نامه‌ی افراد و گروه‌های ایرانی به مسئولان نهادهای بین‌المللی: ماشین کشتار در ایران فورا باید متوقف شود!

پنج شنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۸ برابر با ۲۱ نوامبر ۲۰۱۹


موضوع: حمام خون؛ فاجعه جاری حقوق بشری در ایران
گیرندگان: آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل متحد
جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد حقوق بشر ایران
کلی سک، ریس شورای حقوق بشر سازمان ملل
اتحادیه اروپا-  بخش ایران

با احترام، توجه فوری جنابعالی را به کشتار انبوه و سرکوب گسترده شهروندان عادی معترض در کشور و فعالین سیاسی- مدنی و عقیدتی در ایران جلب می‌‌کنیم.

در روزهای گذشته سراسر ایران صحنه اعتراضات خیابانی انبوهی از مردم بر علیه سیاست‌های مخرب جمهوری اسلامی‌ در کشور بوده است. اخباری که از درون ایران به دنیای خارج رسیده از کشته شدن صدها نفر از مردم با گلوله‌های جنگی، بیش از سه هزار نفر زخمی‌ و هزاران نفر بازداشتی، به خشن‌ترین شیوه‌های ممکن حکایت می‌‌کند. در برخی نقاط کشور از سلاح‌های جنگی چون هلیکوپتر و مسلسل و… بر علیه مردم بی‌دفاع استفاده شده است. حکومت برای پنهان کردن این جنایات فجیع، ارتباط اینترنتی درون کشور با جهان خارج را قطع کرده است. مردم کشور ما به یاری واستمداد فوری و بی‌درنگ شما و همه محافل انساندوست جهان، برای متوقف کردن ماشین کشتار جمهوری اسلامی‌ نیاز دارند.

قبل از این حوادث نیز، افزایش قابل ملاحظه‌ای در دستگیری و محکومیت طولانی‌مدت فعالین سیاسی- مدنی و عقیدتی، توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی‌ در ایران در جریان بوده است. برای مثال، در آگوست امسال، ارگان‌های مسئول، با بی‌توجهی مطلق به روش مسالمت‌آمیز عده‌ای از فعالین سیاسی و مدنی مبنی بر استعفای رهبر جمهوری اسلامی‌ و مطالبه تدوین قانون اساسی جدید در کشور بر مبنای منشور حقوق بشر، به بازداشت آنان اقدام کرده‌اند. در نتیجه،  تعداد قابل توجهی دستگیر شده و تعقیب بقیه فعالین مرتبط با این درخواست همچنان تا به امروز ادامه یافته است. فعالین حقوق زنان، خصوصا به بی‌سابقه‌ترین و غیرقابل تصورترین شکل ممکن در تاریخ دوران اخیر، مورد پیگرد و سرکوب بی‌رحمانه قرار گرفته‌اند. ۵۵ سال زندان فقط برای سه فعال زن که جرأت به خرج داده و روز ۸ مارس (روز زن) را در انظار عمومی‌ بطور مسالمت‌آمیز گرامی‌ داشته بودند و ۲۴ سال زندان برای دختری که حاضر به پوشیدن حجاب اجباری نبوده است.

شکنجه سیستماتیک و رفتار خشونت‌آمیز با فعالین دستگیر شده به دست نهادهای امنیتی با آزادی کامل و بدون لحظه‌ای توقف، همچنان مثل قبل به اجرا در می‌‌آید. از بین بردن و کشتن از پیش برنامه‌ریزی شده برخی زندانیان سیاسی- مدنی و عقیدتی در زندان‌های کشور با هدایت مامورین امنیتی، بدون اقدامی‌ از سوی مسئولین اداره کشور برای متوقف کردن این فجایع، به امری عادی بدل گشته است. بازداشت غیرقانونی کارگران، معلمان، دانشجویان، زنان، روزنامه‌نگاران، وکلای دادگستری، اقلیت‌های قومی‌- ملی و ناپدید شدن ناگهانی پیروان اقلیت‌های مذهبی، با سرنوشت نامعلوم آنان در دادگاه‌های غیرقانونی به صورتی نگران‌کننده، در حال افزایش بوده است. برخی از بازداشت شدگان اخیر با وجود بیماری، به عنوان اعتراض به این وضعیت، دست به اعتصاب غذا زده و حتی از خوردن دارو، خودداری کرده‌اند.

