٩ میلیون تومان هزینه‌ی ماهیانه‌ی یک خانوار؛ دعوت دو نهاد صنفی از همه حقوق‌بگیران برای مطالبه این دستمزد 

- این دو نهاد از همه حقوق‌بگیران و مستمری بگیران خواستند مبارزه برای خواست حداقل دستمزد به میزان ٩ میلیون تومان در ماه را پیش ببرند.
- در این بیانیه آمده است: کارگران برای بهبود وضع خود و حل مسائل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به هیچ جا نمی‌توانند روی بیاورند. همه درها، جز در ورودی زندان، به روی آنها بسته است.

شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۸ برابر با ۱۱ ژانویه ۲۰۲۰


دو نهاد صنفی در بیانیه‌ای مشترک خواستار تعیین رقم دستمزد و مستمری‌های سال بعد بر اساس واقعیات عینی و ملموس زندگی مردم شده‌اند. این دو نهاد صنفی با محاسبه هزینه زندگی اعلام کرده‌اند که هزینه زندگی خانوار ۳.۲۸ نفری که مبنای محاسبه تعیین دستمزد در ایران است به ٩ میلیون تومان در ماه رسیده است.

جستجو در میان زباله‎ها برای غذا

سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه و گروه اتحاد بازنشستگان در مورد میزان رقم حداقل دستمزد و مستمری بیانیه‌ای مشترک صادر کردند. در این بیانیه آمده که خوراک، مسکن، پوشاک، درمان، رفت و آمد، حمل و نقل و تحصیل که با سه برابر شدن قیمت بنزین به نحو تحمل‌ناپذیری افزایش یافته است.

این دو نهاد با محاسباتی هزینه زندگی برای یک خانوار ۴ نفره شهری در سال ۱۳٩٩ را مبلغی بین ۱۰.۵ تا ۱۱ میلیون تومان تعیین کردند و از همه حقوق‌بگیران و مستمری بگیران خواستند مبارزه برای خواست حداقل دستمزد به میزان ٩ میلیون تومان در ماه را پیش ببرند.

متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

بحران اقتصادی بی‌سابقه در کشور که در تورم افسارگسیخته، کاهش ۹.۵ درصدی رشد اقتصادی، بیکاری چندین میلیونی، بسته شدن کارخانه‌ها و دیگر مراکز تولیدی، وخامت روزافزون وضع زندگی ده‌ها میلیون کارگر و زحمتکش، افزایش شمار بی‌خانمان‌ها، معتادان، تن‌فروشان، کودکان کار و دیگر قربانیان نظام سرمایه‌داری نمودار می‌گردد با بحران عمیق سیاسی، اجتماعی و اخلاقی در میان طبقۀ حاکم سرمایه‌دار و حکومت حامی آن عجین شده و این ترکیب مرگ‌آور، زندگی را برای اکثریت عظیم مردم تحمل‌ناپذیر کرده است.

تأمین ابتدایی‌ترین هزینه‌های زندگی یعنی تأمین درآمد لازم برای خوراک، مسکن، پوشاک، درمان، رفت و آمد، حمل ونقل و تحصیل که با سه برابر شدن قیمت بنزین به نحو تحمل‌ناپذیری افزایش یافته است و حتی برای کسانی که دو نوبت در شبانه‌روز کار می‌کنند هر روز دشوارتر می‌شود تا چه رسد به کارگران یک شیفتی یا نیمه وقت و یا بیکارانی که اکثریت‌شان هیچ درآمدی ندارند.

در چنین شرایطی و به رغم این بحران کمرشکن برای توده‌های مردم، ثروت و درآمد مشتی سرمایه‌دار بزرگ و دیوانسالاران حاکم با تکیه بر حمایت بی‌دریغ قدرت حاکم برای سلطه بر منابع کشور، بهره‌کشی بی‌حد از کارگران و زحمتکشان و غارت و اختلاسِ بی‌عقوبت، ابعاد نجومی به خود گرفته است. طبقه سرمایه‌دار و حکومت حامی آن از هر فرصتی بهره می‌گیرند تا بار بحران و هزینه‌های ناروا برای بقا و سلطه خود را بر دوش کارگران و زحمتکشان بیاندازند. افزایش سه برابری قیمت بنزین نمونه‌ای از همین انداختن بار بحران بر دوش کارگران و زحمتکشان است که با حکم حکومتی به اجرا درآمده و فاجعۀ کشتار وسیع از توده‌های مردم را بجا گذاشته است.

