مهدی نوذر – چشمش را گرفتند؛ اما ظاهرا برای ضحاک کافی نبود.
علی زارعی فعال پادشاهیخواه یکی از آسیبدیدگان اعتراضات ۱۴۰۱ است؛ جوانی که در جریان آن اعتراضات، بر اثر اصابت گلوله ساچمهای یکی از چشمهایش را از دست داد. مدتی از ایران خارج شد و در آلمان به دیدار شاهزاده تنها امید رهایی ملت ایران از چنگال دژخیمان جمهوری اسلامی رفت و مدتی در آنجا زندگی کرد ، اما دوباره به ایران برگشت. این بار اما بهجای آنکه با زندگی عادی خود ادامه دهد، بازداشت شد و حالا با حکم اعدام روبروست.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران او را به اتهام «افساد فیالارض» به اعدام محکوم کرده و این حکم روز اول شهریور ۱۴۰۵ به او ابلاغ شده است. علی زارعی از هشتم اردیبهشت در بازداشت بسر میبرد و در تیرماه به زندان قزلحصار منتقل شده است.
برای من، فارغ از هر بحث سیاسی و حقوقی، سخت است که به این ماجرا فقط به چشم یک پرونده قضایی نگاه کنم. پشت این پرونده، یک انسان قرار دارد؛ انسانی که پیش از این نیز هزینه سنگینی برای حضورش در اعتراضات پرداخت کرده و حالا ممکن است جانش را هم از دست بدهد.
اینجاست که عنوان ضحاک برای من معنا پیدا میکند. در داستان فردوسی، ادامه حکومت ضحاک به جوانان و خون آنها وابسته است. امروز هم وقتی میبینیم یک حکومت، بهجای پاسخ دادن به اعتراض و نارضایتی مردم، با زندان و حکم اعدام پاسخ میدهد، نمیتوانیم به یاد ضحاک نیفتیم.
اما مسئله فقط علی زارعی نیست. مسئله این است که آیا اعتراض کردن باید چنین بهایی داشته باشد؟ آیا کسی که در یک اعتراض خیابانی زخمی شده، پس از سالها باید با حکم اعدام روبرو شود؟ و آیا اعدام میتواند نارضایتی و خشم انباشتهشده یک جامعه را از بین ببرد؟
به باور من، اعدام شاید بتواند یک انسان را از میان بردارد، اما نمیتواند دلیل اعتراض مردم را از بین ببرد. اتفاقا هر حکم سنگینی از این دست، پرسشهای بیشتری درباره شیوه برخورد حکومت با مخالفانش ایجاد میکند و حکومت را بیشتر به پرتگاه سقوط نزدیک میکند .
علی زارعی پیش از هر چیز یک انسان است؛ با خانواده، گذشته، ترس و امیدهای خودش. امیدوارم این حکم اجرا نشود و او فرصت پیدا کند از حق خود دفاع کند و به زندگی برگردد.
چشمش را گرفتند؛ ضحاک سیراب نشد. اکنون جانش را میخواهند.
توضیح:
«کیهان لندن» با باور به آزادی بیان بخش «دیدگاه» را برای انتشار نظرات و مطالب علاقمندان، نویسندگان، تحلیلگران و کارشناسان فارسیزبان فراهم کرده اما مسئولیت محتوای منتشر شده با نویسنده است.
