یک کشور، یک ملت، یک پرچم

شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۹ برابر با ۳۰ مه ۲۰۲۰


نادر زاهدی – عملکرد و رفتار چهل ساله ضد ملی جمهوری اسلامی در مسائل خارجی و اداره داخلی کشور، همه شهروندان ایرانی را در چارچوب سرزمینی از حقوق، هویت و آزادی محروم کرده است؛ مقابله با جمهوری اسلامی و گذار از آن به دولت و جامعه ای دمکراتیک، مسئله‌ای ملی است که در مرزهای تعیین شده ایران موضوعیت پیدا می‌کند. این امر مهم زمانی به واقعیت خواهد پیوست که در کنار تلاش‌های سیاسی و دیپلماتیک، رفتارهای فرهنگی و اندیشه‌ورزی در شرایط ایران و موقعیت ایرانیان را در سرلوحه اقدامات ایران‌گرایانه و ضد جمهوری اسلامی قرار دهیم.

منوچهر بختیاری پدر پویا بختیاری که در اعتراضات آبان ۹۸ کشته شد

در این راستا شاهد هستیم: کشوری که با یگانگی ملی و دارای قانون اساسی- نظام تفکیک قوا- قوه قضایی منطبق بر حقوق مدرن- پرچمی ‌که نشانگر هویت ملی شهروندان ایران بود، اکنون زیر سایه حاکمیت نامشروع جمهوری اسلامی مورد تهدیدات خارجی و داخلی قرار گرفته است. رژیم دینی و ضد ملی جمهوری اسلامی، در راستای حفظ قدرت خشن و ضد مردمی ‌خود، همچنانکه در رفتارهای خارجی باعث سرافکندگی ملت ایران شده است، در برخوردهای داخلی هم با گشودن راه برای از هم پاشیدن چارچوب‌های سرزمینی ایران، با اعمال محدودیت‌ها و محرومیت‌های مدنی- سیاسی و اقتصادی، از یکسو موجب مهاجرت و تبعیدهای خودخواسته قشر بزرگی از نخبگان- نویسندگان- هنرمندان و… ایرانی شده است. سیاست‌های رژیم از سوی دیگر باز کردن فضایی برای نیروهای ضد ملی و تجزیه‌طلب است که در بدنه جمهوری اسلامی و بخشی از مخالفان آن رسوخ کرده‌اند؛ ایده‌های تجزیه‌طلبانه درواقع ادامه مخالفت با یکپارچگی ایران و دستیابی ایرانیان به حقوق مدنی و ملی بوده و سودای از بین بردن ملیت ایرانی و کشور ایران را دارد.

طرح جدی و ملی موضوع «یک کشور، یک ملت، یک پرچم» در مرکز و محور مطالبات سیاسی- فرهنگی و اجتماعی در خارج و داخل ایران، به واسطه حساسیت وضعیت ایران بوده و یادآوری شرایط ضد ملی است که رژیم بر ایران و ایرانیان تحمیل می‌کند؛ طرفه آنکه برای ایجاد همبستگی و اتحاد تمامی ‌ایرانیان از هر قشر و فکری، در واقع حفظ ایران برای ایرانیان- اعم از تبار، اندیشه، باور، جنسیت- بوده و تمرینی از رفتارهای دمکراتیک و ملی در شرایط فعلی گذار نوین به آینده ایران دمکراتیک به شمار می‌رود. طبیعی و منطقی است که برای این ایده ملی، علامت و نشانی ملی لازم است که آن را در پرچم سه رنگ مزین به شیروخورشید می‌بینیم؛ پرچمی ‌که در تاریخ طولانی ایران زمین، پاسدار هویت ایرانیان بوده و در دوران پادشاهی پهلوی، کشور ملی ایران را در مجامع بین‌المللی نمایندگی می‌کرد. خاطرنشان می‌کنم: همانطور که نمی‌توان در واقعیت سرزمینی و ملی ایران و هویت ملت ایران وارد معامله و چانه زدن شد، به همان صورت هم نمی‌توان در نشانه و علامت ملی ایران- پرچم- ذره‌ای از حقیقت آن کوتاه آمد.

