فرید خلیفی – نزدیک به سی سال پیش، در ۲۴ آوریل ۱۹۹۰ شاتل فضایی دیسکاوری از مرکز فضایی کندی در امریکا به فضا پرواز کرد و پس از رسیدن به مدار پایینی زمین، تلسکوپ فضایی هابل را در فاصله حدوداً ۵۴۰ کیلومتری از زمین در مدار پیاده کرد و سپس به زمین بازگشت. «ناسا» سازمان فضایی امریکا و «ایسا» سازمان فضایی اروپا مشترکاً مجری این پروژه فضایی بودند. مهمترین دلیل ساخت و ارسال تلسکوپ به فضا، ثبت تصاویر کیهانی بدون مزاحمت اتمسفر زمین است. ارتفاع اتمسفری که زمین را احاطه کرده به حدود ۴۸۰ کیلومتر می‌رسد. امروزه به لطف تصاویر مسحورکننده‌ای که تلسکوپ فضایی هابل در طول سه دهه آنها را برایمان ثبت کرده می‌توانیم کیهان را طور دیگری ببینیم که تا پیش از آن برایمان ممکن نبود. یکی از اسرار هستی که در میان شاخ و برگ‌های بی‌نهایت دوردست کیهان، در گذشته به زحمت می‌توانستیم تصاویر قابل فهمی از آن ثبت کنیم، «نبیولا» بود. مناطقی از کیهان که مشهور به «زایشگاه ستارگان» هستند.

لینک مستقیم به ویدئو

2 دیدگاه‌

  1. امید

    آقای خلیفی اگر در مورد نظریه ریسمان ها و زمان و دیدگا ه های فیزیکدان هاینریش پس در این مورد ویدئویی تهیه کنید بسیار جالب خواهد بود. با احترام

  2. امید

    با درود و سپاس از شما آقای خلیفی برای تهیه ویدئو های بسیار آموزنده و جذاب

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (لطفا کوتاه بنویسید):