گردن درد و حرکات ورزشی مناسب

شنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۱ برابر با ۰۷ مه ۲۰۲۲


بر اساس بررسی انجام شده، گردن درد سومین نوع شایع درد در میان مردم است. بطور کلی دو سوم مردم، در طول زندگی خود دچار گردن درد می‌شوند. عوارض جانبی آن می‌تواند خفیف یا شدید باشد و مانع عملکردهای طبیعی روزانه مانند نشستن، چرخیدن و خوابیدن شود. گردن درد می‌تواند حاد (کمتر از ۳ ماه باقی می‌ماند) یا مزمن (بیشتر از ۳ ماه باقی می‌ماند) باشد.

در مطالعه انجام شده توسط مؤسسه ملی آمار سلامت، اکثر مراجعان به مدت بیشتر از یک سال از گردن درد رنج برده بودند. همچنین این بررسی نشان داد که زنان، سه برابر بیشتر از مردان در معرض این مشکل جسمانی قرار دارند و در صورتی که شما تحت فشارهای شدید باشید، احتمال خطر گردن درد به میزان یک و نیم برابر افزایش می‌یابد. با این حال تمرین، به شکل تقویت، کشش و تمرینات حسی گردن، می‌تواند احتمال  گردن درد را کاهش دهد و علائم آن را بهبود بخشد.مانند دیگر قسمت‌های بدن، مهره گردن (CS)  جاییست که تأثیر مهمی بر ساختارهای بالایی و پایینی خود دارد. ستون مهره گردن بیش از ۳۰ عضله دارد که در ناحیه مربوطه و مجموعه شانه واقع شده‌اند. سیستم عضلانی گردن با سیستم‌های واکنشی و سیستم‌های حسی جهت‌یابی وهمچنین وضعیتی و پایداری کل بدن ارتباط دارد. بنابراین، نقص عملکرد در این ناحیه می‌تواند به آسیب‌های زیادی در سرتاسر بدن منجر شود.

آناتومی‌عملکرد ستون مهره گردن

درد در یک ناحیه از بدن می‌تواند به سبب نقص عملکرد در ناحیه دیگری از بدن باشد. به‌خصوص این موضوع در مورد نقص عملکرد ستون مهره گردن، به علت واکنش زنجیره‌ای که می‌تواند به دلیل نقص عملکرد حرکت انسان رخ دهد، صادق است. اگرچه ستون مهره گردن ناحیه بسیار پیچیده‌ای از بدن است، اما داشتن درک مناسب از آناتومی ‌عملکرد این مهره، بیومکانیک عملکرد و سیستم کلی حرکت انسان، به توانایی متخصص در ارتباط با تشخیص علل نقص عملکرد ستون مهره گردن و  اصلاح آنها کمک می‌کند. ستون مهره گردن تأثیر مهمی بر دیگر قسمت‌های زنجیره حرکتی دارد. با نقص عملکرد ستون مهره گردن، تعداد زیادی از استخوان‌ها، مفاصل و عضلات درگیر می‌شوند.

 

استخوان‌ها و مفاصل

با نگاه گردن به ستون مهره گردن بطور خاص مشاهده می‌شود، این ستون از پایه جمجمه شروع می‌شود و هفت مهره را دربر می‌گیرد. هر یک از مهره‌های گردن به نام‌های C1 اطلس، C2 آکسیس، C6، C5، C4،C3  و C7 شناخته می‌شوند. میان C2 و هر کدام از مهره‌های متوالی دیگر دیسک‌های ارتباطی وجود دارند. انحنای ستون مهره گردن، لوردوز گردنی نامیده می‌شود و انحنای ستون مهره پشتی، کیفوز پشتی نامیده می‌شود. هر یک از مهره‌های ستون مهره گردن به وسیله انواع متفاوتی از مفاصل با قطعه بالایی و پایینی متصل می‌شوند. پایه جمجمه و C1 (اطلس)، مفصل اطلسی پس سری را به وجود می‌آورند. اطلس (C1) و آکسیس  (C2)، مفصل اطلس دندانه‌ای و مفاصل اطلس  آکسیس را تشکیل می‌دهند. مهره‌های معمولی ستون مهره گردن چهار رویه مفصلی دارند: رویه مفصلی فوقانی چپ و راست و رویه مفصلی تحتانی چپ و راست؛ و دو مفصل که مفاصل آنکوورتبرال نامیده می‌شوند در بالای ستون مهره گردن جمجمه قرار دارند که شامل مفصل گیجگاهی آرواره ای (TMJ) می‌شود. در پایین ستون مهره گردن، ستون مهره پشتی و کمری، قفسه سینه، کتف، بازو و ترقوه وجود دارند.

آسیب‌های رایج ستون مهره گردن

عوارض شایع از قسمت‌های بالاتر ستون مهره گردن که ممکن است ریشه در نقص عملکرد این ستون داشته باشند، اغلب با علائم مرتبط با سر مشاهده شده‌اند، که این علائم شامل سردرد و سرگیجه یا گیجی می‌شوند. آسیب‌های شایع پایین‌تر از ستون مهره گردن به سمت شانه، شامل درد شانه، نقص عملکرد کتف سینه‌ای و عارضه فشرده شدن اعصاب و روان در ناحیه سینه است. در نتیجه نقص عملکرد ستون مهره گردن، درد کمر و نقص عملکرد مفصل خاجی خاصره‌ای در ناحیه ستون مهره پشت کمر، ممکن است همراه با حرکات گوناگون در وضعیت بدن مشاهده شود. هر کدام از آسیب‌های رایج می‌تواند برای هر فردی مشکل‌ساز باشد، و اغلب مرکز توجه بسیاری از برنامه‌های تمرینی برای کاهش درد است. با این حال، این آسیب‌ها عمدتا علائمی ‌هستند که مشکل دیگری را در سیستم حرکت انسان نشان می‌دهند که باید مورد معاینه و بررسی متخصصان برای تشخیص درست و سپس درمان قرار گیرد.

[کیهان لندن شماره ۳۶۰]

 

 

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=283642