نگاه روز
الاهه بقراط
این روزها بعضیها موضوع «پوستاندازی» جمهوری اسلامی را مطرح میکنند. همانهایی که زمانی «اصلاحات» را مطرح کردند؛ بعدا «تحول» را مطرح کردند؛ و حالا در شرایطی که پوست رژیم کنده شده، صحبت از «پوستاندازی» میکنند. منظورشان از «پوستاندازی» چیست؟ اینکه یکسری شعارهایی را که نمیتوانند به آنها وفادار باشند مطرح کنند تا این نظام به عنوان منبع قدرت سیاسی و اقتصادی و حفظ انقلابی که در سال ۵۷ روی داد دوام بیاورد.
آن زمانی که جمهوری اسلامی میتوانست پوستاندازی بکند، برای مثال، در ۸۸ و «جنبش سبز» بود. که خودشان عقب کشیدند. و در جنبشهای دیگری که مردم را همین کسانی که میخواستند رژیم را اصلاح بکنند، متحول بکنند، پوستش را عوض بکنند و گنجشک را بجای قناری بفروشند، «اغتشاشگر» و «وابسته به بیگانه» و «اراذل و اوباش» خواندند. جمهوری اسلامی خیلی فرصت داشت اصلاح شود، متحول شود، پوست بیاندازد. اما همه را از دست داد.
فکر نمیکنم کسی قبول داشته باشد که این رژیم میتواند به دوران هفتم اکتبر ۲۰۲۳ و پیش از ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ که عملیات نظامی اسرائیل شروع شد برگردد. الان بار دیگر فرصتی در اختیار جامعهی ایران قرار گرفته که از این رژیم منزجر و خشمگین است و خسته شده از تحریم، از گرانی، از تحقیر و از اینکه مرتب به آنها وعدههای سر خرمن داده بشود و از جنگی که جمهوری اسلامی به آنها تحمیل کرده.
به همین دلیل میبایست در چنین شرایطی به دعوتی که از سوی شاهزاده رضا پهلوی میشود پاسخ مثبت داد اگر که واقعا فراتر از منافع شخصی و گروهی و به ایران و ملت ایران فکر میشود. از جمله همانهایی که به دنبال پوستاندازی رژیم هستند خوبست که یکبار برای همیشه به این نتیجه برسند که چهل و شش سال فرصت داشتند و موفق نشدند؛ یک زمانی باید این واقعیت را ببینند که ناکام و شکستخورده هستند و میبایست راه دیگری را در پیش بگیرند و آن راه راهی است که بتواند گسست بین پنجاه و هفت و آینده را از بین ببرد. این راه توسط نیرویی میتواند پیموده شود که ملیگراست، حامی پهلوی و دستاوردهای پهلوی، حامی انقلاب مشروطه و علیه انقلاب پنجاه و هفت است. شما نمیتوانید طرفدار ایران و ایرانی باشید و همزمان از انقلابی دفاع بکنید که ایران و ایرانی را به اضمحلال کشانده…
