شاهزاده رضا پهلوی خطاب به سرکوبگران: رژیم رفتنی‌ست؛ روی اسب بازنده شرط بندی نکنید!

-شاهزاده رضا پهلوی در یک کنفرانس خبری در واشنگتن گفت «امروز نسبت به ﻓردای پس از رفتن جمهوری اسلامی نگران نیستم؛ چرا که می‌بینم با وجود همه محدودیت‌ها و ممنوعیت‌هایی که این رژیم علیه جوانان و مردم اﯾران اعمال کرده، در همان داخل ایران به اندازه ﮐﺎﻓﯽ نیروهای متخصص، مدیر و نخبه وﺟود دارد که بتوانند ایران را به بهترین شکل اداره کنند».
-«حکومت از تأمین نان شب مردم عاجز شده و کارد به استخوان رسیده است».
- «در حال حاضر مهم‌ترین موضوع، پر کردن خلاء پس از فروپاشی جمهوری اسلامی است و وضعیت آینده، بستگی به نقش مردم دارد اما نیاز به رهبری هم وجود دارد».
-«در پیمان نوین دست همکاری به تمام نیروهای سیاسی آزادیخواه‌ دراز کردم حتا باکسانی که با من مخالفند زیرا می‌خواهیم بر اساس اتحاد ملّی به آینده مشترک برسیم… نظام جامعه را اتمیزه کرده و به جان هم انداخته اما ما نمیخواهیم به جان هم بیفتیم».

جمعه ۱۳ خرداد ۱۴۰۱ برابر با ۰۳ ژوئن ۲۰۲۲


شاهزاده رضا پهلوی روز جمعه ۳ ژوئن (۱۳ خرداد ماه) در یک کنفرانس خبری که محور آن آخرین تحولات ایران در عرصه داخلی و بین‌المللی بود با حمایت از اعتراضات ضدحکومتی علیه جمهوری اسلامی گفت «بزرگترین اپوزیسیون و آلترناتیو جمهوری اسلامی در داخل کشور و خود مردم ایران هستند.»

شاهزاده رضا پهلوی با ابراز همدردی با بازماندگان و خانواده جانباختگان حادثه دلخراش فروریختن ساختمان متروپل در آبادان و خانواده‌های داغداری که عزیزانشان در اعتراضات ضدحکومتی جان‌ باخته‌اند گفت: «شعارهای هوشمندانه ﺷﻣﺎ در اعتراضات دلاورانه برای نجات میهن، نشان می‌دهد که هم ریشه ﻣﺷﮑل را دریافته‌اید و هم راه‌ حل را می‌دانید. شما به این آگاهی و خرد جمعی رسیده‌اید که بی‌کفایتی و فساد و ناکارآمدی جمهوری اﺳﻼﻣﯽ، فقط ﺟﺎن مردم یک شهر یا استان، ﯾﮏ قوم یا باور ﺧﺎص را نمی‌گیرد بلکه همه ایرانیان را داغدار می‌کند؛ گلوله‌ها و موشک‌های جمهوری اسلامی همه ایرانیان را نشانه می‌رود.»

او شلیک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به هواپیمای اوکراینی، ممنوعیت ورود واکسن‌های معتبر در کشاکش همه‌گیری کرونا و فروریختن ساختمان متروپل را مواردی از ناکارآمدی رژیم ایران دانست و هشدار داد تداوم این حکومت باعث وقوع رویدادهای تلخ بیشتری خواهد شد.

وی در بخش دیگری افزود: «امروز نسبت به ﻓردای پس از رفتن جمهوری اسلامی نگران نیستم؛ چرا که می‌بینم با وجود همه محدودیت‌ها و ممنوعیت‌هایی که این رژیم علیه جوانان و مردم اﯾران اعمال کرده، در همان داخل ایران به اندازه ﮐﺎﻓﯽ نیروهای متخصص، مدیر و نخبه وﺟود دارد که بتوانند ایران را به بهترین شکل اداره کنند.»

