جان سپردن یک خانواده در آتش‌سوزی جنگل‌های زاگرس؛ هواپیماهای تبلیغاتی‌تان را به بلندی‌های سوخته زاگرس بفرستید!

-در جریان آتش‌سوزی مهیب در تنگه هایقر استان فارس در ۳۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان فیروزآباد، چهار نفر از اعضای یک خانواده از اهالی روستای «چهارقاش» فیروزآباد که برای کمک به اطفای حریق آمده بودند، جان خود را از دست دادند.
-ناصر بهزادی (پدر)، حامد بهزادی (پسر)، رضا بهزادی (برادرزاده) و جهانبخش بهزادی (شوهرخواهر) در هنگام مهار آتش‌سوزی تنگه هایقر به دلیل کمبود امکانات جان باختند. این افراد از جمله نیروهای مردمی بودند که از روستاهای اطراف برای خاموش کردن آتش رفته بودند.
-بهمن ایزدی فعال محیط زیست درباره این خانواده گفته که «همه قوم و خویش این خانواده غم‌زده، در کوهی در فیروزآباد دور هم جمع شده‌اند و عزاداری می‌کنند. آنها روستایی و عشایر اهل روستای چهارقاش‌ هستند.»

چهارشنبه ۱۳ مرداد ۱۴۰۰ برابر با ۰۴ اوت ۲۰۲۱


در حالی که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هواپیما و هلی‌کوپتر آبپاش به ترکیه فرستاده، اعضای یک خانواده در جریان مهار آتش‌سوزی جنگل‌های زاگرس جان خود را از دست دادند.

ناصر بهزادی (پدر)، حامد بهزادی (پسر)، رضا بهزادی (برادرزاده) و جهانبخش بهزادی (شوهرخواهر) هنگام آتش‌سوزی زاگرس جان باختند

در جریان آتش‌سوزی مهیب در تنگه هایقر استان فارس در ۳۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان فیروزآباد، چهار نفر از اعضای یک خانواده از اهالی روستای «چهارقاش» فیروزآباد که برای کمک به اطفای حریق رفته بودند، جان خود را از دست دادند.

ناصر بهزادی (پدر)، حامد بهزادی (پسر)، رضا بهزادی (برادرزاده) و جهانبخش بهزادی (شوهرخواهر) هنگام مهار آتش‌سوزی تنگه هایقر به دلیل کمبود امکانات جان باختند. این افراد از جمله نیروهای مردمی بودند که از روستاهای اطراف برای خاموش کردن آتش در محل حاضر شده بودند.

بهمن ایزدی فعال محیط زیست درباره این خانواده گفته که «همه قوم و خویش این خانواده غم‌زده، در کوهی در فیروزآباد دور هم جمع شده‌اند و عزاداری می‌کنند. آنها روستایی و عشایر اهل روستای چهارقاش‌ هستند.»

مجتبی اسفندیاری یکی از فعالان محیط زیست که در منطقه حضور داشته، در ویدئویی با گریه‌ از مسئولان درخواست ارسال هلی‌کوپتر می‌کند و می‌گوید «تعدادی از نیروهای مردمی، آنجا ما کشته دادیم، دو، سه نفر آنجا فوت شدند، فراخوان بزنید و زنگ بزنید به آقای آزادی رئیس مدیریت بحران، بگویید بالگرد بفرستند. نیروهای مردمی آنجا تلف شدند. بچه‌ها همه گرسنه و تشنه در کوه‌ها هستند. بگویید تا کی دست روی دست می‌گذارید؟خواهش می‌کنم سریع فراخوان بزنید. به هر جا لازمه اطلاع بدید…»

video

در گزارش‌های منتشر شده آمده که گروه‌های حاضر در بلندی‌های هایقر بدون آب و غذا، ناامیدانه در حال مهار شعله‌های آتش هستند و تعدادی نیز به شدت مجروح شده‌اند.

فرمانده یگان سازمان جنگل‌ها از ارسال سه هلی‌کوپتر برای اطفای آتش و نیرو به منطقه خبر داده ولی این آتش حداقل سه روز است که ادامه دارد و بی‌توجهی و مسئولیت‌ناپذیری مقامات جان ۴ تن را از یک خانواده گرفته است.

حریق در این نقطه از استان فارس در کمتر از دو روز، سطح وسیعی از تنگه هایقر را سوزانده و هر لحظه ممکن است جان‌های دیگری را خاکستر کند.

مجتبی اسفندیاری فعال محیط زیست به روزنامه «پیام‌ ما» گفته که «تلفن مسئولان در دسترس نیست، نماینده مجلس و رئیس منابع طبیعی، فرماندار رفته به منطقه؛ از کوهنوردان کمک گرفته‌ایم. بچه‌های تشکل‌های مردمی از کوه مره‌سرخی و نورآباد هم در راه‌اند. اگر غروب برسد، دیگر از بالگرد هم شاید کاری برنیاید.»

او ضمن انتقاد از عدم نظارت بر منطقه پس از خاموش شدن موقت آتش گفت: «اگر آتش را درست مدیریت نکنند باز هم گُر می‌گیرد. نمی‌دانم چطور نیمه‌شب گفتند آتش مهار شده. مگر نباید آتش ۲۴ ساعت کنترل شود و بعد مهار را اعلام کنند؟! اگر این آتش مدیریت نشود شاید باز هم تلفات بدهیم.» صدای این فعال محیط زیست که درباره وضعیت منطقه گزارش می‌دهد بار دیگر با گریه قطع می‌شود.

بهمن ایزدی یکی دیگر از فعالان محیط زیست می‌گوید اعلام کرده‌اند که نیروی تازه نفس به تنگه بیاید. نیروهای حاضر در منطقه فقط یک هلی‌کوپتر دیده‌اند، همانی که هفته پیش منابع طبیعی خبرش را اعلام کرد. ایزدی می‌گوید: «داستان این است که آقایان منابع طبیعی از اواسط پاییز پارسال مدام خبر دادند که ما هنگ هوایی درست کرده‌ایم و با آتش مقابله می‌کنیم اما آن هنگ کجاست؟ اگر هنگ بود که خانواده‌ها برای دفاع از طبیعت به آتش نمی‌زدند که جامعه محلی به این شکل دردناک عزادار شود.»

به گفته‌ی این فعال محیط‌ زیست، تا کنون حدود «هزار هکتار سوخته و شاید بیشتر؛ باد چرخشی آمد و زبانه دودی که از درختان بنه و کیکم و سایر رویشگاه‌ها بلند می‌شد، شعله کشید؛ زبانه‌ای قطور که شاید ۴۰۰ متر به هوا رفت. نیروهای مردمی همانوقت از روستاهای پایین‌دست به کمک آمده بودند. همین شعله جانشان را گرفت.»

ایزدی درباره وضعیت نیروهای امدادی نیز می‌گوید: «نیرو نداریم. دور تا دورمان جهنم است. سیاهی است بجای سبزی. آتش است و دود. بعضی از نیروها آب هم ندارند. دیگر زهوارمان در رفته است. من اینجا آمده‌ام که فقط حواسم به بچه‌ها باشد، تا بی‌گدار به آتش نزنند. درخواستم فقط این است که به فکر این درختان و به فکر مردمی که برای درختان دل می‌سوزانند باشیم. آن هواپیماهایی که برای تبلیغ به دیگران نشان می‌دهیم را به شکلی اثرگذار در بلندی‌های سوخته زاگرس بگردانیم.»

 

 

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=250964