نیروی محرکه دو انقلاب؛ هر نیرویی در جای خود بجاست!

جمعه ۱۱ آذر ۱۴۰۱ برابر با ۰۲ دسامبر ۲۰۲۲


یکی از مهم‌ترین ویژگی‌هایی که نظام جمهوری اسلامی به کشور تحمیل کرده اینست که هیچکس و هیچ نیرویی در جای خود نیست! از بنیانگذار و دو رهبر و مقاماتش گرفته تا قشرهای وسیعی از مردم که در حرفه و شغل و نقشی که می‌بایست باشند، نیستند. پیامدهایی مانند  مهاجرت و نابسامانی‌های اجتماعی و روحی و روانی از جمله به همین «نابجا» بودن افراد و موقعیت‌ها که خود ناشی از «ناهنگام» بودن نظام جمهوری اسلامی است برمی‌گردد.

مدرسه‌ای در اصفهان / آذر ۱۴۰۱

در فرهنگ و زبان فارسی امثال و حِکَم متعدد درباره نابجایی و بیجایی وجود دارد ولی عمدتا معطوف به خواست و اراده خود افراد است و نه آنکه به آنها تحمیل شده باشد. کلاغی که می‌خواسته مثل کبک راه برود ولی راه رفتن خودش هم یادش رفت؛ یا خلق را تقلیدشان بر باد داد؛ و یا لاک‌پشتی که دهانش را بیجا باز می‌کند، همگی کنایه از در جای خود قرار نداشتن و سخن و رفتار نابجاست.

یکی از نکات شگفت‌انگیز انقلاب ملی ایران که اگرچه بذرهای آن همواره در خاک این سرزمین نهفته بود اما نخستین نشانه‌های رویش و رشد آن از اعتراضات پاییز ۱۳۹۶ که در دی‌ماه به اوج خود رسید و در شعارهای بدیع و بی‌بدیل مردم نمود پیدا کرد، همین «بجا» و به عبارت ادیبانه «بهنگام» بودن رفتار و گفتار مردم معترض است. شعار تاریخی و معنادار «ما انقلاب کردیم چه اشتباه کردیم» که تعیین تکلیف و «نه به انقلاب۵۷» بود و پیش از «نه به جمهوری اسلامی» از سوی جامعه ابراز شد، توسط مردم اصفهان در آذر۹۶ بر زبان‌ها افتاد.

«نه به انقلاب۵۷» اما پیشینه‌ی دورتری دارد: نخستین بار زنان آزادیخواه بودند که در تظاهرات ۱۷ اسفند ۵۷ برابر با ۸ مارس، روز جهانی زن، یعنی کمتر از یک ماه پس از انقلاب ارتجاعی، در واکنش به زمزمه‌های حجاب اجباری توسط خمینی، به درستی ماهیت و مسیر آن انقلاب را تشخیص داده و شعار دادند: ما انقلاب نکردیم تا به عقب برگردیم! با اینهمه به علل مختلف، نه تنها زنان بلکه وضعیت کل جامعه با همه تنوع و تفاوت‌ و تکثرش توسط  جمهوری اسلامی به عقب برگردانده شد!

اکنون یکی از درس‌هایی که می‌بایست از چهل و اندی سال شرایط بیجا و ناهنگام جمهوری اسلامی در همه زمینه‌ها گرفت اینست که بجا و بهنگام بود! بجا و بهنگام گفت! بجا و بهنگام رفتار کرد! همچنین به اسم «اتحاد» یا «ائتلاف»، مشکلات و تناقضات را به «پس از سرنگونی» حواله نکرد! بی‌توجهی به  نیروی محرکه‌ی «انقلاب» نیز خطای مهلکی است که در سال ۵۷ روی داد! آنزمان ارتجاع و استبداد مذهبی علیه دستاوردهای مشروطه و پهلوی نیروی محرکه‌ی انقلاب اسلامی بود و  اینزمان ترقی و آزادی عرفی و تداوم دستاوردهای مشروطه و پهلوی نیروی محرکه‌ی انقلاب ملی‌! جمع اضداد، یعنی مدافعان دو انقلاب، اگر هم ممکن باشد، در بهترین حالت، خودش به هدف نمی‌رسد و در بدترین حالت نمی‌گذارد مردم به هدف برسند!
الاهه بقراط| توئیتر | اینستاگرام|

[کیهان لندن شماره ۳۹۰]

 

 

 

 

 

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/?p=306643