تجمع اعتراضی کارگران پالایشگاه آبادان

- کارفرمایان به اسم اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل، کارگران را به دو گروه تقسیم کرده و مزایای شغلی یک گروه کاهش یافته است.
- کارگران پالایشگاه آبادان در کنار کارگران شاغل در چند پالایشگاه و پتروشیمی در مناطق مختلف ایران در اعتراض به حقوق اندک و شرایط دشوار کار از دهم امرداد سال جاری دست به اعتصاب زدند.

دوشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۹ برابر با ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۰


کارگران پیمانکاری پالایشگاه آبادان در اعتراض به اجرا نشدن طرح طبقه‌بندی مشاغل در مقابل دفتر مرکزی پالایشگاه تجمع اعتراضی برگزار کردند. این کارگران می‌گویند طرح طبقه‌بندی مشاغل به صورت سلیقه‌ای و غیرکارشناسی‌ اجرا شده است.

بر اساس گزارش‌ها، شماری از کارگران پیمانکاری پالایشگاه آبادان صبح روز یکشنبه ۳۰ شهریورماه ۹۹ با تجمع مقابل دفتر مرکزی پالایشگاه خواستار اصلاح اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل شدند.

کارگران معترض که تعداد آنها بیش از ۲۰۰ نفر گزارش شده در واحدهای «حمل و نقل»، «استیج‌بند»، «طناب‌بند» شاغل هستند و تعداد دیگری از معترضان نیز کارگران شرکت‌های پیمانکاری طرف قرارداد با پالایشگاه آبادان هستند. آنها با حضور در مقابل دفتر مرکزی، نسبت به رویه اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل خود اعتراض کردند.

کارگران معترض به خبرگزاری ایلنا گفته‌اند که «در مجموع حدود ۱۶۰ کارگر در بخش حمل و نقل و بیش از ۴۰ کارگر در بخش استیج بند و حدود ۵۰ نفر نیز در واحد طناب بند پالایشگاه تحت مسئولیت چند پیمانکار مشغول کارند که به رویه اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل خود در این واحد پالایشگاهی که اخیرا در حال انجام است، اعتراض دارند.»

به گفته آنها یکسان‌سازی حقوق تا حال بین کارگران پیمانکاری پالایشگاه آبادان اعمال نشده و این مسئله باعث شده افزایش دستمزد کارگرانی که سال‌هاست در این واحد نفتی به کارهای سخت مشغولند، متناسب با سوابق کاری آنها نباشد.

کارگران پالایشگاه آبادان در کنار کارگران شاغل در چند پالایشگاه و پتروشیمی در مناطق مختلف ایران از دهم امرداد سال جاری دست به اعتصاب زدند. این اعتصاب نیز در اعتراض به حقوق پایین کارگران شاغل در پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌ها با وجود شرایط سخت و دشوار کاری بود.

چهارمین روز از اعتصاب سراسری؛ کارگران چند پالایشگاه و مجتمع پتروشیمی دیگر نیز به اعتصاب پیوستند

کارگران اعتصاب‌کننده گفته بودند شرایط کاری در پالایشگاه و پتروشیمی و پروژه‌های عسلویه دشوار است؛ کارگران در شیف‌های کاری ۱۲ ساعته به کار مشغول هستند و در فصل بهار و تابستان که مناطق جنوبی ایران گرمای هوا به ۵۰ درجه سانتیگراد هم می‌رسد، کارفرمایان هیچ امکاناتی برای کارگران فراهم نمی‌کنند و حتی شیفت‌های کاری در نیمروز که دمای هوا به بالاترین زمان می‌رسد نیز به همان شیوه ۱۲ساعته ادامه دارد.

