها درباره آنها با عنوان خصمانه‌ی «هجوم مهاجران» هشدار داده‌اند.

نامدار بقایی یزدی کارشناس زیست‌شناسی

برای نامدار بقایی یزدی و دیگر تبعیدشدگان ایرانی که در انگلیس زندگی می‌کنند تضاد میان تجربه‎ای که آنها داشتند با نوع رفتاری که امروز با این پناهجویان می‎شود بسیار ناراحت کننده است. آنها می‎بینند که رفتارها در برابر این مهاجران تا چه اندازه تغییر کرده است.

بقایی‎یزدی استاد زیست‌شناسی در دانشگاه‎های بریتانیاست که خانواده او پس از اعدام پدرش در سال ۱۹۷۹ از ایران به انگلیس آمدند. او می‎گوید، «وقتی اینجا آمدیم بسیار مورد استقبال قرار گرفتیم. ولی الان روشن است نه فقط از ایرانی‎ها بلکه از هر پناهنده سیاسی مثل قبل آنطور که در دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰ مورد استقبال قرار می‌گرفتند، دیگر استقبال نمی‎شود.»

بقایی یزدی در حالی که فقط ۱۹ سال داشت به بریتانیا آمد. او نگرانی ویژه‌ای درباره مواضع ساجد جاوید وزیر کشور بریتانیا دارد زیرا طبق گفته‎های او «انگلیس هر کاری که لازم است خواهد کرد تا آنهایی که به این کشور آمده‌ و درخواست پناهندگی داده‌اند در گرفتن پناهندگی موفق نباشند.»

وزیر کشور بریتانیا آن دسته پناهجویانی را که از طریق کانال مانش خود را به بریتانیا می‎رسانند «پناهجویان اقتصادی» خوانده است. اخراج این گروه پناهجویان نگرانی‎های بسیار زیادی را در جامعه‎ی ایرانی به وجود آورده. چون عنوان می‎شود این گروه افراد دیگر نمی‌توانند به عنوان پناهنده سیاسی درخواست خود را ارائه دهند.

نازنین انصاری مدیرمسئول کیهان لندن در این زمینه می‎گوید: «ایران از یک بحران اقتصادی رنج می‏‌برد و در سال ۲۰۱۸ ارزش ریال حدود ۵۰ درصد کاهش داشته و تصمیم آمریکا برای خروج از توافق اتمی باعث شد ترمز سرمایه‎گذاری خارجی در ایران کشیده شود، آنهم در شرایطی که کشور نیاز مبرم به سرمایه‎گذاری داشت.»

نازنین انصاری مدیر مسئول کیهان لندن

نازنین انصاری نیز در سال ۱۹۷۹ و دوران وقوع انقلاب اسلامی در خارج کشور بوده و پس از آن نیز هرگز به ایران بازنگشته است. او می‎گوید بحران اقتصادی که در ایران وجود دارد از آشوب‌های سیاسی کشور جدا نیست. آشوبی که در آن ظاهرا رییس جمهور میانه‎رو و تندروها در جنگ قدرت روبروی هم قرار گرفته‌اند.

نازنین انصاری می‎گوید: «تعداد زیاد مهاجران ایرانی انعکاسی از شرایط وخیم سیاسی داخل ایران است و نشان می‎دهد اصلاح آنهایی که قدرت را در دست دارند به هیچ طریقی امکان‌پذیر نیست.»

«جامعه ایرانیان لندن» در سال ۱۹۸۰ توسط گروهی از ایرانی‎ها برای حمایت از تبعیدیان و مهاجران این کشور تشکیل شد. این کانون در منطقه پرجمعیت «هامر اسمیت» واقع است. نگاهی به وضعیت آن‎هایی که به این مرکز مراجعه می‌کنند نشان می‌دهد پناهجویانی که از ایران به انگلیس می‌رسند، آخرین موج از  چند موج مهاجران ایرانی‎ هستند که در دهه‌های گذاشته راهی بریتانیا شده‌اند.

محدوده سن ایرانی‎های مهاجر و شاخص‌های دیگر اثبات می‎کند که موج بزرگ پناهندگی ایرانیان پس از بحران‎های سیاسی این کشور از سال ۱۹۷۹ ایجاد شده است.

نازنین انصاری معتقد است «آمدن به بریتانیا برای ایرانی‌ها یک پیروزی مهم به حساب می‎آید، چون خیلی از ایرانی‎ها می‎توانند به زبان انگلیسی صحبت کنند و جامعه ایرانی‎های تبعید شده لندن، منسجم است.» نازنین انصاری شهر لندن را پایتخت فرهنگی ایرانیان می‌داند.

