باز بر می‌خیزی…

شنبه ۲۵ خرداد ۱۳۹۸ برابر با ۱۵ ژوئن ۲۰۱۹


[منیژه باقری]

                              هر دو چشمت را ببند
                              دست‌هایت را چون بال
                              به اطراف ببر،
                              یک گام به پیش
                              بعد
                              آهسته، یک گام دگر
                              خوب که آگاه شدی
                              مانعی، چاله‌ای و دامی نیست
                              می‌توانی بدوی
                              نه
                              بپری
                              مثل یک جوجه پرنده در شروع پرواز…
                              می‌دوی‌  در همه سو می‌چرخی
                              به زمین می‌خوری و

                                                    می‌غلتی
                              باز برمی‌خیزی
                              با سر و روی پر از خاک
                              به خود می‌خندی
                              هیچ چیز مانع نیست
                              هرچه که هست، فضاست
                              هیچکس اینجا نیست
                              تویی و دشت و آفتاب
                              و به این «زندگی» می‌گویند
                              بی‌حصار
                              بی‌دیوار
                              و به این می‌گویند «آزادی»

                              کاشکی می‌شد
                              کاشکی می‌شد
                              تا به دشتی خالی
                              که در آن چیزی جز،
                              علف و خط افق پیدا نیست
                              کوچ کنم
                              کاشکی می‌شد تا
                              عصر دنیای پر از تکنولوژی
                              موشک و ایدئولوژی
                              همه را بگذارم در یک کوزه گلی
                              زیر یک سایه درخت
                              و از آن آب خنک، نوش کنم.

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=159443