ترانه و رومینا رحیمی پس از ماهها بازداشت و شکنجه به اتهام شرکت در اعتراضات سراسری دیماه ۴۰۴ با احکام سنگین روبرو شدهاند: اعدام و ۲۵ سال زندان!
ترانه و رومینا رحیمی، خواهران دوقلوی دستگیرشده در اصفهان که امسال در زندان ۲۰ ساله شدند، پس از ماهها بازداشت و شکنجه به اتهام شرکت در اعتراضات سراسری دیماه ۴۰۴ با احکام سنگین روبرو شدهاند. ترانه به اعدام و رومینا به ۲۵سال زندان محکوم شده. خانوادهی آنها میگوید که از ترانه تحت تهدید تجاوز جنسی در مقابل خواهرش اعتراف اجباری گرفته شده است.
بر اساس گزارشی که نیویورک پست منتشر کرده، این دو خواهر که هنگام اعتراضات هنوز دانشآموز دبیرستان و نوزدهساله بودند، حدود یک هفته پس از اوج درگیریها در هجدهم و نوزدهم دیماه در اصفهان بازداشت شدند. نیروهای نقابدار ابتدا به محل اقامت ترانه یورش بردند، دست و پایش را بستند و او را بردند. رومینا نیز کمی بعد در خانه با وضعیتی مشابه دستگیر شد. خانوادهی این دو زندانی میگوید برای فشار و شکنجهی بیشتر از نزدیکی عاطقی دوقلوها استفاده شده است.
در این گزارش آمده، پروندهی رومینا و ترانه رحیمی بخشی از محاکمهی ۱۶ شهروند در اصفهان است که به تظاهرات در همین شهر مربوط میشود؛ تظاهراتی که در آن دو نفر از جمله یک فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی کشته شدند. اتهامات دوقلوهای اصفهانی شامل محاربه (جنگ با خدا)، معاونت در محاربه، تخریب اموال عمومی در حد محاربه، اجتماع، تبانی و تبلیغ علیه جمهوری اسلامی است.
دادستانهای جمهوری اسلامی، ساخت کوکتل مولوتف در نزدیکی میدان «شهدا» و حمله به نیروهای امنیتی را مطرح کردهاند اما اتهام قتل مطرح نشده است. وکیل پرونده به خانواده گفته هیچ مدرکی علیه این دو خواهر وجود ندارد.
خانوادهی این دو خواهر ۲۰ساله جزئیات هولناک شکنجههای چهارماهه را روایت کردهاند. مادر ۴۳سالهی آنها مرضیه نورمحمدی گفته است بعد از اولین ملاقات دخترانش را نشناخته است. چهرهها ورمکرده، بدن پر از کبودی، آرنج، بند انگشت و پاها شکسته و موها تقریبا کنده شده بود؛ چون بازجوها آنها را برای انتقال از سلولی به سلول دیگر با مو روی زمین کشیده بودند. این دو خواهر مدت زیادی در انفرادی نگه داشته شدند.
خانوادهی این دو زندانی شرایط نگهداری آنها را در حال حاضر وحشتناک توصیف کرده است؛ محرومیت از آب کافی و درمان پزشکی به عنوان حقوق ابتدایی یک زندانی از شکنجههای روزانه و عامدانه توسط جمهوری اسلامی در زندانها علیه زندانیان سیاسی به کار گرفته میشود.
ترانه پیش از بازداشت، عمل جراحی پا انجام داده و پیچ و پلاک در پایش داشته است. پسردایی آنها، مسعود نورمحمدی که در آمریکا زندگی میکند، گفته است وضعیت پای ترانه در زندان به شدت بدتر شده و دیگر قادر به راه رفتن نیست. پزشک زندان دستور انتقال فوری او را به بیمارستان داده اما مسئولان زندان مانع شده و به وی گفته بودند « چه پایت سالم چه علیل، اعدام خواهی شد».
یکی از نقاط مهم این پرونده، تهدید به تجاوز است. به گفتهی مسعود نورمحمدی، بازجوها به ترانه گفتهاند اگر کاغذ را امضاء نکند و حرفهای مورد نظر آنها را نزند، به خواهرش جلوی چشم او تجاوز میکنند. در کنار این تهدید، بازجوها هنگام شکنجهی رومینا، ترانه را در معرض فریادهای او نیز قرار دادهاند.
خانواده میگوید، هر کسی در چنین شرایطی در هم میشکند وانگهی این دو دختر تنها نوزدهسال سن دارند. شکایتهایی دربارهی شکنجه و تهدید به تجاوز جنسی ثبت شده اما در دادگاههای اسلامی اصفهان مورد اعتناء واقع نشده است.
مسعود نورمحمدی این احکام را ابزاری برای ایجاد ترس اجتماعی توصیف کرده و میگوید: «آنها میخواهند در مردم ترس ایجاد کنند و بگویند مهم نیست چقدر بیگناه باشید، ما میتوانیم تو را بگیریم که دیگر برای اعتراض به خیابان نیایید.» او ترانه را دختری مهربان، علاقمند به سوارکاری و حیوانات و رومینا را نماینده نسل جسور و بیباک Z خوانده است.
وکلای این دو خواهر محکومشده به اعدام و زندان، اخیرا پس از صدور حکم اجازهی مطالعهی پرونده را پیدا کردهاند و در حال فرجامخواهی هستند. خانوادهی آنها نگران است که مهلت قانونی ۱۸روزه رعایت نشود؛ زیرا در پروندههای اعدام بعداز خیزش دیماه و تصویب لایحهی مربوط به آن توسط نمایندگان جمهوری اسلامی در مجلس شورای اسلامی، گاهی حکم صادر و اجرا شده بدون آنکه فرصت تجدید نظر واقعی اعمال گردد.
پروندهی خواهران رحیمی یکی از دهها مواردیست که رسانههای خارجی به آن پرداختهاند و نشان میدهد استفاده از سرکوب با اتهاماتی مانند محاربه یا بغی و اعدام جوانان معترض، تنها ابزار بقایای جمهوری اسلامی برای استمرار خود است.
اعتراضات میلیونی ۱۸ و ۱۹ دیماه ۴۰۴ در سراسر ایران، با قطع اینترنت و سرکوب گسترده با سلاحهای سبک و نیمهسنگین جنگی همراه شد. گزارشها در حالی از کشتهشدن دهها هزار نفر در این اعتراضات روایت کردهاند که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در یکی از آخرین اظهارات خود درباره کشتار خیابانی شهروندان در آن دو روز، آن را بالغ بر یکصدهزار نفر برشمرد.
