عقربه‌های ساعتم
                                                                      روی زمانِ تازه است.
                                                                      معنی‌ِ روزگار من
                                                                      جان وُ جهانِ تازه است.

                                                                      کیست درین کرانه‌ها
                                                                      نام ِ ترا سرود کرد؟
                                                                      چیست که سینه‌ی ترا
                                                                      از تپشِ ستاره‌ها
                                                                      شعرِ سپیدِ رود کرد؟

                                                                      سالِ خمیده، درگذشت
                                                                      سالِ خجسته، سررسید.
                                                                      عقربه‌های ساعتم
                                                                      سوی پرنده، پر کشید.

 

 

 

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (لطفا کوتاه بنویسید):