تغییرِ وزیرِ خارجه در آمریکا و جدی‌تر شدنِ چشم‌اندازِ تغییرِ رژیم در ایران

- پمپئو که در دورانِ اوباما یکی از منتقدانِ جدیِ برجام بود، از کسانی بود که در آغازِ دوره‌ی ریاستِ جمهوریِ ترامپ تاکید کرد آمریکا باید از برجام خارج شود، و اینکه آرامش در خاورمیانه تنها از طریقِ تغییرِ رژیم در ایران میسر می‌شود.
- یکی از پیامدهای تغییرِ وزیرِ خارجه آمریکا احتمال ایجادِ تغییراتِ گسترده در نهادهای زیرمجموعه یا تحتِ حمایتِ دولتِ آمریکا همچون صدای آمریکا، رادیو فردا، و نهادهای مدافعِ حقوقِ بشرِ وابسته به دولت و وزارتِ خارجه خواهد بود.

چهارشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۹۶ برابر با ۱۴ مارس ۲۰۱۸


رضا پرچی‌زاده – سحرگاهِ سه‌شنبه ۱۳ مارس، پرزیدنت ترامپ وزیرِ خارجه آمریکا رکس تیلرسون را برکنار و مایک پمپئو رئیسِ سابقِ سازمانِ اطلاعاتِ آمریکا (سیا) را به جانشینیِ وی منصوب کرد. بدین ترتیب چشم‌اندازِ تغییرِ رژیم در ایران جدی‌تر شد.

رکس تیلرسون و مایک پمپئو

هنگامی که ترامپ تازه رئیس‌ جمهور شده بود، مهره‌هایی که برای انتصاب در پستِ وزارتِ خارجه به وی پیشنهاد شدند طیفِ گسترده‌ای را در بر می‌گرفت شاملِ رودی جولیانی شهردارِ سابقِ نیویورک، میت رامنی فرماندارِ سابقِ ماساچوست و جان بولتون سفیرِ پیشین ایالاتِ متحده در سازمانِ ملل، که همگی افرادی با سوابقِ سیاسیِ قابلِ توجه بودند. در این میان هیچ نامی از رکس تیلرسون نبود. از همین رو هنگامی که تیلرسون از سوی ترامپ به وزارتِ خارجه برگزیده شد برای بسیاری این سوال پیش آمد که منظورِ وی از این انتخابِ «غیرِسیاسی» چیست. تیلرسون رئیسِ سابقِ شرکتِ نفتیِ «اِکسون موبیل» (ExxonMobil) است، و بدین ترتیب سابقه‌اش در تجارت است و نه در سیاست.

رکس تیلرسون و دونالد ترامپ

این در جایی است که کابینه ترامپ، بر مبنای وعده‌های انتخاباتی‌ و اهدافِ دولت‌اش، قرار بود کابینه‌ای سیاسی- امنیتی باشد. از آنجایی که در اثرِ سیاست‌های خارجیِ نادرستِ باراک اوباما و کوتاه آمدنِ عمده‌اش در برابرِ نیروهای ضدِدموکراتیک در سرتاسرِ دنیا نظمِ بین‌الملل بر هم خورده بود، عناصرِ مهمی در عرصه‌ی سیاستِ ایالاتِ متحده به دنبالِ بازیابیِ نقشِ آمریکا و گسترشِ گفتمانِ لیبرال در جهان بودند. با مشاهده‌ی علاقه هیلاری کلینتون به ادامه راهِ اوباما، اقبال به ترامپ رو کرد؛ و در حالی که چندصدهزار رایِ مردمی کمتر از کلینتون آورده بود، کالجِ الکتورالِ آمریکا– متشکل از نمایندگانِ کنگره و سنا– رایِ خود را به ترامپ داد. تمامِ اینها به این منظور بود که تغییریِ کلی در سیاستِ بین‌المللیِ آمریکا صورت بگیرد.

