راهکار جدید دور زدن تحریم نفتی: نفت در برابر اجرا!

- در قانون بودجه ۹۸ پیش‌بینی شده که اگر بخش خصوصی مطالبه‌ای بابت طرح‌های عمرانی از دولت داشته باشد، می‌تواند در قبال آن نفت خام دریافت کند.
- ۳۰۰۰ مگاوات نیروگاه فرسوده در سراسر ایران وجود دارد.
- برای راه‌اندازی هر نیروگاه جدید به ۲ میلیارد دلار سرمایه نیاز است.

پنج شنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۸ برابر با ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۹


در روزهای گذشته رویکرد جدید دولت برای فروش نفت با عنوان «تهاتر نفت در برابر اجرا» از سوی برخی مسئولان مطرح شد؛ اکنون مدیرعامل شرکت برق حرارتی جزییاتی از این طرح را اعلام کرده است.

محسن طرزطلب مدیرعامل شرکت تولید نیروی برق حرارتی یک هفته پیش از احتمال عقد قراردادی به صورت «تهاتر نفت در برابر اجرا» با کشور ژاپن و برای نوسازی نیروگاه ری با تأمین بودجه از سوی این کشور خبر داده بود.

محسن طرزطلب بدون اینکه بگوید جزییات قراردادهای «تهاتر نفت در برابر اجرا» چگونه است، گفته بود: «طرحی به منظور نوسازی نیروگاه ری با تامین مالی از سوی ژاپن در دستور کار قرار گرفت اما به دلیل مشکلاتی که ناشی از تحریم ها در خصوص تامین مالی خارجی ایجاد شد، تصمیم گرفتیم راهکار جدیدی را با استفاده از ظرفیت‌های قانون بودجه اجرایی کنیم.»

او همچنین افزوده بود که «۳۰۰۰ مگاوات نیروگاه فرسوده در کشور داریم که به دنبال آن هستیم بتوانیم رفته رفته با احداث واحدهای جدید، این نیروگاه های فرسوده را از مدار خارج کنیم.»

قانونی که به وزارت نیرو و دیگر وزارتخانه‌ها امکان عقد چنین قراردادی را می‌دهد، بند «ی» از تبصره یک قانون بودجه سال جاری است که امکان مبادله‌ی نفت با اجرا برای تسویه پول پیمانکار را مطرح کرده است.

به نظر می‌رسد این بند در شرایط تحریمی راهگشایی برای دولت است تا ضمن عقد قراردادهایی با شرکت‌های پیمانکار خارجی از منابع مالی و تخصص آنها بهره گرفته و در عین حال نفتی را که به دلیل تحریم‌ها روی دستش مانده بجای پول به این شرکت‌ها دهد. این بند همچنین به دولت کمک می‌کند تا بدهی خود با سازمان‌ها و شرکت‌های پیمانکاری داخلی را با دادن نفت به جای پول، تسویه کند؛ اما اینکه بعد یک شرکت پیمانکاری با این نفت چه خواهد کرد و یا چه می‌تواند بکند مشخص نیست!

پس از گذشت چند روز از سخنان محسن طرزطلب مدیرعامل شرکت تولید نیروی برق حرارتی درباره «نفت در برابر اجرا» با شرکتی ژاپنی برای نوسازی نیروگاه ری، او اکنون جزییات بیشتری را در گفتگو با خبرگزاری ایلنا مطرح کرده است که روشن می‌کند وزارت نیرو برای بازسازی نیروگاه‌ها روی این شیوه از قرارداد تمرکز کرده است.

محسن طرزطلب گفته است «اگر بخش خصوصی مطالبه‌ای بابت طرح‌های عمرانی از دولت داشته باشد، می‌تواند در قبال آن نفت خام دریافت کند و اکنون مدارک تعداد زیادی نیروگاه تنظیم شده که به تدریج برای نوسازی از مسیر تهاتر با نفت معرفی خواهند شد.»

