با اندوه و احترام، انجمن ملی سلامت رازی یاد و نام استاد بهرام بیضایی را گرامی می‌دارد. اندیشمندی بزرگ که فراتر از مرزهای هنر، به ژرفای هویت، تاریخ، اخلاق و رنج‌های جمعی این سرزمین اندیشید و با زبان نمایش، سینما و پژوهش، وجدان فرهنگی ایران را بیدار و زنده نگاه داشت.
بهرام بیضایی نه‌فقط هنرمندی برجسته، بلکه معلمی ملی بود؛ معلمِ پرسش، دقت، حقیقت‌جویی و مسئولیت. آثار او همواره آیینه‌ای برای دیدن زخم‌ها و توانایی‌های جامعه ایرانی بوده‌اند؛ آیینه‌ای که ما را به تأمل در باب حافظه تاریخی، عدالت، خشونت، سکوت و کرامت انسان فرا می‌خواند. این همان نقطه‌ای است که هنر او با سلامت جامعه پیوند می‌خورد: سلامت روان، سلامت اخلاقی و سلامت فرهنگی.
بخش مهمی از زیست فکری و هنری استاد بیضایی در سایه محدودیت، سانسور و فشار بر دگراندیشان شکل گرفت. واقعیتی تلخ که نه‌تنها سرنوشت فردی هنرمندان مستقل، بلکه سلامت فرهنگی و روانی جامعه را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. ایستادگی او در برابر حذف، سکوت تحمیلی و تقلیل اندیشه، یادآور این حقیقت است که جامعه‌ای که صدای دگراندیشان خود را خاموش می‌کند، دیر یا زود با فرسایش اعتماد، گفت‌وگو و معنا روبه‌رو خواهد شد.
انجمن ملی سلامت رازی باور دارد که سلامت، تنها در چارچوب جسم تعریف نمی‌شود؛ بلکه در پیوندی ناگسستنی با فرهنگ، معنا، هویت ملی، گفت‌وگو و حقیقت شکل می‌گیرد. بیضایی با پافشاری بر استقلال اندیشه و صداقت هنری، به ما آموخت که جامعه‌ای سالم، جامعه‌ای است که روایت‌های متکثر خود را به رسمیت بشناسد، گذشته‌اش را درک کند و از طرح پرسش‌های بنیادین نهراسد.
در این یادبود، ضمن ادای احترام به مقام هنری این استاد وطن‌پرست، بر این باور تأکید می‌کنیم که پاسداشت میراث فکری او، پاسداشت آگاهی است. آگاهی‌ای که از شناخت اسطوره‌ها، فهم فردوسی، درک اهمیت نمادها و عشق آگاهانه به ایران زاده می‌شود.
یادش ماندگار، راهش الهام‌بخش،
و نامش در حافظه فرهنگی ایران جاویدان باد.
انجمن ملی سلامت رازی ایران
۲۸/۱۲/۲۵
