بهرام بیضایی، کارگردان و نمایشنامهنویس سرشناس ایرانی، پنجم دیماه ۱۴۰۴ در ۸۷ سالگی در ایالات متحده آمریکا درگذشت.
گروه ایرانشناسی دانشگاه استنفورد، روز شنبه ششم دی ۱۴۰۴، با انتشار بیانیهای، از درگذشت بیضایی در سالروز تولد ۸۷ سالگیاش خبر داد.
در این بیانیه بهرام بیضایی «فخر ادب و هنر ایران» معرفی شده و آمده «گروه ایرانشناسی دانشگاه استنفورد درگذشت فخر ادب و هنر ایران، استاد و همکار برجستهی ما در ۱۵ سال اخیر، بهرام بیضایی را به اطلاع همگان میرساند.»
این بیانیه تأکید کرده پنجم دیماه، به احترامِ زادروز بهرام بیضایی و همچنین سالروز درگذشتِ اکبر رادی روزِ نمایشنامهنویس نامیده شده است.
گروه ایرانشناسی دانشگاه استنفورد افزوده بهرام بیضایی «بارها گفته بود موطن و مسلک او عالم فرهنگ است. عشقی عظیم به ایران داشت و بهرغم تنگنظریها علیه او و خانوادهاش لحظهای از برکشیدن و پاس داشتن میراث فرهنگی ایران دست نکشید.»
این بیانیه با اعلام این خبر که بهزودی نشستی در بزرگداشت زندگی و آثار این هنرمند بیبدیلِ ایراندوست و ایرانشناس برگزار خواهد کرد و افزود «به قول شاهنامه که بیضایی عمری در آن زیست، اگر مرگ داد است بیداد چیست.»
مژده شمسایی، همسر بهرام بیضایی و بازیگر سینما نیز روز شنبه ششم دیماه خبر درگذشت این هنرمند را در شبکههای اجتماعی اعلام کرد. او با انتشار با انتشار تصویری از بیضایی در صفحه فیسبوک خود نوشت: «زمین زیر پایم سست است وقتی او بر آن راه نمیرود. هوا برایم تنگ است وقتی او در کنارم نفس نمیکشد.»
بهرام بیضایی متولد پنج دیماه ۱۳۱۷ در تهران بود. بهرام بیضایی اگر چه به عنوان نمایشنامهنویس، فیلمنامهنویس و کارگردان ایرانی شناخته میشود اما او همچنین شاعر و پژوهشگر برجستهای نیز بود.
«نمایش در ایران» یکی از آثار برجسته پژوهشی بهرام بیضایی و یکی از منابع معتبر نمایش و تئاتر در ایران به شمار میرود.
بهرام بیضایی از بنیانگذاران کانون نویسندگان ایران بود اما با وقوع انقلاب ۵۷ از این کانون کناره گرفت. او همچنین در دهه ۵۰ خورشیدی استاد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاهِ تهران بود. بیضایی پس از انقلاب و در سال ۱۳۶۰ در پی «انقلاب فرهنگی» از استادی دانشگاه تهران اخراج شد!
این هنرمند برجسته شهریور ۱۳۸۹ بهدلیل فشارهای فزاینده، اعمال محدودیت و سانسور ناچار به توقف فعالیتهایش در ایران شد و به دعوت عباس میلانی، مورخ، ایرانشناس و مدیر برنامه مطالعات ایران در دانشگاه استنفورد، به این مرکز آموزشی رفت.
«غریبه و مه»، «کلاغ»، «مرگ یزدگرد»، «چریکه تارا»، «باشو غریبه کوچک»، «مسافران» و «سگکشی» از آثار برجسته بهرام بیضایی به شمار میروند.