او افزود: «امروز، بزرگترین اپوزیسیون و آلترناتیو جمهوری اﺳﻼﻣﯽ، ﺷﻣﺎ ﻣﻠت ایران هستید که از همیشه متحدترید و بدون توجه به دسته‌بندی‌ها و گرایش‌های سیاسی، چپ و راست، جمهوریخواه و مشروطه‌خواه، دوشادوش هم برای آینده‌ بهتر  تلاش و مبارزه می‌کنید.»

شاهزاده رضا پهلوی در بخش دیگری از سخنان آغازین این کنفرانس خبری به وجود «کمبودها در جنبش مبارزاتی مردم اﯾران برای به زیر کشیدن رژیم ایران» اشاره کرد و گفت: «در همین اعتراضات ﯾﮏﻣﺎه گذشته، نبود ﯾﮏ ﺳﺎزوﮐﺎر ﺗﺻﻣﯾمﮔﯾری که ﺑﺗواﻧد بین اعتراضات، اﻋﺗﺻﺎﺑﺎت و فراخوان‌ها هماهنگی بیشتری اﯾﺟﺎد ﮐﻧد، همچنان مشهود است.»

وی به عنوان «اتمام حجت با نیروهای سرکوبگر» نیز گفت: «این رژیم، رفتنی‌ست. اتحاد جماهیر ﺷوروی ﺑﺎ هزاران کلاهک هسته‌ای ﺳﻘوط ﮐرد. اﯾن رژﯾم درمانده، که از تأمین ﻧﺎن ﺷب ﺷﻣﺎ هم ﻋﺎﺟز مانده، ﺳرﻧوﺷت بهتری ﻧﺧواهد داﺷت. روی اسب بازنده شرط نبندید! ﺗﺻور ﻧﮑﻧﯾد کسی شما را نمی‌شناسد و ﯾﺎ بعداً ﺑﺎ ﮔﻔﺗن ﻣﺎﻣور ﺑودم و ﻣﻌذور، می‌توانید از عدالت فرار کنید. ﺗﮏﺗﮏ جنایات ﺷﻣﺎ ﺛﺑت و رﺳﯾدﮔﯽ می‌شود. به شما هشدار می‌دهم که از اﯾن آخرین فرصت‌ها اﺳﺗﻔﺎده ﮐﻧﯾد و به ﻣﻠت بپیوندید.»

شاهزاده رضا پهلوی از ارتشی‌ها خواست همچنانکه در مقابل دشمن خارجی حافظ جان مردم بودند امروز نیز در مقابل دشمن داخلی از جان ملت محافظت کنند.

وی از ایرانیان خارج از کشور به ویژه هنرمندان خواست صدای مردم ایران باشند و به شکل‌گیری تجمعات اعتراضی کمک کنند.

در بخش دوم شاهزاده رضا پهلوی به پرسش خبرنگاران پاسخ داد. وی در پاسخ به پرسش خبرنگار «صدای آمریکا» در ارتباط با تفاوت اعتراضات اخیر با اعتراضات قبلی گفت اینبار «آمادگی و درماندگی» به اندازه‌ای است که «کارد به استخوان رسیده» و از همین رو انعکاس این اعتراضات در رسانه‌ها حائز اهمیت فراوانی است.

رضا پهلوی در پاسخ به پرسش «ایران اینترنشنال» درباره مکانیزم هماهنگی بین نیروهای مبارز، وضعیت فعلی کشور را شبیه رمان «بینوایان» ویکتور هوگو توصیف کرد و گفت که حکومت از تأمین نان شب مردم عاجز شده و کارد به استخوان همه رسیده است.

شاهزاده رضا پهلوی تأکید کرد که در حال حاضر مهم‌ترین موضوع، پر کردن خلاء پس از فروپاشی جمهوری اسلامی است و وضعیت آینده، بستگی به نقش مردم دارد اما نیاز به رهبری هم وجود دارد.

به گفته او، این رهبری مانند سابق نیست که یک نفر همه دستورات را بدهد و به همین دلیل باید شرایطی را فراهم کرد تا همه نیروها، وضعیت را برنامه‌ریزی و مدیریت کنند. شاهزاده رضا پهلوی گفت که اگر نیروها و رهبران سیاسی خود را برای ایفای نقش در آینده آماده نکنند باز قضیه نیمه‌کاره خواهد ماند.