از ماه ژوئن سال ۲۰۱۸ حدود ۲۴۴۰ درخواست پناهندگی از سوی ایرانی‎ها به دولت بریتانیا ارائه شده که این آمار بیشتر از هر کشور دیگری است.

کاوه کلانتری مدیر «جامعه ایرانیان» که سال ۱۹۸۵ از ایران خارج شده، می‌گوید: «تفاوتی که مهاجرت‎های کنونی به بریتانیا با گذشته دارد مسیر رسیدن به این کشور است که تغییر کرده. ما ایرانی‌هایی بودیم که از طریق مسیرهای هوایی یا با ماشین و کامیون‎های باری به بریتانیا رسیدیم.»

نازنین قریشی

نازنین قریشی که در سال ۱۹۹۳ به بریتانیا آمده می‌گوید، از بین بسیاری مهاجران که تلاش کردند خود را به بریتانیا برسانند تنها تعداد کمی موفق می‌شوند.

موج روزافزون مهاجرت به بریتانیا باعث سخت‎تر شدن شرایط پذیرش پناهندگان شده است. نازنین قریشی می‌گوید ماموران اداره مهاجرت باید بیشتر به حرف‎های پناهجویان گوش کنند. به گفته وی «در زمان ما مقامات مهاجرتی بریتانیا وقت بیشتری برای بررسی پرونده‎ها می‎گذاشتند.»

سعدی، یکی دیگر از مراجعه‌کنندگان به «جامعه ایرانیان» که به خاطر امنیت خود و خانواده‎اش نامش محفوظ مانده می‎گوید که سرکوب توسط رژیم تهران موج تازه‌ی پناهجویان را به راه انداخته. او می‎گوید ده سال است ایران را ترک کرده اما هنوز پدرش ماهی یک بار مجبور است به نیروهای امنیتی توضیح دهد که چرا وی از ایران خارج شده است.

سعدی می‎‌گوید: «وقتی مهاجران ریسک زیادی را که عبور از کانال مانش با قایق‌های کوچک دارد می‌پذیرند، نشان می‎دهد که آنها تا چه اندازه از وضعیت‎شان در ایران ناامید هستند.»

نازنین قریشی با این نظر موافق است و می‎گوید، واضح است که آنها نمی‎خواهند کشور خودشان را ترک کنند اما مجبور به این کار می‌شوند.

نازنین زاغری و دخترش گابریلا

نازنین قریشی  و دیگر پناهندگان خوشبین هستند که اگر بریتانیا بیشتر در مورد وضعیت مردم ایران آگاه شود ممکن است برخوردش با پناهجویان ملایمتر شود. آنها می‌گویند وضعیت نازنین زاغری- رتکلیف، شهروند دوتابعیتی ایرانی- بریتانیایی که از سال ۲۰۱۶ در ایران در بازداشت بسر می‌برد، به افزایش آگاهی دولت بریتانیا از شرایط ایران کمک کرده است.

سعدی می‌گوید، وقتی والدین دوستان مدرسه‎‌ای پسرش از او پرسیده‎اند چرا او و همسرش ایران را که «کشوری خوب» است ترک کرده و به بریتانیا آمده‌اند، او شرایط ایرانی‎ها در داخل کشور را توضیح داده و گفته که شهروندان ایران با چه وضعیت دشواری مواجه‌اند و بسیاری از‌ آنها سعی می‎کنند از ایران خارج شوند.

سعدی می‌افزاید: «وقتی برای آنها توضیح دادم که با چه سختی‎هایی مواجه هستیم به ما آسانتر گرفتند و الان بهتر با ما کنار می‎آیند تا گذشته.»

*منبع: فایننشال تایمز
*ترجمه و تنظیم از کیهان لندن

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=144447

2 دیدگاه‌

  1. ذره بین

    وا اسفا بر حال ایران و ایرانی! از ویرانه به عامل ویرانی پناه آوردن،از دردناکترین تراژدی های زمانه است.اما سیمرغ دوباره به پرواز خواهد آمد.

  2. ماکان

    حالا اوضاع بدتر هم میشه. می‌خواهند ملکه انگلیس و شوهرش رو در یک مکان مخفی کنند که کسی پیدایشان نکند .از ترس هوجوم مردم به خاطر برکسید .

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (حداکثر ۱۰۰۰ کاراکتر):