نظام حاکم در مقابل خواست‌های بحق کارگران برای افزایش مزد، پرداخت مزدها و مزایای عقب افتاده، تأمین بیمه مکفی برای بیکاران، استقرار بیمه اجتماعی همگانی واقعی، بهبود وضع بازنشستگان از جمله همسان‌سازی حقوق و مزایای بازنشستگان با شاغلان، آزادی تشکل و تحزب، حق اعتصاب و اعتراض، حق دخالت و تصمیم‌گیری در امور مربوط به خود و امور مربوط به جامعه پاسخی جز سرکوب خونین، خشونت و ضرب و شتم، دستگیری و احکام طولانی زندان ندارند. کارگران برای بهبود وضع خود و حل مسایل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به هیچ جا نمی‌توانند روی بیاورند. همۀ درها، جز در ورودی زندان، به روی آنها بسته است. در چنین شرایطی تنها راه برون رفت از شرایط مرگ‌آوری که سرمایه‌داری فراهم کرده تکیه به نیروی جمعی و اتحاد و همبستگی در میان خود کارگران و مبارزه متحدانه برای دستیابی به خواسته‌های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی این طبقه است.

یکی از این خواست‌های مهم، مسئله‌ی حداقل دستمزد و سطح عمومی مزدها بطور کلی است. از هم‌اکنون زمزمه‌هایی در مورد افزایش ۱۵ درصدی مزدها و حقوق‌ها به راه افتاده است. آنان در حالی چنین رقمی را اعلام می‌کنند که نرخ تورم طبق داده‌های رسمی در سال ۱۳٩٧ معادل ۳۰.۶% بود. این نرخ برای سال ۱۳۹۸ بیش از ۴۰% و برای سال ۱۳۹۹نیز احتمالاً از ۴۰%  بیشتر خواهد شد. طبق داده‌های سند «نتایج بررسی بودجه خانوار در مناطق شهری» (بانک مرکزی-مهر ۱۳)، در سال ۱۳۹۶میانگین هزینه ماهیانه خانوار که تعداد متوسط اعضایش در آن سال ۳.۲۸ تخمین زده می‌شود معادل ۳۵۱۰۹ هزار ریال و یا ۳.۵۱ میلیون تومان در ماه بود. بر این پایه و با در نظر گرفتن تورم سال ۱۳٩٧ و تورم‌های قابل انتظار در سال‌های ۱۳٩٨ و ۱۳٩٩ هزینه متوسط ماهانه یک خانوار ۳.۲۸ نفری در سال ۱۳٩٩ معادل ٩ میلیون تومان در ماه خواهد شد. به عبارت دیگر، میانگین هزینه زندگی یک خانوار ۳.۲۸ نفری در سال ۱۳، با حفظ قدرت خرید سال ۱۳٩۶(با این فرض که وضع زندگی خانوار مورد نظر در سال ۱۳٩٩ بهبودی نسبت به سال ۱۳۹۶ پیدا نکند) برابر ٩ میلیون تومان در ماه خواهد بود. بر همین مبنا میانگین هزینه زندگی یک خانوار ۴ نفرهٔ شهری در سال ۱۳٩٩ مبلغی بین ۱۰.۵ تا ۱۱ میلیون تومان در ماه خواهد گردید.

در نتیجه از دید ما مبنای مزد حداقل برای سال ۱۳٩٩ مبلغ ٩ میلیون تومان در ماه برای خانوار متوسط یا خانوار ۳.۲۸ نفری است.

ما از همه کارگران و مزدبگیران می‌خواهیم در همه کارخانه‌ها، کارگاه‌ها، معادن، مدارس، بیمارستان‌ها، واحدهای بزرگ کشاورزی و دامداری، ادارات و دیگر واحدهای کار در سراسر کشور، مبارزه برای خواست حداقل دستمزد به میزان ٩ میلیون تومان در ماه را به پیش ببرند و با روشنگری و کار توضیحی حقانیت این خواست را برای همگان توضیح دهند.

طبقۀ کارگر تنها با مبارزه آگاهانه، متحدانه و متشکل می‌تواند به خواسته‌های خود، از جمله در حوزه اقتصادی که مبارزه برای افزایش حداقل دستمزد بخشی از آن است، دست یابد. خواست حداقل دستمزد به میزان ٩ میلیون تومان در ماه می‌تواند مبنایی برای وحدت مبارز کارگران در سراسر کشور گردد.

مستحکم باد اتحاد و همبستگی کارگران!
پرتوان باد مبارزات بحق کارگران در تمام عرصه های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی!

۱۹ دی ۱۳٩٨
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
گروه اتحاد بازنشستگان

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=182401

2 دیدگاه‌

  1. قاسمیان

    خدا انشاالله نابودشان کنه. ملتی ناشکر که شاه داشت، اعتبار و آبرو داشت، او را با عده ای ملای انگل فاسد تاخت زد!

  2. تورک اوغلان

    فقط در مورد اون عکس میشه گفت من به جای حکمت اسلامی ایران شرمنده همه پدر مادران که برای نان شبشون باید اشغال خوری کنند در کشوریکه ده درصد منبع جهان رو دارد

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (لطفا کوتاه بنویسید):