پرسش کیهان لندن از شاهزاده پهلوی این بود که «آیا فکر می‌کنید وقتی جامعه بر اساس تجربه‌ای سنگین، چنین اقبالی به دستاوردهای قبل از انقلاب و پهلوی‌ها برای ساختن آینده دارد، همچنان باید برای «اتحاد» با جریانات و افرادی تلاش کرد که نه با انقلاب ارتجاعی۵۷ بلکه فقط با معلول آن، یعنی جمهوری اسلامی مخالفند؟! » او پاسخ داد: «از دید من دو دسته افراد در صحنه سیاسی داریم؛ دسته اول افرادی هستند که جزئی از مشکل‌اند و سد راه اتحاد و همبستگی‌اند و دسته دوم آنهایی‌اند که می‌خواهند جزئی از راه حل باشند و حاضرند به همکاری و اتحاد هستند… در پیمان نوین دست همکاری به تمام نیروهای سیاسی آزادیخواه‌ دراز کردم حتا باکسانی که با من مخالفند زیرا می‌خواهیم بر اساس اتحاد ملّی به آینده مشترک برسیم… نظام جامعه را اتمیزه کرده و به جان هم انداخته اما ما نمی‌خواهیم به جان هم بیفتیم.» او ادامه داد: «فراموش نکنید مخالف بودن به مفهوم دشمن بودن نیست و می‌شود مخالف نظر بود اما دشمن من نباشید. دشمن کسی است که می‌خواهد این حق مشترک را از من و شما بگیرد.»

متن کامل سخنان شاهزاده رضا پهلوی را که در آغاز کنفرانس خبری ایراد شد در زیر می‌خوانید.

سخنی با هم‌میهنان
درود هم‌میهنان عزیزم،
شجاعت، همبستگی و تداومی که شما هم‌میهنان به ویژه در یک ماه گذشته، با وجود سرکوب شدید و قطع اینترنت در شهرها و استان‌های مختلف از خود نشان داده‌اید، برای شخص من، یادآور ایستادگی و مقاومتی است که ملت ایران در مقابل نیروهای صدام در جنگ هشت ساله از خود نشان داد. اینبار البته شما با دستان خالی در مقابل دشمنی قرار دارید که نه در بغداد، که در بیت فساد وجنایت‌اش در تهران نشسته است.

امروز با شما، به عنوان یک ایرانی که بیش از چهار دهه است زندگی خود را بدون هرگونه انگیزه شخصی، وقف آزادی میهن‌اش کرده و آرزویی جز رفاه و سربلندی ایران و ایرانی ندارد، سخن می‌گویم. این احساس وظیفه در پاسخ به ابراز لطف و اعتماد بی‌شائبه‌ای است که شما هموطنان در این سال‌ها نسبت به من و خانواده‌ام ابراز داشته‌اید.

در آغاز، همدردی خودم را با مردم آبادان و به ویژه خانواده‌های سوگوار فاجعه متروپل ابراز می‌کنم. همچنین، یادی می‌کنم از جانباختگان اعتراضات اخیر در چهارمحال و بختیاری، خوزستان و لرستان که جان‌شان را در راه حق‌طلبی و آزادی ایران دادند و به شهیدانِ سرفراز وطن در دی ۹۶ و آبان ۹۸ پیوستند.

هم‌میهنان،
شعارهای هوشمندانه شما در اعتراضات دلاورانه برای نجات میهن، نشان می‌دهد که هم ریشه مشکل را دریافته‌اید و هم راه حل را می‌دانید. شما به این آگاهی و خرد جمعی رسیده‌اید که بی‌کفایتی و فساد و ناکارآمدی جمهوری اسلامی، فقط جان مردم یک شهر یا استان، یک قوم یا باور خاص را نمی‌گیرد بلکه همه ایرانیان را داغدار می‌کند؛ گلوله‌ها و موشک‌های جمهوری اسلامی همه ایرانیان را نشانه می‌گیرد؛ فارغ از اینکه به چه زبانی حرف می‌زنند و چه دین و مذهب و باوری دارند یا ندارند. این را نه فقط در اعتراضات خیابانی، که در فاجعه سرنگون کردن هواپیمای اوکراینی دیدیم؛ در جنایت کرونا و ممنوعیتِ ورود واکسِن معتبر دیدیم؛ و در فجایعی چون پلاسکو و متروپل دیدیم و می‌بینیم؛ و متاسفانه هرچه این رژیم بیشتر ادامه پیدا کند، بیشتر خواهیم دید.