تیلرسون از طریقِ کارشکنی‌هایش بر سرِ راهِ این روند سنگ می‌انداخت. چنانکه قابلِ پیش‌بینی بود، اختلافاتِ رئیس جمهور و وزیرِ خارجه‌اش به زودی سر باز کرد؛ و دلیلِ اصلیِ آن هم مساله‌ی ایران بود. در جایی که ترامپ و کمیته امنیتیِ ابتدایی‌اش– شاملِ مایک فلین، استیو بَنون و سباستین گورکا– اول از هر چیز به دنبالِ خروج از «برجام» و مقابله با رژیمِ ولایتِ فقیه بودند، تیلرسون، بر مبنای خوی تاجرصفتی‌اش، خطِ اتحادیه اروپا  را برای حفظِ برجام با آخوندها پیش می‌برد. در طولِ این مدت ترامپ خود چندین مرتبه علنی از تیلرسون بابتِ این قضیه گلایه کرد؛ و اعتراف کرد هر بار که پایبندیِ رژیمِ ولایتِ فقیه به برجام را اعلام کرده فقط و فقط به دلیل اصرارِ تیلرسون بوده.

دونالد ترامپ و مایک پمپئو

در هفته‌های اخیر، تیلرسون در راسِ حرکتی قرار گرفته بود تا شرکایِ اروپاییِ آمریکا را قانع کند تا به قصدِ مقابله با حرکاتِ موشکی و دخالت‌های منطقه‌ایِ رژیمِ ولایتِ فقیه و همچنین جلوگیری از دستیابی‌اش به بمبِ اتم یک سری تغییراتِ بنیادی در برجام بدهند. خبر می‌رسد که پس از اینکه اروپایی‌ها حاضر به این کار نشدند، تیلرسون از موضع‌اش کوتاه آمد و سعی کرد ترامپ را راضی کند تا کوتاه بیاید و برجام را بر هم نزند. اینجا بود که ترامپ زیرِ بار نرفت. با این تفاصیل، ترامپ پیشاپیش در روزِ جمعه به تیلرسون اطلاع داده بود که بابت اختلافات‌شان به دنبالِ جانشینِ مناسبی برای وی می‌گردد. بدین ترتیب، تیلرسون با اصرارِ بر حفظِ برجام بالاخره میخِ آخر را به تابوتِ خودش کوبید. در حالی که تیلرسون به سفرِ آفریقا رفته بود، ترامپ وی را از طریقِ توییتر عزل و پمپئو را به جای وی نصب کرد و خبر رسمی آن زمانی اعلام شد که از بازگشت تیلرسون به آمریکا چند ساعتی نگذشته بود.

رکس تیلرسون پس از برکناری؛ ۱۳ مارس ۲۰۱۸

مایک پمپئو پیشتر نماینده جمهوری‌خواهِ کنگره از ایالتِ کانزاس بود، و پس از رئیس‌ جمهور شدنِ ترامپ به ریاستِ سیا رسید. وی از مخالفانِ سرسختِ رژیمِ ولایتِ فقیه است، و از مدت‌ها قبل– حتی پیش از اینکه ترامپ به قدرت برسد– خواهان برخوردِ جدی با ملایان شده بود. پمپئو که در دورانِ اوباما یکی از منتقدانِ جدیِ برجام بود، یکی از معدود کسانی بود که در آغازِ دوره ریاستِ جمهوریِ ترامپ تاکید کرد آمریکا باید از برجام خارج شود، و اینکه آرامش در خاورمیانه تنها از طریقِ تغییرِ رژیم در ایران میسر می‌شود. حالا که وی به وزارتِ خارجه منصوب شده، کاملا مشخص است که عمده وزنِ سیاستِ خارجیِ آمریکا روی مقابله با رژیمِ ولایتِ فقیه و احیانا براندازیِ نهایی‌اش خواهد افتاد.