طرح موضوع ملی «یک کشور، یک ملت، یک پرچم» پیش از این در کنفرانس‌ها و کنگره‌های تشکیلاتی حزب مشروطه ایران (لیبرال دمکرات) مورد توجه بوده است؛ موضوعی که بخش عمده و مبنای موجودیت و فعالیت حزب را تشکیل می‌دهد؛ در همین راستا کنگره پنجم حزب مشروطه ایران (لیبرال دمکرات) در اکتبر ۲۰۰۴ (مهر ۱۳۸۳) در لس‌آنجلس به نام «کنگره همبستگی» تشکیل شد. در آن کنگره بر لغو هرگونه تبعیض جنسیتی یا مذهبی یا قومی‌ تاکید شد. از نظر عدم تمرکز- به معنای تقسیم اختیارات میان حکومت مرکزی و حکومت‌های محلی بر اساس اندیشه‌های داریوش همایون- بر تجزیه‌ناپذیر بودن حاکمیت ملی و تقسیم‌پذیر بودن حکومت اشاره شد. کنگره ششم حزب مشروطه ایران (لیبرال دمکرات) هم که در نوامبر ۲۰۰۶( آبان ۱۳۸۵) در آخن برگزار شد، به نام «کنگره یگانگی ملی» خوانده شد. در آن کنگره هم با تاکید بر حق حاکمیت ملی ایرانیان بر ایران، مسئله یک کشور و یک ملت مورد توجه قرار گرفته است. کنفرانس اروپایی حزب مشروطه ایران (لیبرال دمکرات) هم که در نوامبر ۲۰۰۷ (آبان ۱۳۸۶) در بلژیک برگزار شد، به نام «یک کشور یک ملت» خوانده شده است؛ در آن کنفرانس هم اتحاد و یکپارچگی ملی ایرانیان در کشور ایران و با ملیت ایرانی و در رفع تبعیضات قومی- جنسی و مذهبی مورد تأکید قرار گرفته‌اند.

یادآور می‌شوم انسجام ملی و مدرن ایران و ایرانیان، با پایبندی و اهتمام جدی و سرنوشت ساز رضا شاه پهلوی به وجود آمد. از آن تلاش‌ها، کشوری با ملیت مدرن و ملی و با تعریف نوین ملی‌گرایی مشروطه خواهانه، همراه با تعیین نشانه‌های ملی در پرچم ایران در جهان پدید آمد که با انقلاب اسلامی و استقرار جمهوری اسلامی، به محور مبارزات ملی و مطالبات مدنی اپوزیسیون و اقشار مختلف ملت ایران در داخل و خارج کشور تبدیل شد. امروزه از فعالین سیاسی خارج از هر حزب و تشکیلاتی تا مخالفین داخلی نظیر بازماندگان هواپیمای مسافری سرنگون شده اوکراینی توسط موشک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و پدر پویا بختیاری- جانباخته‌ی اعتراضات آبان ماه- و دیگر مخالفان، با پرچم سه رنگ شیروخورشیدنشان ایران به مقابله با جمهوری اسلامی برآمده‌اند.

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=198146

2 دیدگاه‌

  1. بهروز

    در این نوشتار جملهٔ مبهم ودارای معنای نهفتهٔ خطرناکی دیده میشود بصورت : « از نظر عدم تمرکزء به معنای تقسیم اختیارات میان حکومت مرکزی و حکومت‌های محلی بر اساس اندیشه‌های داریوش همایونء بر تجزیه‌ناپذیر بودن حاکمیت ملی و تقسیم‌پذیر بودن حکومت …» ، آشکارا نشانی از رژیم فدرالیسم دارد بدون ذکر نام آن.
    وجود «حکومت های محلی» و«تقسیم پذیربودن حکومت» با ایدهٔ «حاکمیت ملی» در تضاد است زیرا درمناطقی که به پیشنهاد این حزب قرار است «حکومت های محلی» برپا شود ایدهٔ «ملیت های مختلف» وجود دارد که مانند کشور یوگوسلاوی سابق ، درشرایط مناسب ، میتواند به تجزیهٔ ایران منجر شود. درکشورپهناوری چون ایران ، دارای مناطقی با زبان ومذاهب ومنابع مالی متفاوت ، تا موقعیکه سطح زندگی و نیازهای رفاهی مادی ومعنوی شهروندان بدرجهٔ قابل قبول وهمترازدرسراسرکشور نرسیده وسطح فرهنگ عمومی بدرجهٔ کافی بالا نرفته وهمهٔ شهروندان کشوراز حقوق قانونی مساوی عادلانه برخوردار نشده ، وجود یک حکومت مرکزی قدرتمند با مشارکت « دموکراتیک» شهروندان سراسر کشورایران یک ضرورت حیاتی خواهد بود.
    کشورایران ، پیش ازانقلاب نکبت بار، بچنین شرایط متعادل درآستانهٔ دست یافتن بود که ازبد روزگارهمهٔ موفقیت های این ملت باستانی با برپا شدن یک حکومت فرقه ای اسلامی توسط ملایان شیعی نقش برآب شد.

  2. ١٣

    خمینى گجستک براى اولین بار در بهـشت زهـرا به پرچم و نشان ملى شیروخورشید حمله کرد
    دزدى و راهـزنى
    قتل و کشتار و جنگ
    مصادره اموال مردم از آغار اسلام راستین تا ج اسلامى ناب محمدى و رحمانى 👎🏿

Comments are closed.