بگذارید با اطمینان بگویم که من امروز نسبت به فردای پس از رفتن جمهوری اسلامی نگران نیستم؛ چرا که می‌بینم با وجود همه محدودیت‌ها و ممنوعیت‌هایی که این رژیم علیه جوانان و مردم ایران اعمال کرده، در همان داخل ایران به اندازه کافی نیروهای میهن‌پرست، متخصص، مدیر و نخبه وجود دارد که بتوانند ایران را به بهترین شکل اداره کنند.

آنهایی که نگران آلترناتیو برای جمهوری اسلامی هستند، آیا تصور می‌کنند که کشور بزرگ ایران با ٨۵میلیون جمعیت، جایگزینی برای کسانی که شغل اول و آخرشان روضه‌خوانی‌ست، ندارد؟ حتما دارد.

امروز بزرگترین اپوزیسیون و آلترناتیو جمهوری اسلامی، شما ملت ایران هستید که از همیشه متحدترید و بدون توجه به دسته‌بندی‌ها و گرایش‌های سیاسی، چپ و راست، جمهوریخواه و مشروطه‌خواه، دوشادوش هم برای آینده‌ای بهتر تلاش و مبارزه می‌کنید. شما شایسته بهترین‌ها هستید و به آن خواهید رسید.

اما این امیدواری به آینده روشن، به این معنا نیست که در حال حاضر، جنبش مبارزاتی ملت ایران برای به زیر کشیدن جمهوری اسلامی کمبودی ندارد و مسیر پیروزی هموار است. برای نمونه، در همین اعتراضات یک ماه گذشته، نبود یک سازوکار تصمیم‌گیری که بتواند بین اعتراضا ِت خیابانی، اعتصابات و فراخوان‌ها هماهنگی بیشتری ایجاد کند، همچنان مشهود بوده است.

طبعا مبارزان میدانی که در بطن اعتراضات قرار دارند، صلاحیت بیشتری را برای اتخاذ این نوع تصمیمات دارند. من از نیروهای سیاسی و مبارزاتی می‌خواهم که ایجاد یک سازوکار هماهنگکننده اعتراضات و فراخوان‌ها را در اولویت قرار دهند.  تصمیماتی که از دل چنین سازوکار مبتنی بر خرد جمعی بیرون بیاید، مورد حمایت من نیز خواهد بود.

حال، پیامی دارم برای آندسته از نیروهای کشوری و لشکری که اگرچه دلشان با مردم است اما نمی‌توانند آن را بطورعلنی اعلام کنند:

شما می‌توانید از درون سیستم به مردم و معترضان کمک کنید. برای مثال، می‌توانید با رعایت اصول ایمنی و امنیتی، و ناشناس، اطلاعات مفیدی را که به درد معترضان و مخالفان می‌خورد مستند و منتشر کنید؛ درباره شیوه‌های سرکوب و اسامی سرکوبگران افشاگری کنید؛ در ماشیِن سرکوب رژیم، اختلال ایجاد کنید؛ نیروهای همسو با خودتان را که کم هم نیستند، شناسایی کنید تا در زمان مناسب، بتوانید پیوستن به ملت را به شکل علنی اعلام کنید.

همچنین می‌خواهم با سرکوبگران رژیم اتمام حجت کنم:

این رژیم، رفتنی‌ست. اتحاد جماهیر شوروی با هزاران کلاهک هسته‌ای‌اش سقوط کرد. این رژیم درمانده، که از تأمین نان شب شما هم عاجز مانده، سرنوشت بهتری نخواهد داشت. روی اسب بازنده شرط نبندید! تصور نکنید کسی شما را نمی‌شناسد و یا بعدا با گفتن «مامور بودم و معذور»، می‌توانید از عدالت فرار کنید. تک‌تکِ جنایات شما ثبت و رسیدگی می‌شود. به شما هشدار می‌دهم که از این آخرین فرصت‌ها استفاده کنید و به ملت بپیوندید.