لودریان و تیلرسون

روندِ تغییرِ رویکردِ سیاستِ خارجیِ آمریکا پس از سفرِ نافرجامِ ژان ایو لودریان، وزیرِ امورِ خارجه فرانسه، در اوایلِ مارس به ایران شتاب گرفت. چنانکه پیشتر در مقاله‌ای به تفصیل نوشتم، لودریان به ایران رفته بود تا شروطِ ترامپ را رسما به مقاماتِ رژیمِ ولایتِ فقیه ابلاغ کند. هنگامی که رژیم نپذیرفت و فرانسه را علنا در رسانه‌ها سنگِ روی یخ کرد، نمایندگانِ اروپا به جای اینکه روی تحققِ شروطِ ترامپ تاکید کنند برگشتند و با تیلرسون رایزنی کردند تا وی ترامپ را راضی به کوتاه آمدنِ مجدد کند. در مقابل، ترامپ با اجرایی کردنِ تعرفه فولاد و آلومینیوم و بستنِ حقِ گمرک بیشتر به وارداتِ اروپایی به دولت‌های اروپایی بابتِ کم‌کاری‌شان در مهارِ رژیمِ ولایتِ فقیه سیلیِ سختی زد. جابجاییِ تیلرسون با پمپئو دقیقا در همین جهت صورت می‌گیرد. برکنار کردنِ تیلرسون را در حقیقت باید به قدمِ اولِ ترامپ در مسیرِ پاکسازیِ دولت‌اش از عناصرِ وابسته به دولتِ اوباما تعبیر کرد که حرفِ رئیس‌جمهور را نمی‌خوانند و مدام بر سرِ راهش سنگ می‌اندازند. بدین ترتیب، محتمل است که به زودی شاهدِ تغییراتی در رده‌های بالای نظامی و امنیتیِ دولتِ آمریکا نیز باشیم.

تهران؛ تظاهرات بسیجیان در برابر وزارت امور خارجه

یکی از پیامدهای تغییرِ وزیرِ خارجه بطورِ خاص و تغییر در سطوحِ بالای امنیتی و نظامیِ آمریکا به طورِ عام، احتمال ایجادِ تغییراتِ گسترده در نهادهای زیرمجموعه یا تحتِ حمایتِ دولتِ آمریکا همچون صدای آمریکا، رادیو فردا، و نهادهای مدافعِ حقوقِ بشرِ وابسته به دولت و وزارتِ خارجه خواهد بود. در تمامِ طولِ سالیانِ زمامداریِ اوباما، این نهادها، با پول خرج کردن‌های کلان و پارتی‌بازی‌های فراوانِ هوادارانِ رژیمِ ولایتِ فقیه در آمریکا، به انحصار سمپات‌های رژیم ایران درآمده‌اند و تبدیل شده‌اند به پاتوقِ به اصطلاح «کارشناسان»ی که در عمل مانند مامورانِ رژیم هستند. بدین ترتیب، در جایی که ترامپ تلاش می‌کند از طریقِ سیاستگزاری رژیمِ ولایتِ فقیه را به زانو درآورد، سمپات‌ها و مامورانِ رژیم در خودِ آمریکا از طریقِ نهادها و رسانه‌های دولتیِ آمریکا خطِ رژیمِ ولایتِ فقیه را پیش می‌برند و برایش تبلیغ می‌کنند. و این از عجایبِ روزگار است.

با تغییرِ وزیرِ خارجه و دیگر تغییراتِ احتمالی در سطوحِ بالای دولتِ آمریکا، این انتظار می‌رود که نهادهای یادشده موردِ بازبینی و پاکسازیِ گسترده قرار گیرند. به همچنین، تغییرِ سیاستِ کلیِ آمریکا نسبت به رژیمِ ولایتِ فقیه به احتمالِ زیاد باعثِ اتخاذِ سیاست‌های «سخت» در برابرِ این رژیم خواهد شد؛ بطوری که پروژه‌های انحرافی و بی‌حاصلِ رژیمیونِ یواشکی که با پولِ بی‌زبانِ مالیات‌دهندگانِ آمریکایی تغذیه می‌شوند تا در ایرانِ تحتِ حکومتِ اسلامگرای فاشیستی که به صغیر و کبیر رحم نمی‌کند «مطالباتِ مدنی» را پیش ببرند تعطیل بشود و جای آنها را پروژه‌های جدیِ سیاسی برای براندازیِ رژیمِ ولایتِ فقیه و استقرارِ دموکراسی، لائیسیته و سکولاریسم در ایران و صلح و ثبات در خاورمیانه بگیرد.

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=108883

17 دیدگاه‌

  1. ناشناس

    سرنگونى جمهـورى و اسلامى هـردو باهـم جاوید خاندان پهـلوى❤️

  2. خسرو

    خوش بینی زیاده از حد میتواند به دلسردی زیاده از حد بیانجامد!

