مهدی نوذر – امروز سه جوان دیگر را در ملأعام اعدام کردید.
فکر کردید با هر طناب دار، یک نسل را دفن میکنید؛ اما چهلوهفت سال است که هرچه بیشتر کشتید، بیشتر روییدیم.
شما یک عمر است که به مرگ حکومت میکنید؛ با زندان، با شکنجه، با گلوله و با اعدام. اما اگر این راه جواب میداد، امروز دیگر هیچ صدای معترضی در این سرزمین باقی نمانده بود.
واقعیت این است که هر اعدام، فقط یک حقیقت را فریاد میزند: شما از مردم میترسید.
اگر نمیترسیدید، جوانی را در ملأعام به دار نمیکشیدید. اگر احساس خطر نمیکردید، مرگ را به نمایش نمیگذاشتید تا شاید چند روز دیگر بر ترس حکومت کنید.
اما تاریخ را نمیتوان با طناب دار متوقف کرد.
چهلوهفت سال اعدام کردید؛ اما در روزهای سرنوشتساز در دی ماه میلیونها ایرانی با آگاهی از خطر زندان، گلوله و اعدام، باز هم به خیابان آمدند. این یعنی ترس، دیگر در دل مردم نیست؛ ترس، سالهاست به دل حاکمان افتاده است.
شما هر بار که جوانی را میکشید، تصور میکنید پروندهای را میبندید؛ اما در حقیقت، هزاران پرونده تازه در ذهن و قلب مردم باز میکنید. هر قطره خون، هزاران پرسش میآفریند، هزاران فریاد میسازد و هزاران انسان را مصممتر از گذشته میکند.
طناب دار میتواند گردن یک انسان را بشکند، اما هرگز اراده یک ملت را نمیشکند.
شما مرگ میکارید؛ اما از دل همان خاک، آزادی جوانه میزند.
این، بزرگترین شکست شماست؛ اینکه پس از چهلوهفت سال کشتن، هنوز ناچارید بکشید، چون میدانید با همه جنایتهایتان، نتوانستهاید امید یک ملت را اعدام کنید.
توضیح:
«کیهان لندن» با باور به آزادی بیان بخش «دیدگاه» را برای انتشار نظرات و مطالب علاقمندان، نویسندگان، تحلیلگران و کارشناسان فارسیزبان فراهم کرده اما مسئولیت محتوای منتشر شده با نویسنده است.
