یک خبرنگار عراقی : جمهوری اسلامی کشور ما را اشغال کرده است

- بسیاری از روزنامه‌نگاران در بغداد و دیگر شهرهای عراق تلفنی تهدید به مرگ شده‌اند. برخی چندین هفته است که به خانه باز نمی‌گردند تا جان افراد خانواده را به خطر نیاندازند.
- در این دور جدید اعتراض‌ها که از اول اکتبر آغاز شده تا کنون حدود ۳۰۰ نفر جان خود را از دست داده‌اند و شمار مجروح‌شدگان نیز به مرز ۱۰ هزار نفر رسیده است.
- معترضین عراقی بیش از سیاستمداران فاسد و بی‌لیاقت کشورشان، جمهوری اسلامی را مسئول وضعیت کنونی عراق می‌دانند و خواهان آزادی سرزمین خود از یوغ قاسم سلیمانی‌ها هستند.
- جمعه گذشته در بغداد بزرگترین تظاهرات مردمی از سال ۲۰۰۳ میلادی و سقوط رژیم صدام حسین برگزار شد. تنها در این روز بیش از ۱۰۰ نفر در بغداد، کربلا و دیگر شهرهای عراق به دست تک‌تیراندازان نیروی قدس و حشدالشعبی، هر دو وابسته به جمهوری اسلامی، کشته شدند.

دوشنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۸ برابر با ۰۴ نوامبر ۲۰۱۹


احمد رأفت- تظاهرات اعتراضی در بغداد و شهرهای جنوبی عراق که اول اکتبر آغاز شدند، ادامه دارند. پل جمهوری و میدان التحریر بغداد در روزهای گذشته شاهد حضور چند صدهزار عراقی بودند که خواهان تغییر قانون اساسی، انتخابات جدید و برکناری کسانی هستند که پس از سقوط رژیم صدام حسین در رأس امور قرار گرفتند. عدم دخالت تهران و پایان نفوذ نیروی «قدس» وابسته به جمهوری اسلامی نیز یکی از خواست‌های معترضین عراقی است که از حکومت اسلامی ایران با عنوان «ام‌الفساد» نام می‌برند.

بغداد؛ ۲ نوامبر ۲۰۱۹

اصیل، یک زن روزنامه‌نگار شیعه که در روزهای پس از سقوط صدام حسین به عنوان مترجم با نویسنده این گزارش در بغداد همکاری می‌کرد، امروز نیمه‌مخفی زندگی می‌کند. بارها تلفنی، چون بسیاری از دیگر همکارانش، تهدید به مرگ شده است. بیش از دو هفته است که اصیل هر شب را در خانه یکی از دوستان و همکارانش می‌گذراند. اصیل در گفتگویی تلفنی به کیهان لندن می‌گوید «شما روزنامه‌نگاران خارجی از خود پرسیده‌اید چرا در این تظاهرات کسی خواست استعفای دولت و برکناری عادل عبدالمهدی را مطرح نمی‌ سازد؟ چون مسئله این فرد یا این دولت نیست. عادل عبدالمهدی برود، فاسد دیگری بر سر کار خواهد آمد، چنانکه نوری المالکی رفت و هیچ تغییری ایجاد نشد. مشکل کل این سیستم فرقه‌ای، و احزاب دست‌نشانده جمهوری اسلامی هستند که کشور ما را به اسارت گرفته‌اند».

سازمان شفافیت بین‌المللی عراق را در تازه‌ترین فهرست کشورهایی که در آنها فساد بیداد می‌کند در رده دوازدهم قرار داده است. در کشوری که پنجمین صادرکننده نفت جهان است، بیکاری از مرز ۴۰ درصد عبور کرده. تورم هم حول و حوش ۲۰ درصد است، یک سوم مردم این کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند. در بسیاری از ساعات روز مردم یا برق ندارند یا در بی‌آبی بسر می‌برند و امنیت هم به جنس کمیابی تبدیل شده. اصیل یادآوری می‌کند که این دور از تظاهرات اعتراضی با شعار «همه فاسدند» آغاز شد. وی می‌افزاید «در ابتدا مردم بر پایه دعوتی فیسبوکی در بغداد با چهار خواست به خیابان آمدند: کار، رفاه، برق و امنیت. ولی چند روزی بیشتر به طول نیانجامید که این خواست‌های ابتدایی جای خود را به شعارهای سیاسی دادند زیرا مردم بلافاصله دریافتند که بدون تغییرات بنیادی سیاسی هیچکدام ار این خواست‌ها تحقق نخواهند یافت. وضعیت خیلی خراب‌تر از این حرف‌ها است».

