درددل‌هاى وزیر ورزش در دیدار با اینفانتینو و دبیرکل کمیته بین‌المللى المپیک

یکشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۸ برابر با ۱۲ ژانویه ۲۰۲۰


وزیر ورزش کابینه حسن روحانى که این روزها در سوئیس بسر مى‌برد، روز جمعه با جیانى اینفانتینو رئیس فدراسیون فوتبال جهان دیدار و گفتگو کرد.

اینفانتینو و سلطانی فر

سلطانى فر گفت: در این ملاقات اینفانتینو را در جریان استعفاى مهدى تاج رئیس فدراسیون فوتبال  و صدور حکم سرپرستى فدراسیون براى حیدر بهاروند و دیگر مسائلى که اخیرا در فوتبال ایران پیش آمد، قرار دادم و به او اطمینان دادم که فدراسیون فوتبال در چهارچوب اساسنامه خود و در کوتاه‌ترین زمان، زمینه برگزارى انتخابات رئیس فدراسیون فوتبال ایران را فراهم خواهد کرد.

او درباره سفر خود به سوئیس گفت: به دنبال تماس‌هاى مسئولان کمیته ملى المپیک ایران با کمیته بین‌المللى المپیک، از سوى این کمیته دعوت شدم به لوزان بروم. از مسائل مورد بحث در این سفر حضور کاروان ایران در المپیک ٢٠٢٠ ژاپن است. یکى از مهم‌ترین موارد صحبت‌هاى ما با توماس باخ رئیس کمیته بین‌المللى المپیک و رؤساى فدراسیون‌هاى جهانى ورزش‌ها، درباره مسائل و مشکلاتى است که ما غالبا در ایران با آنها روبرو هستیم.

وزیر ورزش ادامه داده: ضمنا باید توجه داشت دیدار با دکتر توماس باخ با توجه به امکانات و اختیارات و مسئولیت‌هاى وسیعى که دارد مى‌تواند براى حل مشکلات دست‌وپاگیر ورزش ایران بسیار مفید و کارساز باشد.

وزیر ورزش اما آشکارا درباره درددل‌هاى خود با قدرتمندترین مسئولان ورزش جهان، توضیحات چندانى نداده است بلکه بطور سربسته به پاره‌اى از موانعى که در همه این سال‌ها سد راه پیشرفت ورزش کشور بوده اشاره کرده است.

سلطانى فر درباره مشکلات ورود بانوان به ورزشگاه‌ها براى تماشاى مسابقات در تمام نقاط ایران در سى سال گذشته و همچنین مسائل مربوط به شرکت دختران ورزشکار ایرانى در مسابقات انفرادى و تیمى با حجاب اسلامى در رقابت‌هاى منطقه‌اى، بین‌المللى و المپیک اشاره کرده است.

زمانى که کاسه صبر اینفانتینو رئیس فیفا به دلیل سرسختى رژیم جمهورى اسلامى براى راه ندادن زنان به ورزشگاه‌ها لبریز شد، اعلام کرد که در صورت ادامه جلوگیرى از ورود زنان به استادیوم‌ها، فوتبال ایران تحریم خواهد شد و وقتى سلطانى فر متوجه شد این تو بمیرى از آن تو بمیرى‌ها نیست، تمام تلاش خود را براى قانع کردن سران جمهورى اسلامى به کار برد تا اجازه دهند زنان وارد ورزشگاه‌ها شوند. ولى رؤساى حکومت هیچ انعطافى از خود نشان ندادند حتى حجت‌الاسلام منتظرى دادستان کل کشور گفت: به فدراسیون جهانى فوتبال چه مربوط است که زنان در ایران به استادیوم بروند یا نروند؟! و زمانى که مهلت تعیین شده از سوى فیفا بسر آمد و تحریم فوتبال ایران وارد مراحل نهایى شد، دستگاه‌هاى امنیتى رژیم که اجتماع ده‌ها هزار نفر در استادیوم صدهزار نفرى را راه مناسبى براى سرگرم کردن جوان‌ها و کنترل آنان مى‌دانستند وارد عمل شدند و خامنه‌اى را قانع کردند به این کار تن در دهد.

ضمنا اثرات تحریم‌هاى سنگین بر مراودات و روابط میان بانک‌هاى ایرانى با بانک‌هاى خارجى  کار استخدام مربیان غیرایرانى و پرداخت دستمزد آنها با ارزهاى خارجى را عملا غیرممکن نموده است و به این دلیل به ناچار قرار شده تیم‌هاى ملى و باشگاهى از این پس از مربیان ایرانى استفاده کنند.

گفتنى است که تصمیم‌گیرى درباره مسائل جانبی ورزش ایران فقط و فقط در اختیار ولى فقیه، بخش امنیتى سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و بسیج است و به همین دلیل در سال‌هاى اخیر دائم شاهد پناهنده شدن بهترین ورزشکاران ایران که به عناوین جهانى دست یافته‌اند به کشورهاى خارج بوده‌ایم.

چندى پیش سعید مولایى قهرمان جودو جهان در پایان مسابقات بین‌المللى جودو پس از آنکه از او خواستند به حریف بلژیکى ببازد تا با جودوکار اسرائیلى روبرو نشود، به ایران بازنگشت و به آلمان رفت. سپس با سفر به مغولستان و اقامت در آن کشور از سوى باتلوگا خاتلما رئیس جمهورى آن کشور که از جودوکاران معروف جهان بوده، به عضویت تیم ملى جودو مغولستان درآمد.

به نوشته نشریات آن کشور رئیس جمهور مغولستان به مولایى قول داده در صورت دریافت مدال طلا در المپیک ٢٠٢٠ ژاپن ، پانصدهزار دلار پاداش خواهد گرفت.

آخرین ورزشکار ایرانى و در واقع نخستین زن ورزشکار ایران که از سکوى قهرمانى المپیک بالا رفت اخیرا ایران را ترک و زندگى تازه‌اى را در اروپا شروع نمود، کیمیا علیزاده قهرمان تکواندو است که چند روز پیش در متنى پر سوز و گداز در اینستاگرامش نوشته: «من یکى از میلیون‌ها زن سرکوب شده در ایرانم که سال‌هاست هر طور خواستند بازیم دادند. هر کجا خواستند بردند.  هر چه گفتند پوشیدم. هر جمله‌ای دستور دادند تکرار کردم. هر زمان صلاح دیدند، مصادره‌ام کردند. مدال‌هایم را پای حجاب اجباری گذاشتند و به مدیریت و درایت خودشان نسبت دادند. من برایشان مهم نبودم. هیچکداممان برایشان مهم نیستیم، ما ابزاریم. فقط آن مدال‌های فلزی اهمیت دارد تا به هر قیمتی که خودشان نرخ گذاشتند از ما بخرند و بهره‌برداری سیاسی کنند.»

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=182575