امیر مقدم- بانکهای خصوصی از وزارت اطلاعات دولت محمد خاتمی بر آمدند. بعد از ممنوعیت فعالیتهای اقتصادی وزارت اطلاعات به دستور علی خامنهای این شبه بانکها برای حفظ منافع نیروهای اطلاعاتی و فعالیتهای پوششی و پشتیبانی از شرکتهای خودی ایجاد شدند.
علی یونسی وزیر سابق اطلاعات در مصاحبهای گفته بود، «تمام کارهای اقتصادی وزارت اطلاعات و شرکتهای زیرمجموعه آن را تعطیل کردیم و برای بانک امین اقدام کردم، بهجز تعاونی وزارت اطلاعات که مربوط به بازنشستگان است.»
در این فرآیند بخشی از شرکتهای وزارت اطلاعات توسط امنیتیهای با نفوذ مثل محمد هاشمی همسر معصومه ابتکار به بهای ناچیز بالا کشیده شدند و همان فعالیتهای آلوده را با رانت، خارج از وزارت اطلاعات با آزادی عمل بیشتر ادامه دادند. بخش دیگری هم شدند پایه شبه بانکهای خصوصی!
در واقع یک عملیات فریب اتفاق افتاد، فعالیت اقتصادی وزارت اطلاعات هم هرگز تعطیل نشد. کما اینکه بارها گزارشهایی در مورد فعالیتهای وزارت اطلاعات در سالهای بعد منتشر شد و همچنان هم همین وضعیت برقرار است.
در سال ۱۳۷۸ اعلام شد که فعالیتهای اقتصادی وزارت اطلاعات متوقف شده است. دقیقاً در همان سال هم موسسات مالی پیشبانک مثل «سامان» و «کارآفرین» ثبت شدند، دقیقاً در همان سال هم اساسنامه بانکهای خصوصی در مجلس تصویب شد، از سال بعد هم موسسات یکی یکی بانک شدند و بانکهای خصوصی مثل سامان و اقتصاد نوین و غیره مثل قارچ سبز شدند.
بانکهای خصوصی جمهوری اسلامی همواره پوشش پولشویی، اختلاس، حمایت تروریست و غارت و چپاول بودهاند و یکی از دلایل وضعیت فلاکتبار کنونی ایران هستند، همه مدیران بانکها فاسد هستند و سابقه اختلاس و پرونده دارند اما حتی یک مدیرعامل بانک تا حالا بصورت واقعی محاکمه نشده است.
به عنوان مثال احمد عراقچی و ولیالله سیف باوجود محکومیت و فساد قطعی با دخالت مستقیم خامنهای تبرئه شدند و یا دیوان درهای، محمدعلی هادی و بسیار دیگر نیز همینطور، حجتالله صیدی رئیس کنونی بورس از متهمان «چای دبش» بود، عبدالناصر همتی از دوره مدیرعاملی «بانک سینا» و بانک ملی و مرکزی دهها پرونده فساد دارد، بیژن خاوری با کمک غلامحسین محسنی اژهای فراری داده شد، مصطفی پورمحمدی رئیس وقت بازرسی کل کشور فسادش را گمانهزنی خوان و در دولت خاتمی مدیر نمونه شد.
راز مصونیت کامل این مدیران عامل فاسد بانکها دسترسی و نقششان در دور زدن تحریمها، تغذیه تروریست، پولشویی و ارتباطات گسترده ناسالم با مقامات ارشد نظام است.
بررسی سوابق و پیشینه و منشاء ثروت اولین نفرات تشکیل دهنده بانکهای خصوصی نیز مؤید آنچه گفته شد میباشد. اسامی چون صدر هاشمینژاد از عوامل تشکیل بانک «اقتصاد نوین»، غروری از بنیانگذاران «بانک پارسیان»، خانواده ضرابیه و علی خاتمی و صدوقی و بنیاد صدق بنیانگذاران «بانک سامان».
خانواده ضرابیه جزو حامیان بزرگ مالی انتخاباتی خاتمی در سالهای ۷۶ و ۸۰ بودند. در سالهای ۱۳۷۰ که محمد ضرابیه مدیرعامل شرکت یخچالسازی «فیلور» یزد بود و با سیدعلی خاتمی ارتباطی بسیار نزدیک داشت. نام خانوادههای خاتمی، تابش و ضرابیه را میتوان به عنوان صاحبان سهام و نیز مدیر در شرکت «پلاستیران» و «بنیاد صدوق» و «بانک سامان» یافت، طرف پینگپنگ بازی خاتمی در کلیپی که اخیراً پخش شد نیز ضرابیه مؤسس بانک سامان میباشد که نامش در ابربدهکاران بانکی نیز به چشم میخورد، پایه سرمایه اولیه ضرابیه دهها کارخانه مصادره شده مثل «ایران برک» است که به لطف نزدیکی به خاتمی و صدقی، صاحب آن شد.
اولین تشکیل دهندگان بانک کارافرین هم عباس آخوندی و رسولاف هستند، در تشکیل دهندگان بانک پاسارگارد هم نام مجید قاسمی رئیس اسبق بانک مرکزی به چشم میخورد.
از دیگر بانکهای خصوصی و مشهور به فساد هم بانک سرمایه است، که در دولت خاتمی و دوره وزارت آموزش و پرورش محسن حاجیمیرزایی شکل گرفتُ آن دوران که برادرش را به عنوان مدیرعامل صندوق فرهنگیان منصوب کرد.
در سالهای بعد هم «بنیاد مستضعفان» بانک سینا و «بنیاد شهید» بانک دی را تشکیل دادند.
محسن مهرعلیزاده که در آن مقطع مدیرعامل تشکیلات اقتصادی «بنیاد شهید» بنام کوثر بود تلاش زیادی برای تأسیس بانک دی کرد. محمدباقر قالیباف نیز در دوره شهرداری، بانک شهر را تشکیل داد، ارتش نیز بانک حکمت را تأسیس کرد که در سالهای اخیر با فساد فاطمه صالحی دختر سرلشکر صالحی فرمانده پیشین ارتش که در آن بانک مسؤلیتهای مهمی دارد خبرساز شد. همچنین بانک گردشگری نیز که با نقش آفرینی مهدی جهانگیری و زنوزی تشکیل شد عرصه تاخت و تاز و فساد و چپاول برادر معاول اول حسن روحانی است.
اینها تنها گوشهای از فساد گسترده سازمانیافته در بانکهای ایران است که همه از هر جناحی دستی بر آتش آن دارند.