کابوسی به نام جمهوری اسلامی

این روزنامه‌نگار که به دلایل امنیتی نام دیگری را در این گفتگو برای او انتخاب کرده‌ایم، می‌گوید «۱۵ سال پیش بسیاری از ما سقوط رژیم صدام را جشن گرفتند چون امیدوار بودیم بتوانیم به یک دمکراسی حداقلی برسیم. این رویا ولی پس از تنها یک سال و اولین انتخابات به کابوس جدیدی تبدیل شد. متوجه شدیم که از یوغ صدام نجات پیدا کردیم ولی به دامان جمهوری اسلامی افتادیم که نظام چنان بهتری از آنکه داشتیم نبوده و نیست. اگر از اقلیم کردستان بگذریم که در وضعیت بهتری نسبت به بقیه کشور قرار دارد، در مرکز مردم چند سالی اسیر حکومت اسلامی داعش بودند و جنوب هم مستعمره غیررسمی جمهوری اسلامی است».

بغداد؛ ۲ نوامبر ۲۰۱۹

اصیل می‌گوید «عراقی‌ها جانشان به لب رسیده. می‌خواهند سرنوشت کشورشان را خودشان به دست بگیرند. نمی‌خواهند داعش سنی و شیعه ایرانی بر کشورشان حکومت کند. نمی‌خواهند مستعمره جمهوری اسلامی یا هر کشور دیگری باشند، ما قبل از آنکه شیعه یا سنی باشیم عراقی هستیم و در این روزها نشان دادیم که گذشته از وابستگی مذهبی و قومی می‌توانیم دوش به دوش هم برای آینده‌ای بهتر تلاش کنیم. این مردمی که روزهاست جان بر کف اعتراض می‌کنند به دعوت هیچ حزب و رهبر مذهبی به خیابان نیامده‌اند، بلکه برعکس برای گذاشتن نقطه پایان بر حکومت فرقه‌ای، تا کنون بیش از ۳۰۰ کشته داده‌اند. یکی از شعارهای اصلی که این روزها در تمامی تجمعات شنیده می‌شود «چه شیعه، چه سنی، همه عراقی هستیم» است. شعاری که نگرانی شدید زمامداران ایران را به دنبال داشته است که چنین واکنش سخت و وحشیانه‌ای را از خود نشان داده‌اند». اصیل می‌گوید «اگر در مناطق سنی‌نشین مرکزی شاهد تجمعات اعتراضی نیستیم به این دلیل است که واهمه دارند اگر آنها هم به خیابان بیایند بلافاصله به کل جنبش اعتراضی برچسب داعشی بودن یا هواداری از صدام حسین خواهند زد!»

