اصل اول علیه جمهوری اسلامی: تمامیت ارضی ایران

شنبه ۲۷ فروردین ۱۴۰۱ برابر با ۱۶ آپریل ۲۰۲۲


در تاریخ معاصر، هرگاه موضوع تمامیت ارضی کشور ایران نه به عنوان یک امر بدیهی بلکه به مثابه یک «موضوع قابل بحث» مطرح شده، دو دلیل عمده‌ی داخلی و خارجی داشته که از یکدیگر تغذیه می‌کنند:

در داخل، بی‌لیاقتی و ناکارآمدی حکومت‌ها (قاجار و جمهوری اسلامی) در خدمت به همه ایرانیان.
در خارج، دسیسه‌ها و طمع همسایگان و قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی به سود خود.

در این میان، ایدئولوژی‌های «جهان‌وطنی» (با گلوبالیسم و جهانروایی اشتباه نشود) به این موضوع دامن می‌زنند. این ایدئولوژی‌ها عمدتا کمونیسم و اسلام سیاسی هستند.

اگر ضدغربی و ضدآمریکایی بودن، یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های اتحاد ارتجاع سرخ و سیاه به شمار می‌رود، اعتقاد بیمار به رسالت بی‌مرز و جهانی یا همان «امت واحده» و «انترناسیونال» یکی دیگر از حلقه‌ها‌ی اتصال آنهاست. در یکی «انسان صالح» و در دیگری «انسان والا» می‌بایست حکومت واحد جهانی تشکیل دهند. در سناریویی طنزآمیز، برای رسیدن به چنین «مدینه فاضله»‌ یا «اتوپیای کمونیستی»، سرانجام «انسان‌ صالح» و «انسان والا» نیز که هر یک از «وحدت کلمه» خودشان پیروی می‌کنند، در آخرین مرحله در برابر هم قرار می‌گیرند! نتیجه اینکه: روز از نو، روزی از نو! اگرچه این تخیلات را با دنیا و انسان واقعی کاری نیست اما جهان زخم ضربات این تخیلات ایدئولوژیک را همچنان دریافت و تحمل می‌کند.

دنیا اما ساده‌تر از این خیالات و ایدئولوژی‌های متکبر و خودحقیقت‌بین است: انسان یک موجود اجتماعیست و بنا بر طبیعت همه موجودات زنده با احساس تعلق به محیط خود است و به عنوان فرد، عضو خانواده و یا عضو یک جامعه در برابر هرچه این مجموعه و محیط را در خطر قرار دهد، واکنش نشان می‌دهد.

کاهش دادن این احساس تعلق اجتماعی (که در طبیعت و سرشت انسان است) به تعلق ایدئولوژیک (اعم از دینی و غیردینی که ساخته و پرداخته ذهن چند نفر است) با دفاع و ایستادگی آحاد جامعه که اجتماع خود را در خطر می‌بینند، روبرو می‌شود. هرچه امنیت و رفاه و آزادی چنین جامعه‌ای بیشتر تأمین شده باشد، این ایستادگی منسجم‌تر و همگراتر خواهد بود. از همین رو جمهوری اسلامی مهم‌ترین عامل اختلال در انسجام و همبستگی ملی است زیرا امنیت و رفاه و آزادی را از ایرانیان سلب کرده و زمینه را برای کشورهایی که به دلیل سیاست‌های این رژیم دشمن ایران شده‌اند و برای افراد و گروه‌های وابسته به آنها مساعد می‌کند.

همچنین عاشورایی‌هایی که ایران را نه «میهن» بلکه فقط سکوی صدور انقلاب و دین خود می‌دانند، اگر رژیم را در تنگنای رانده شدن از قدرت ببینند، چه بسا در استان‌هایی مستقر شوند که از هم‌اکنون بذرهای پلیدی خود را در آنها کاشته‌اند، تا از آنجا دوباره برای رسالت جهانی خود فعالیت کنند! این مناطق الزاما استان‌های مرزی نخواهند بود! از همین رو، اصل اول علیه جمهوری اسلامی، حفظ تمامیت ارضی در سراسر ایران و نه فقط در استان‌های مرزیست!
الاهه بقراط| توئیتر | اینستاگرام|

[کیهان لندن شماره ۳۵۷]

 

 

 

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=281118