نامه مریم مقدم بازیگر سینما به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی

چهارشنبه ۲۸ فروردین ۱۳۹۸ برابر با ۱۷ آپریل ۲۰۱۹


مریم مقدم هنرپیشه ایرانی- سوئدی که از جمله در فیلم‌های کارگردانانی چون جعفر پناهی و بابک پیامی بازی کرده، نامه‌ای خطاب به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی فرستاده که به کیهان لندن نیز ارسال شده و متن آن را در زیر می‌خوانید.

مریم مقدم و پوریا رحیمی سام در سی و سومین جشنواره «فجر»؛ تهران بهمن ۱۳۹۳

«جناب آقای وزیر سلام
امروز که این نامه را می‌نویسم برای چندمین بار در طی سال‌های فعالیتم در سینمای ایران با پدیده‌ای مواجه شده‌ام که عمیقا برایم دردناک است. دردی که تا بدینجا در سکوت کامل تحملش کرده‌ام ولی دیگر فشار روحی و درد عمیق آن را تاب نمی‌آورم و بر آنم که بر خلاف گذشته در مقابلش سکوت نکنم. نمی‌دانم نوشتن نامه به شما دردی را دوا می‌کند یا نه و اینکه آیا شرایط را بر من سخت­‌تر خواهد کرد یا خیر ولی اهمیت ندارد، هرچه هست قطعا بهتر از ساکت بودن است.

آقای وزیر، در سینمایی که شما مدیریتش را به عهده دارید من را در شب شروع فیلمبرداری به علت «دستوری از بالا» از پروژه کنار می‌­گذارند و حتی تهدید می‌­کنند که اگر شکایت کنم دردسرهای بزرگتری چون توبیخ و بازداشت(!) در انتظارم است. البته همانطور که گفتم این بار اولی نیست که در طی این سال‌ها با این موضوع برخورد می‌کنم. شرایطی که ناگهان و بدون هیچ دلیلی با یک تماس تلفنیِ «از بالا» تغییر می‌­کند و نتیجه‌­اش این می­‌شود که همکاری با من «توصیه نمی‌­شود»، بدون هیچ دلیل و توضیحی. این در حالی است که­ من به غیر از آن دو سالی که رسما به دلیل بازی در فیلم جعفر پناهی ممنوع‌­الکار و ممنوع‌­الخروج بودم، در هیچ زمان دیگری ظاهرا ممنوع­‌الکار نبوده­‌ام. حال اگر شرایط تغییر کرده لطفا این را به من بگویید که تکلیف خودم را بدانم. حتما خودتان بهتر می‌­دانید که بجز من تعداد بسیاری همکار و هنرمند در بین ما هستند که حتی در کشور خودشان هم در تبعید بسر می‌­برند. داستان انحصار تمامی منابع مالی و شغلی و امکانات برای عده‌­ای محدود در این مملکت، دیگر بر هیچکس پوشیده نیست.

سوال این است که تا کجا می‌توان این جهان را از آن خود دانست و زندگی را بر دیگران تنگ کرد؟!
تا کی انتظار دارید همه ساکت بمانند و از حرف زدن بترسند؟
آیا شما صدای مردم مظلوم اطرافتان را نمی‌­شنوید؟
حقوق شهروندی که دولت تدبیر و امید وعده‌­اش را داد چه شد آقای وزیر؟
آیا شما احتیاج به احترام و مهر واقعی انسانی ندارید؟

حتما دارید. همه داریم. مگر نه آقای وزیر؟ آیا وقت آن نرسیده که بساط «خودی» و «ناخودی» را جمع کنید؟ بساطی که سال‌ها بی‌­عدالتی را موجب شده؟ بی‌­عدالتی که من هم به نوبه خود با تمام وجود طعم تلخش را چشیده­‌ام، ولی به امیدی شاید واهی، مثل هر ایرانی، ناگزیر به خوش­‌بینی بوده و در انتظار روشنایی بسر برده‌­ام. شاید هم از عشق به سرزمینم، غرق در سیاهی، دلم می‌­خواسته که تاریکی­‌ها را باور نکنم. دلم می‌­خواسته که رویای رسیدن به عدالت را در ذهنم زنده نگاه دارم.

آقای وزیر، من هم مثل هر هم­وطن تنها حق خود را می‌­خواهم و نه بیشتر. حقوقی انسانی که من برای خودم، برای دیگران و برای شما قائلم.
با احترام
مریم مقدم»

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=153412

یک دیدگاه

  1. لایدا

    مشدی آسید عباس، ملای بی عمامه و وزیر شیخ حسن جنایتکار و زن ستیز نظام ننگین و دزد و غارتگر ملایان، لیاقت نامه نوشتن یک خانم هنرمند ایرانی را ندارد! به این ولگردهای تازی صفت اهمیت ندهید، از شاگرد علم الهدی چه انتطاری دارید؟ با درود

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (حداکثر ۱۰۰۰ کاراکتر):