طرزطلب افزوده است که «در قانون بودجه ۹۸ تبصره یک بند «ی» پیش‌بینی شده که اگر بخش خصوصی مطالبه‌ای بابت طرح‌های عمرانی از دولت داشته باشد، می‌تواند در قبال آن نفت خام دریافت کند. بخش خصوصی می‌تواند در قبال مطالبه خود نفت خام را دریافت و آن را استفاده کرده و یا بفروشد.»

مدیرعامل شرکت برق حرارتی افزوده است سقف کلی این بودجه ۴۰ هزار میلیارد تومان در نظر گرفته شده است که در واقع دولت از محل بودجه عمومی می‌پردازد.

به گفته وی نیروگاه ری اولین نیروگاهی است که از این مسیر نوسازی می‌شود و مبلغ قرارداد آن ۵۰۰ میلیون یورو است که تمام این مبلغ با دادن نفت تأمین می‌شود.

گفتنی است بر اساس آمارهای اعلام شده از سوی دولت هم‌اکنون ۱۰ درصد نیروگاه‌ها در ایران، عمری بالای ۴۰ سال و ۶۱ درصد نیروگاه‌ها کمتر از ۲۰ سال سن دارند. به بیان دیگر در حال حاضر ۳۰۰۰ مگاوات نیروگاه فرسوده در سراسر ایران وجود دارد که طبق برآوردهای صورت گرفته، پنج سال زمان برای جایگزینی این نیروگاه‌ها نیاز است.

این در حالیست که برای راه‌اندازی هر نیروگاه جدید به ۲ میلیارد دلار سرمایه نیاز است. بر این اساس، نیروگاه‌های فرسوده کماکان در مدار قرار دارند که قدمت آنها به بیش از ۵۰ سال می‌رسد.

از سوی دیگر تحریم‌های سنگین اقتصادی ایالات متحده علیه جمهوری اسلامی و به ویژه تحریم صد درصدی نفت موجب شده درآمد نفتی ایران به شدت کاهش یابد و جمهوری اسلامی در ماه‌های گذشته به سختی قادر بوده با چراغ‌خاموش و قاچاق، نفت خود را به فروش برساند.

این شرایط نه تنها اثرات خود را در زندگی روزمره مردم با تورم و گرانی و رکود عمیق نشان داده بلکه از سوی دیگر موجب شده که طرح‌هایی چون طرح نوسازی نیروگاه‌ها نیز به بن‌بست برسد. جمهوری اسلامی که چهار دهه از طرح‌های زیربنایی کشور غافل بوده حالا با فشار تحریم‌ها، آثار ناکارآمدی‌های خود را در همه‌ی عرصه‌ها بیش از پیش احساس می‌کند.

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=163106

2 دیدگاه‌

  1. مهدی

    در سالهای آخر دهه ۸۰ میلادی و اواخر دوره شوروی سابق، اوضاع اینقدر شیر تو شیر شده بود که در پروازها، پول بنزین هواپیما را هم از مسافران میگرفتند، دیدیم که نتیجه شوروی سابق چه بود و طوری سیستمش فرو ریخت که خون از دماغ کسی نیامد.الان هم با این اوضاع عجیب و غریب مملکت ما ظاهرا همان دوره دارد تکرار میشود.با این وضع که شما نتوانی در قراردادها پول جابجا کنی، یعنی شیرازه امور در حال از هم پاشیدن است.کشور را با این وضع برای مدتی طولانی نمیشود اداره کرد.

  2. ناشناس

    آقای مهدی در آنزمان شخصی بنام گوریاچف در شوروی سابق بود که فردی نرمال و انسان بود برای همین خون از دماغ کسی نریخت الا ن شما در ایران دراکولای سپاه و خامنه ای دارید که تا روزی ۱۰۰۰۰۰۰ بشکه خون ننوشند شب به خواب نمیزنند چه برسه به زمان التهاب و …..

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید (لطفا کوتاه بنویسید):