دکتر اورارا باتارا بعد از ۴۲ سال طبابت در دزفول روز پنجشنبه گذشته پیش در این شهر چشم از جهان فروبست و چند نسل بیماران خود را به شدت متأثر نمود.
پیکر این بانوی خدمتگزار با حضور مردم و بسیاری از بیماران او به خاک سپرده شد.
دکتر باتارا پیش از انقلاب سالها به عنوان پزشک عمومی در بیمارستان دزفول سرگرم کار بود. او که ایران را وطن خود میدانست در جریان جنگ با عراق از جمله پزشکانی بود که زیر بمباران هوایی و موشکی در دزفول ماند و به معالجه بیماران ادامه داد.
دکتر باتارا به عنوان نخستین پزشک بخش دیالیز در دو نوبت صبح و عصر سالها در بیمارستان افشار دزفول به بیماران دیالیزی خدمت میکرد. وی در دوران جنگ در تمامی ساعات شبانهروز در کنار مصدومان حملات موشکی و زخمی شدگان بود.
مرگ این پزشک دلسوز که ایران را وطن اصلی خود میدانست و بسیاری از مردم دزفول با او آشنایی داشتند موجب تأثر اهالی شهر شده است. اگر کسی از دکتر باتارا سوال میکرد چرا به فیلیپین باز نمیگردی، میگفت: کشور من ایران است و اقوام و بستگان من مردم دزفول هستند.
اورارا باتارا در سال ۱۳۲۹ در مانیل متولد شد و بعد از پایان تحصیلات پزشکی پیش از انقلاب به ایران رفت. وی در سال ۹۴ به عنوان «چهره ماندگار پزشکی» در دزفول مورد تجلیل قرار گرفت.
