مهدی نوذر – در طول چهل و هفت سال عمر شوم جمهوری اسلامی، قطر همواره به عنوان یکی از پناهگاههای امن برای گروههای تروریستی و مزدوران نیابتی این رژیم عمل کرده است. این کشور کوچک اما ثروتمند، با استفاده از دلارهای گازی، نقشی فراتر از وزن ژئوپلیتیک خود در خاورمیانه به دست آورده؛ نقشی که بیش از هر چیز به عنوان محل اختفا، تأمین مالی و لجستیک تروریستها شناخته میشود.
از حماس گرفته تا طالبان، از رهبران فراری اخوانالمسلمین تا مهرههای اطلاعاتی جمهوری اسلامی، بارها نام قطر به عنوان مأمن و میزبان شنیده شده است. سالها بود که دوحه به عنوان حیاط خلوت جمهوری اسلامی و شریک پنهان تهران در بازیهای خونین منطقه عمل میکرد. نه تحریمهای آمریکا، نه فشار کشورهای عربی، و نه اعتراض افکار عمومی جهانی، نتوانست این کشور را از مسیر دوگانهاش (ظاهر مدرن و میزبانی از جام جهانی، اما باطن تاریک و میزبان تروریستها) بازدارد.
اما امروز، سهشنبه ۱۸ شهریورماه، حمله اسرائیل به رهبران حماس در قلب دوحه ورق را برمیگرداند. این اقدام پیامی روشن و بیسابقه دارد: هیچ گوشهای از خاورمیانه برای تروریستهای جمهوری اسلامی امن نیست. نه لبنان، نه سوریه، نه عراق، و نه حتی قطر!
این حمله نقطه عطفی است در معادلات منطقهای؛ چرا که نشان داد حمایت مالی و سیاسی قطر یا پشتیبانی اطلاعاتی جمهوری اسلامی، دیگر نمیتواند چتر امنی برای گروههای تروریستی ایجاد کند. اسرائیل با این اقدام، مرزهای نبرد با حماس و سپاه قدس را از غزه فراتر برد و به دوحه، پایتختی که سالها در سایه دلارهای گازی از مصونیت نانوشته برخوردار بود، ضربه زد.
برای جمهوری اسلامی، این یک هشدار صریح است: پایگاههای امن تو در هر نقطهای که باشد، زیر ضربات سهمگین قرار خواهد گرفت. و برای قطر، این روز تاریخی یادآور آن خواهد بود که همزیستی با تروریسم هزینهای دارد که دیر یا زود باید پرداخت شود.
در پایان، میتوان گفت آنچه رخ داد نه فقط یک عملیات نظامی، بلکه اعلام پایان دوران «پناهگاههای امن تروریسم» در خاورمیانه بود. اگر جمهوری اسلامی تا دیروز مطمئن بود که مزدورانش در دوحه پشت حصارهای دیپلماتیک و دلارهایش محفوظاند، امروز اسرائیل نشان داد که هیچ دیوار و هیچ دلاری نمیتواند سپری در برابر عدالت تاریخی باشد.