اکنون کارگران معترض پالایشگاه آبادان که دور تازه‌ای از اعتراضات خود را آغاز کرده‌اند می‌گویند در طرح جدید کارگران به دو گروه «ستادی» و «عملیاتی» تقسیم شده‌اند و پیمانکاران برای اینکه دستمزد کمتری پرداخت کنند، کارگران واحدهای حمل و نقل، استیج‌بند، بنا و نقاش کوره برج‌ها، طناب‌بندها و تعمیرات را که پیشتر در گروه عملیاتی بودند، زیر بخش ستادی گروه‌بندی کرده‌اند.

به گفته کارگران معترض، به کارگران عملیاتی ۹۰ درصد مزایای فوق‌العاده شغلی پرداخت می‌شود اما کارگران ستادی تنها ۷۰ درصد فوق‌العاده شغلی دریافت می‌کنند.

کارگران شیوه اجرای این طرح را سلیقه‌ای و غیرکارشناسی ارزیابی می‌کنند و می‌گویند که با اجرای این طرح و دسته‌بندی کارگران، بسیاری از آنها از مزایای شغلی محروم شده‌اند.

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=212612

یک دیدگاه

  1. معضلات اعتراضات کارگری در ایران

    توی ایران یه عده یه حرفیو دایم تکرار میکنن و اون اینه که دموکراسی رو قشر متوسط شهری میتونه بوجود بیاره و مدام این قشر متوسط خیالی رو میزنن تو سر بقیه.در حالی که جمهوری اسلامی خودش حاصل انقلاب قشر متوسط شهریه و کارگرا و کشاورزا کمترین دخالتو درش داشتن و اتفاقا از دلایل دشمنی ج ا با کارگرا یکیش همینه که کارگرا کمترین مشارکتو داشتن.انقلاب ایرانو دانشجوهای ترم یک و دو شریف که توهم نخبگی داشتن به همراه خوشگذرونهای مراکز عیش و نوش و اخوندای قم انجام دادن و بی بی سی فارسی هم اسم یه چنین حرکتیو به رهبری زن ستیز بزرگ و خواهان ولایت مطلقه خمینی گذاشته بود انقلاب.تو ایران تا کارگر میخواد اعتراض بکنه یه عده خطر سوسیالیزم رو به صدا در میارن انگار که مثلا نظام سرمایه داری چه کار مفیدی کرده و مثلا الان همه دارن توی نظامهای سرمایه داری تو استخر شیر شنا میکنن.تا قومیتا میخوان اعتراض بکنن به اسم ملیگرایی سرکوب میشه در حالیکه الان اکثر کشورای دنیا سیستم فدرال دارن و این یه چیز بدیهیه.ما تو ایران اشخاصیو داریم که به اسم یه ارمان ارمان دیگه ایو سرکوب میکنن و مدام استبداد رو بازتولید میکنن و خودشون نون خور استبداد خود ساخته میشن.مثلا به اسم ملیت قومیتو سرکوب میکنن.به اسم سوسیالیزم کارگر رو سرکوب میکنن به اسم فلان بهمان رو.یکی از دلایلی که کارگرا تو ایران اعتراضشون بجایی نمیرسه همینه که از چپ و راست میخورن.تو داخل خامنه ای طبق نسخه همیشگیش به کارگر میگه مقاومت کنید تا ظهور آغا و همراهی نکنید شوروی سقوط نموده است و ازین حرفا تو خارج هم یه عده به اسم قشر متوسط و خطر سوسیالیزم کارگرا رو میکوبن.در حالیکه الان تو اکثر کشورای پیشرفته دنیا حزبهای کارگر حرف اولو میزنن.توی المان حزب سوسیال مسیحی بیشترین کرسی مجلسو داره.توی انگلیس همینطور.اپوزوسیون ایران دنبال سرمایه داری امریکاییه و بخاطر همین حرکتای کارگریو میکوبه در حالیکه این کارگران که میتونن شروع کننده باشن و در نظام بعدی پارلمانی میتونن عین کشورای اروپایی بیشترین کرسیها رو بدست بیارن و وضعیت فلاکت امیز جامعه کارگرا سامان پیدا کنه.

Comments are closed.