حضور قاسم سلیمانی در بغداد

این اشاره اصیل به حضور قاسم سلیمانی فرمانده نیروی «قدس» است که در نشستی با مسئولان امنیتی عراق گفته بود «ما می‌دانیم چگونه با معترضین برخورد کنیم چون در کشور خودمان توانستیم حرکت‌های مشابه را مدیریت کنیم!» تک‌تیراندازانی که از پشت بام‌ها به سر و سینه تظاهرکنندگان شلیک می‌کنند، لباس شخصی‌هایی که با چوب و چماق به جان معترضین می‌افتند، بازداشت زخمی‌ها در بیمارستان و حمله‌های شبانه به خانه‌های فعالان مدنی، شیوه‌هایی هستند که مردم ایران با آنها کاملا آشنایی دارند. اصیل در اشاره به حضور قاسم سلیمانی در بغداد می‌افزاید: «جمهوری اسلامی عراق را مستعمره خود می‌داند وگرنه چرا ریاست جلسه مسئولان امنیتی عراقی باید به ریاست قاسم سلیمانی برگزار شود؟ چرا قاسم سلیمانی باید مانع استعفای عادل عبدالمهدی بشود پس از آنکه برهان صالح (رئیس جمهور عراق) گفته بود که نخست وزیر آماده استعفاء است؟ چرا علی خامنه‌ای باید بگوید کسانی که علیه دولت کشور خودشان اعتراض می‌کنند، عوامل قدرت‌های خارجی هستند؟ آیا منظورش این است که صدها هزار عراقی معترض مزدبگیر کشورهای خارجی هستند؟ اگر واقعا چنین است باید پرسید دولت دست نشانده جمهوری اسلامی در عراق چکار کرده که چند صدهزار عراقی پیر و جوان، زن و مرد، مزدوری کشورهای بیگانه را پذیرفته‌اند؟!»

اصیل معتقد است «رهبران احزاب شیعی دست نشانده جمهوری اسلامی ما را از سوریه شدن می‌ترسانند. اما سال‌هاست که ما سوریه‌ای زندگی می‌کنیم. چندین سال نیمی از کشور در اشغال داعش بود، در پانزده سال گذشته بیش از یک میلیون عراقی کشته شدند، آب و برق درست و حسابی نداریم، بسیاری مجبور به ترک شهر و روستاهایشان شده‌اند. ما را از چه آینده‌ای می‌ترسانند؟ حالا هم که مردم را در خیابان‌ها می‌کشند و هیچکس هم پاسخگو نیست. کمیسیون تحقیقات در مورد کشتار معترضین در گزارش خود صحبت از «استفاده بیش از حد زور» از سوی نیروهای امنیتی و پلیس می‌کند. در این گزارش نه اشاره‌ای به تک‌تیراندارانی می‌‌شود که بدون شک برخی ار آنها که به دست مردم افتادند ایرانی بودند،  و نه از جنایات حشدالشعبی که بازوی محلی نیروی قدس است نیز نامی برده می‌شود».

اصیل می‌گوید «صدام حسین در دادگاه متهم به سه جنایت شده بود و برایش حکم اعدام صادر کردند. یکی از این اتهامات قتل ۱۲۸ نفر در سال ۱۹۸۲ در دجیل بود. این دولت مسئول قتل بیش از ۳۰۰ نفر است و شمار قربانیان روز به روز هم افزایش پیدا می‌کند. شنبه خبر رسید که نیروهای جمهوری اسلامی از مرز دیاله به عراق وارد شدند و قرار است در شهرهای جنوبی به ویژه در کربلا، بصره و شهر بندری ام قصر (تنها بندر عراق در خلیج فارس) مستقر شوند. اگر این خبر تأیید شود یعنی در روزهای آینده ما شاهد کشتار شمار بیشتری از مردم معترض عراقی به دست نظامیان و شبه‌نظامیان حکومت ایران خواهیم بود».

اصیل همچنین اشاره به ویدیوئی در شبکه‌های اجتماعی می‌کند که در آن یک افسر عراقی در حومه کربلا در گفتگویی با فرماندهی خود از طریق بی‌سیم، صحبت از حضور نیروهای وابسته به حکومت ایران می‌کند که به سمت تظاهر کنندگان تیراندازی می‌کنند. البته این ویدئو هنوز از سوی مقامات رسمی و نیمه‌رسمی عراق مورد تأیید یا تکذیب قرار نگرفته است.

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=175452

6 دیدگاه‌

  1. "آزادی یا مرگ" بهرام دانش

    درود بر احمد رأفت! شما حقیقت را بر اساس واقعیتهای برنده و ملموس با شهامت و صراحت بیان کرده اید.