و اما سخنی کوتاه با ارتشیان ایران که همیشه فدایی ملت بوده‌اند:

همانطور که در مقابل دشمِن خارجی از کشور و ملت دفاع کردید، وظیفه دارید که حافظ جان ملت در مقابل دشمن داخلی باشید. من به وطن‌پرستی شما باور دارم.

نکته قابل توجه در اعتراضات یک ماه گذشته این بوده که لُر و بختیاری، عرب و فارس دوشادوش هم ایستادند و خشم و انزجارشان از دشمن مشترک را فریاد زدند. در همین ارتباط، از سران و بزرگان ایلات و عشایر و طوایِف ایران، از لُر و بختیاری و ُکرد و بلوچ تا عرب و قشقایی و ُترک و ُترکمن می‌خواهم تا در پشتیبانی از مردمی که شجاعانه به خیابان‌ها می‌آیند، پیمان اتحاد و همبستگی ببندید.

و در پایان، سخنی با ایرانیان خارج از کشور:

ما ایرانیان، جز یکدیگر یار و یاوری نداریم. این روزها هم‌میهنانمان در ایران برای داشتن حداقل‌های زندگی سختی می‌کشند و با به خطر انداختن جانشان، علیه این فرقه تبهکار بپا خاسته‌اند. در چنین شرایطی، وظیفه ما در خارج از کشور است که نه فقط با قلب و زبان، بلکه در عمل هم، در کنارشان باشیم.

در همین راستا، کارهایی است که می‌توانید انجام دهید:

۱-در شبکه‌های اجتماعی، صدای ملت ایران را به زبان‌های دیگر بازتاب دهید. تصاویر و ویدئوهای اعتراضات را به زبان کشور محل اقامت‌تان، زیرنویس کنید و به اشتراک بگذارید.

۲-به رسانه‌ها و همینطورمقامات کشور محل زندگی‌تان ، از اعضای دولت تا قانونگذاران، ایمیل و تلفن بزنید، و از خواسِت ملت ایران برای رسیدن به آزادی و دموکراسی، آگاهشان کنید. از آنها بخواهید که از اعتراضات مردمی در ایران، پشتیبانی کنند.

۳-با رعایت قانون و احترام، و به شیوه‌های مستند و مبتنی بر حقیقت، عوامل و مدافعا ِن رژیم در خارج از کشور را رسوا کنید. اجازه ندهید روایت‌های دروغ مدافعان رژیم به روایت غالب درباره ایران تبدیل شود.

۴-در حد توانتان، از معترضان و زندانیا ِن سیاسی و خانواده‌های جانباختگا ِن اعتراضات، پشتیبانی مالی کنید. حتی یک مبلغ کم هم می‌تواند در زندگی آنها اثر بزرگی بگذارد.

۵-امروز، خانواده‌ای در ایران نیست که جمهوری اسلامی، عزیزی را از آن نگرفته باشد. غم و درد از دست  دادن عزیز، جانکاه است… می‌دانم… در همین ارتباط، از حقوقدانان و مددکاران اجتماعی می‌خواهم که به خانواده‌های جانباختگان و زندانیان سیاسی یاری برسانند.

۶-در همبستگی با اعتراضات ملِت ایران، تجمعات اعتراضی و برنامه‌هایی را برپا کنید. به ویژه از شما هنرمندان می‌خواهم که با هنرتان صدای ملت ایران باشید و در تشکیل این تجمعات نقش ایفا کنید.

از همه افراد و گروه‌های مرجع و مورد اعتماد در جامعه ایرانیا ِن خارج از کشور نیز دعوت می‌کنم که فارغ از هر باور سیاسی که دارید، برای نجات ایران به صحنه بیایید. اتحاد امروز ما، ضامن آزادی فردای ماست.

پاینده ایران!
۱۳ خرداد ۱۴۰۱

 

 

 

 

 

 

 

 

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=287079