بسیاری از شهروندان بازداشت شده و زندانی، مخصوصا آنهایی که متعلق به اقوام و اقلیت مذهبی بوده و یا بر باورهای خود استوار می‌‌مانند، بطور مرتب مورد شکنجه‌های غیرقابل تحمل فیزیکی و روحی ماموران امنیتی قرار گرفته و یا عمدا در معرض تعرض قبلا برنامه‌ریزی شده از سوی زندانیان خطرناک واقع می‌‌شوند، طوری که دچار صدمات بدنی جدی و زخم‌های روحی طولانی مدت تا آخر عمر خویش می‌‌گردند. مضاف بر اینها، مسئولین امر، از هرگونه دسترسی این زندانیان آسیب‌دیده و رنج کشیده به حداقل امکانات درمانی بطور سیستماتیک نیز جلوگیری می‌‌کنند.

در سال‌های اخیر، هزاران شرکت کننده جنبش‌های مدنی صلح‌آمیز با خشونت دستگیر گردیده، بعد شکنجه شده و فقط به شرط تعهدات سنگین و پذیرش اجتناب از هر نوعی از فعالیت‌های برحق و قانونی اعتراضی در آینده، بطور موقت آزاد شده‌اند.

کم‌توجهی نهادهای ذینفوذ در سطح جهانی نسبت به این وضعیت خطرناک است. این امر، مشوق بزرگی برای نظام اسلامی‌ حاکم بر ایران در تداوم رفتار جنایتکارانه غیرانسانی آن، بر علیه تمامی‌ کسانی است که با شیوه‌های مدنی، مُصرّ بر رعایت حقوق بشر در کشور خویش بوده‌اند.

قربانیان سرکوب حکومتی، نیازمند کمک و توجه فوری شما هستند. ما از شما درخواست می‌کنیم که صدای اعتراض خود را به حکومت ایران و در خواست از آن برای متوقف کردن ماشین کشتار و سیاست‌های عامدانه، حساب شده و غیرعادلانه‌اش بر علیه شهروندان کشور ایران، بلند کنید. مردم و فعالین مدافع آنان، هیچ اقدام نادرست و خلافی را مرتکب نشده‌اند، آنها فقط عزم کرده‌اند از حق خود، برای بهبود آینده مردمان کشور خویش استفاده کنند.
با احترام،

امضاکنندگان:
اسفندیار طبری، افشین افشین جم، اصغر جیلو، امیر دها، اسماعیل وفا یغمایی، احمد رافت، ایرج اورجی، آینده آزاد، بهرام امامی‌، بانو صابری، بهزاد صمیمی‌، توفیق بهرامی‌، ثریا ندیم پور، جمشید اسدی، جمشید نعمتی، حسن نایب‌هاشم، حمید مهدیانی، حسین علوی، حمید مهدی پور، حمید آقایی، خلیل حواری نسب، دارا صالح زاده، دلنیا رحیم زاده، دیوید اعتباری، ذبیح جودکی، رحیم قلعه دار، فریبا داودی مهاجر، فرزاد قنبری، فریدون احمدی، فریدون خاوند، فرامرز بهار، میهن جزنی، مهرنوش خرسند، منوچهر مقصودنیا، منصور اسانلو، مهدی دربهانی، مختار شلالوند، مینا لبادی، مسعود صدیق، منیژه ناظم، مراد خورشیدی، مهران براتی، محسن سازگارا، ماشاالله سلیمی‌، ناهید بهمنی، ناهید حسینی، نازیلا گلستان، نرگس کرمانشاهی، نیکروز اعظمی‌، ناهید دلنواز، ناصر بلیده‌ای، عباس خرسندی، عزیز دادیار، کمال آذری، کریم شامبیاتی، گلاله شرفکندی، طاهره صادقی، سیروس ملکوتی، شهریار آهی، هوشنگ (هواس) اسدی،‌ هادی طلاکوب،‌ هایده روش، یدی بلدی، یزدان شهدایی، یوسف کُر.

احزاب و سازمان‌ها:
حزب آزادی و رفاه ایران
جبهه دموکراتیک ایران (برونمرز)
کومله کردستان ایران
گروه پویندگان
انجمن حقوق بشر
گروه ایران چنج

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=177300

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (لطفا کوتاه بنویسید):