تُند و کوتاه: یاد بچگیام… (مجید شمس)

دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۴ برابر با ۱۸ مه ۲۰۱۵


وقتی تو بچگیم اولین بار دریای مازندران رو دیدم جذبه و ابهت این دریاچه منو گرفت و منو برد به رویا و خیال‌های کودکانه

شاید باورتون نشه که آرزوی بچگیم این بود که بزرگ شدم دزد دریایی بشم

اما دریایمان را بردند… آرزو هایمان را بردند…

کجاست اون دریای دوران کودکیم؟

*****

بچگیام صدای خوبی داشتم. یادمه تو مدرسه منو میبردن سر صف،

براشون سرود “بوی گل سوسن از باسنم آید” رو میخوندم!

*****

اپیدمی همزاد پنداری با فلسطین (غزه‌ئولوژی)

انصافا عِنقدی که مردم ایران از اسناد ملکی زمین‌های فروخته شده فلسطینیا به اسراییلیا اطلاعات دارند از عهدنامه ترکمانچای دارند؟

*****

بزرگترین دستاورد اسلام و پیامبر برای کودکان این بوده که معظم له ارواحنا فداش  چهار دست و پا میشده و کودکان را روی دوش مبارک  خود می‌گذاشته اند.

چقدر اینو تو دوران دبستان و راهنمایی حتی دبیرستان و دانشگاه بهمون گفتند؟ اَاَاَه

واقعا حرف دیگه ای ندارین یادمون بدین؟!!

*****

یه مدت به سرم زده بود تو دانشگاه ، رشته مدیریت توریسم  بخونم بعدش خارجیا رو ببرم کشورمو نشونشون بدم.

از مفاخر و مشاهیر کشورم براشون صحبت کنم و کلی پُز بدم

رفته بودم تو رویا و خودمو تو تهران مجسم کردم  که خوابم برد

تو خواب خودمو تو منطقه نواب و کنار مجسمه نواب دیدم. خُب حالا اگه ازم بپرسن این مجسمه کیه به توریستها چی جواب بدم؟

بگم این آدم مهمی بوده، یه روحانی خوب که یه نخست وزیر و چند نفر دیگه رو ترور کرده؟ً!

یهو از خواب پریدم و خوشحال شدم که راهنمای توریست‌ها نیستم و اصن ایران نیستم.

*****

ملتی هستیم که با یکی از پایین‌ترین سرانه کتاب‌خوانی در دنیا،

راجع به همه چیز اطلاع داشته و با قاطعیت تمام نظر می‌دهیم

یعنی ادعامون، عاه این هوا!

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/?p=12932