  2. اع

    عراقیها تا زمان اخراج مزدوران جمهوری اسلامی و تغییر قانون اساسی عراق به یک قانون دموکراتیک ملی و غیر فرقه ای و غیرمذهبی به هیچ وجه نباید تسلیم سرکوب مزدوران بشوند یا فریب آخوندها و مسئولینشان را بخورند و با هرچه در دست دارند حق دفاع مشروع از خود را دارند

  3. امپراتوری

    ح.ا. ایران به لطف مماشات ۴۰ ساله و تزریق صدها میلیارد دلار درامد نفتی ناشی از غارت منابع ملل و اتینک غیر فارس، تبدیل به امپراتوری جدید پارس شده اما با مشخصات به مراتب مهیب و هیولایی تر. تشع ولایی، خیز بزرگ فتح جهان دارد و در این راه جهان را تروریسم و خون و آتش میکشاند، شرابط وضعیت ۱۹۳۳-۱۹۳۹ میلادی و ظهور نازیسم است. هر روز تاخیر در حمله نظامی و حمله به مراکز ج.ا. ایران، یعنی نزدیک شدن روزانه به فجایع نیمه اول ۱۹۴۰ میلادی است.
    دنیای سکولار از شرق تا غرب، باید زودتر تصمیم نهایی بگیرد. غرب و اسرائیل و جهان اهل سنت از همه در خطر زودتر هستند.
    بارها گفته شده، مردمان ناتوان از اصلاح و سرنگونی ج.ا ایران هستند. حمله نظامی مستقیم تنها کارساز است (نیازی به پیاده کردن نیرو در خاک اصلی ایران نیست و فقط حمللات سنگین هوایی و موشکی کافیست) نابودی مراکز نظامی-اقتصادی نظام ج.ا. یعنی تضعیف سریع اراده و توان سرکوب، آماده شدن مردم برای قیام براندازی است.

  4. كشكساب

    ایرانیان ساکن خارج ، ایا به این پرسشها پاسخ دارند ؟
    یکم /- ایا غیر اینست که بخاطر وجود مشکلاتِ ناشى از حضور حکومت اسلامى در کشورشان ، مجبور به ترک میهن شده اند ؟
    دوم /- ایا هیچ مسئولیتى براى خود در قبالِ رفع انچه خودشان را مجبور به ترکِ زادگاهشان و باعث خفت جهانى همه ایرانیان گردیده است ، متصور نیستند ؟
    سوم /- اگر هستند ، چرا هیچ اقدام میدانى چشمگیر ، در کشور محل سکونتشان بزبان و نوشته هاى همان کشور ، انجام نمیدهند ؟
    چهارم /- در صورت ِ نابود شدن ِ این حکومت ِ ضدبشرى و خفتبار ، از همیهنانشان در فرداى ایران ، توقع دارند که چه برخوردى با انها بکنند ؟
    با احترام / پاینده ایران ، سربلند ایرانى

  5. پیمان جهان بین

    درد تو را و زبان تو را هیچکس به اندازه ما نمی فهمد چرا که این جمهوری نکبت و خرافات و قاتل و فاسد اشغالگر ایران عزیز ما هم هست . ما هر دو قربانی حکومت آدمخوار انی هستیم که برای کشتن و سوزاندن و غار ت و تجاوز آمده ا ند . با تو همدردی میکنیم .

  6. شیخ الملک

    سپاه قدس میخواهد همانند کشتار سال ۹۶ از تظاهر کنندگان عراقی زهر چشم بگیرد .
    در لبنان اعتراض مردم به بیراهه کشیده شد زیرا در تجمعات انها بجای شعار و اعتراض بنای رقاصی و لودگی گذاشته شد و ان جریان از مسیر اصلی خود منحرف گردید .
    در عراق اما ، وضعیت کاملا متفاوت است . شاید یکی از امتیازات این تظاهرات کنار کشیدن ایت الله سیستانی از مداخله در ان است که باعث شده تا نفس حکومت ملاها و دار و دسته انها در عراق گرفته شود !
    تهران آتش زیر خاکستر است .
    احتمال داده میشود مردم هر دو کشور ایران و عراق تا اخر سال تکلیف هر دو حکومت وابسته به هم را یکسره کنند .

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (لطفا کوتاه بنویسید):