بیانیه تشکل‌های مستقل صنفی در حمایت از اعتراضات سراسری اردیبهشت ۱۴۰۱ 

- امضاکنندگان این بیانیه به عنوان بخشی از مردم کارگر و زحمتکش ایران معنا و حقانیت این اعتراضات را با پوست و گوشت خود حس کرده و پشتیبانی خود را از مردم دلیر و آگاه سوسنگرد، ایذه، اهواز، شیراز، شادگان، دزفول و دیگر شهرها اعلام می‌کنند.

جمعه ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۱ برابر با ۱۳ مه ۲۰۲۲


گرانی مداوم و کمر شکن ارزاق عمومی و دیگر کالاهای اساسی و جهش سرسام‌آور قیمت‌ها به دنبال حذف یارانه‌های این اقلام، زنگ‌های خطر را در سرتاسر کشور به صدا درآورده است: خطر فرو رفتن هرچه بیشتر کارگران و توده‌های میلیونی مردم در باتلاق فقر و درماندگی و افزایش محرومیت آنها، در اثر سیاست‌های مخرب و خانمان‌برانداز حکومت که تماما در خدمت سرمایه‌داران و باندهای قدرت قرار دارد بیش از پیش بار بحران‌های داخلی و خارجی را بر دوش کارگران و توده‌های مردم محروم و به جان آمده گذاشته و بخش‌های هرچه وسیع‌تری از آنان را به زیر خط فقر و فلاکت پرتاب می‌کند.

مردم البته سالهاست که به این وضعیت فاجعه‌بار، که زندگی نسل‌های کنونی و آینده را به تباهی می‌کشد پی برده و در فرصت‌های گوناگون نارضایتی و اعتراض خود را در شهرها و نقاط مختلف کشور با صدای بلند اعلام داشته‌اند.

در چند روز گذشته نیز شاهد مقاومت دلیرانه و آگاهانهٔ مردم ایذه، اهواز، سوسنگرد، شادگان، شیراز، دزفول و چند شهر دیگر در مقابل این موج گرانی‌ها و سیاست‌های مخرب و ضد مردمی بوده‌ایم که نه تنها نشان از رنج و نارضایتی عمیق مردم در این شهرها دارد، بلکه به نوبه خود بیانگر خشم و انزجار بخش‌های گسترده‌ای از کارگران و زحمتکشان در دیگر شهرها و روستاها، علیه چنین سیاست‌ها و برنامه‌هایی می‌باشد. برنامه‌ها و سیاست‌هایی که بیش از پیش مردم زیر ستم و استثمار را به لبهٔ پرتگاه فقر و استیصال کشانده و آنان را به ورطهٔ نابودی و خانه خرابی سوق می‌دهد.

امضاکنندگان این بیانیه به عنوان بخشی از مردم کارگر و زحمتکش ایران معنا و حقانیت این اعتراضات را با پوست و گوشت خود حس کرده و پشتیبانی خود را از مردم دلیر و آگاه سوسنگرد، ایذه، اهواز، شیراز، شادگان، دزفول و دیگر شهرها اعلام می‌کنند.

به باور تشکل‌های امضاکننده این بیانیه و کارگران و فعالان کارگری متشکل در این تشکل‌ها، برای مقابله با گرانی‌ها و وضعیت روزافزون فقر و فلاکت عمومی و همچنین ایجاد تغییرات اساسی و تعیین‌کننده در کشور، راهی جز اتحاد و همبستگی هرچه بیش‌تر میان بخش‌های مختلف طبقه کارگر و پشتیبانی از اعتراضات و مبارزات کارگران، معلمان، بازنشستگان، پرستاران، زنان مبارز، دانشجویان، دانش آموزان و… از جنبش‌های اعتراضی و مقاومت و مبارزه مردمی وجود نداشته و نخواهد داشت.

واقعیت این است که اعتراضات مردم کارگر و زحمتکش هنگامی به نتیجه خواهد رسید و حاکمیت را به عقب‌نشینی وادار خواهد کرد که با آگاهی و استقامت تداوم داشته و بر تشکل‌های مستقل و متکی به خود کارگران و دیگر جنبش‌های اجتماعی در کارخانه‌ها و کارگاه‌ها، محلات، دانشگاه‌ها، مدارس و جنبش اعتراضی و اعتصابی آنان متکی باشد.

اعتراضات متحد و متشکل، رمز پیروزی مبارزات حق طلبانهٔ کارگران و زحمتکشان و تمامی مردم آزادی‌خواه و عدالت‌طلب در جامعه است.
تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۱

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه
گروه اتحاد بازنشستگان
کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری
کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های کارگری ایران
کانون گفتگوی بازنشستگان تأمین اجتماعی

 

 

 

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=284343