  3. مهم نیست

    اول وقت امروز در مجلس اخوندی جلسه کمیسیون امنیت تشکیل شده که ملاها خطر تغییرات دولت ترامپ در بهار اینده را جدی دانسته اند ؟!
    با جمع شدن مهره های ضد برجامی و تشکیل و گستره دام از جانب امریکایی ها و شرایط و اوضاع پیچیده و سردرگمی و نارضایتی مردم در داخل کشور از یک سوی ، و سمت و سوی و حرکت اتفاقات و اوضاع سخت و بحرانی برای حاکمان و ملاهای خدا نشناس در کشورمان ، که قابل مشاهده است .
    ایا میتوان به ضربه شدن اخوندها در سال ۱۳۹۷ ( با بودن روس و انگلیس و فرانسه و…) امیدوار بود ؟

  4. Payman Jahanbin

    کشور من در تمام طول تاریخ با دلخوشی انتظار روزگارش گذشته است. کسی می آید،احتما لأ یک شاهزاده بر اسب سفید سوار،یک مصدق یا بختیار دیگر،یک رضا شاه دیگر،گرچه شماره سیزده و چهارده هر دو قاتل و شارلاتان ،یا امام شماره دوازده ما مشتاقانه همچنان در انتظار. و حالا در انتظار ترامپ تا سبب نجات ما شود. نه! برادر، کوبائی ها ۶۰ سال است در انتظارند ما تازه نزدیک به چهل سال، عجله چرا؟ امیدوارم در باره ما زودتر و سریع تر کمک های لازم ارسال شود. انتظار بزرگ ما،در انتظاریم.

  5. ناشناس

    انتظار برای یک ناجی با انتظار یک گدا برای کمک فرقی نمی کند. همانطور که یک گدا نمی تواند شکایت کند چرا کم دادی, یک منتظر ناجی هم نمی تواند شکایت کند این چیزی نیست که ما می خواستیم.
    بهتر است گدایی و انتظار را بگذاریم کنار و خودمان استین بالا بزنیم و سرنوشتمان را تعیین کنیم. هر چند اسلامیها وحشی و مسلح باشند از نظر تعداد به گرد ایرانیها نمی رسند. اگر می توانستیم متحد و با اراده باشیم, شکست اسلامیهای غاصب کشورمان والله کار سختی نیست. فقط اگر…

  6. زنده بگور

    به نظرم هنوز اخوند و اپوزیسیون را خوب نشناخته اید !
    همانگونه که شاه و بازرگان و شریعتی و سنجابی و …..و حتی اکثر مردم هم ملاها را در طول تاریخ نشناخته بودند تا اینکه این بلا بر سرشان نازل شد ؟!
    اگر خمینی جام زهر را در زمان جنگ مزخرف ایران و عراق نوشید ، به دلیل محاصره و تنگنای اقتصادی و نبود امکانات بود که از همه طرف بر علیه ان اقدام کرده بودند وگرنه تا بیست سال به گفته خودش قصد ادامه انرا داشت !!!
    اگر خامنه ای نرمش قهرمانانه کرد فقط و فقط به دلیل محاصره اقتصادی سخت امریکایی ها و اروپایی ها بود و لاغیر !

  7. زنده بگور

    برای مرتبه سوم چه اشکالی دارد که این حکومت جور و ستم از هر طرف محاصره و سرکوب شود ؟ شاید افاقه کند و کمر این جانوران شکسته شود .
    نمونه شوروی سابق مگر اتفاق نیافتاده است ؟ از اینها گذشته مگر سران اصلی اپوزیسیون خارج نشین بعد از چهل سال توانسته اند حتی برای یکبار دور هم نشسته و با یکدیگر گفتگو و همدلی کنند ؟ خیر …
    ضمنا این کمک های لازم که در انتظارش هستید و بزرگش پنداشته اید از طرف کی و از کجا و چگونه قرار به دریافتش می باشید ؟ قدری توضیح دهید تا دیگران هم در جریان قرار گیرند !نکند از عالم غیب باشد !!!

  8. احمد

    وزیر امور خارجه ایران در پاکستان گفت که اگر عربستان مورد تهدید قرار گیرد ما (ج.ا.) کمکش خواهیم کرد.
    برای من که خیلی معنی دارد.

  9. انوشه

    آقای پرچی زاده طوری صحبت میکند گوئی تمام سیاستمداران جهان را با میزان سیلی زدنشان به ایران می سنجند. در تحقیر اوباما نوشته خود را تحقیر میکنید. این مرد با شحصیت تر از آنست که از پرچی زاده سیلی بخورد

  10. هاوکینگ

    مردم ایران این وسط چه نقشی دارند با کارشناسان صحبت و روشنگری کنند

  11. مصطفی

    ظاهرا نفرت عمیق اقای پرجی زاده از رژیم اخوندی دارد به تدریج ذهنیت ایشان را به سمت دگماتیسم و یکسویه نگری واگر نگوییم ماکیاولیسم سوق میدهد
    ترامپ و دار و دسته اش ابلیس مجسم هستند و در تاریخ ایالات متحده هرگز جماعتی چنین فاسد و ضد بشر بر سر کار نبوده اند. انتظار قدمی در جهت منافع ملی ایرانیان و دیگر ملل خاورمیانه از این جماعت کوته نظری است
    برکناری اخوندیسم یک قدم است در مسیر نجات ایران و نه یک هدف غایی. ترامپ اخوندها را ممکن است ببرد ولی دودمان ایرانیان را هم به باد میدهد. مگر اعراب با ساسانیان همین را نکردند. ایا در ترامپ شرافتی بیش از انها سراغ دارید؟

  12. کار بر

    چاپ نوشته ای تحلیلی درسطحی این چنین آبکی از مسا ل و مضوعات سیاست بین الملل از سایتی در سطح کیهان لندن بعید به نظر امد.
    ایشان مدعی سیلی امریکا به اروپا در جنگ تجاری اخیر بین اروپا وامریکا بر سر مسال سیاسی خاورمیانه هست در صورتی با تهدید اروپا متقابل اتحادیه اروپا به بستن گمرک های سنگین به واردات امریکایی اولا امریکا ماستها را کیسه کرد و دوما این جنگ هیچ ربطی به مضوع توافق هسته ای ایران و اروپا و امریکا نداشت. این فقط به عنوان نمونه ذکر شد. از باقی دیگر تحلیل های نازل این نوشته خودداری می شود.

  13. باباسیلی

    رژیم های دیکتارو وقتی بوی الرحمن ازشون بلند میشه تازه به این فکرمیکنن که ابدی هستند و دور نیست که مشخص بشه ایران هم مثل لیبی خواهد شد و سید علی خامنه ای قذاف نشان به مزبله تاریخ خواهد رفت.
    ضمنا اینجا چرا پره از نظرات فاشیستهای نظام مقدس ؟!

  14. ناشناس

    والا ما که در داخل هستیم اکثریت مردم که چه عرض کنم بلکه هم مردم دارن بدترین فحش ها رو به اوباما میدن

  15. ناشناس

    در ضمن آقای مصطفی لولو سازی تا به کی تا کنون سوریه لولو بود حالا رفتین سراغ حمله اعراب اصلا اینها چه ربطی دارن به هم اینقدر به هم نبافید

  16. ناشناس

    تَکرار وضع موجود ایران را بر باد خواهد داد نه تِکرار تاریخ سایبریون سرخ و سیاه خواهشا تِکرار بفرمایید ” تَکرار”

  17. پویا خسروی

    ولیعهد عربستان با برداشت صحیح و به موقع از وضعیت فعلی منطقه خاورمیانه و مناسبات بین المللی سعی در توسعه روابط سیاسی اقتصادی نظامی کشورش دارد حتی اگر در این خصوص مجبور به هر گونه سازشی با اسراییل باشد چون به نقش وزین اسراییل در جهان آگاه است.ولی متاسفانه با سیاستهای غلط و دور از اندیشه جریان حاکم در ایران،کشور روز به روز به بن بست سیاسی اقتصادی خود نزدیک تر میشود.

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (حداکثر ۱۰۰۰ کاراکتر):