با درود به ملت بزرگ ایران،
اظهارات اخیر فائزه هاشمی رفسنجانی که زندان اوین را «هتل» نامیده، نه یک نظر شخصی، بلکه تلاشی آشکار برای سفیدشویی یکی از مخوفترین نمادهای سرکوب در جمهوری اسلامی است. از همینرو، لازم میدانم بهعنوان زندانی سیاسی که هماکنون در پشت میلههای همین زندان دوران محکومیت خود را میگذرانم، واقعیت عریان زندان اوین را بیپرده با شما در میان بگذارم.
بیتردید، نهفقط زندان اوین، بلکه تمامی زندانهای جمهوری اسلامی برای اصلاحطلبان حکومتی و سه فاسد، حکم هتل را دارد؛ اما همین زندانها برای زندانیان سیاسی واقعی -بهویژه زندانیان پادشاهیخواه- چیزی جز ابزار شکنجه، تحقیر و مرگ تدریجی نیست.
در همین زندان اوین که از نگاه فائزه هاشمی «هتل» محسوب میشود، من، محبوبه رضایی، پس از گذشت سه سال از دوران محکومیتم، همچنان از ابتداییترین حق انسانی، یعنی مرخصی درمانی، محروم ماندهام. با وجود درخواستهای مکرر برای رسیدگی به شکستگی چند دندانم، بهدلیل محرومیت کامل از درمان، ناچار شدم با کمک همبندیهایم دندانهایم را بکشم؛ اقدامی که خود سندی روشن از شکنجه خاموش در این زندان است. مدتهاست دچار پارگی مینیسک پا هستم، اما حتی این آسیب جدی نیز برای مسئولان زندان، دلیلی برای اعطای مرخصی درمانی نبوده است.
زهره سرو، دیگر زندانی سیاسی پادشاهیخواه، با وجود ابتلا به بیماری سرطان، نزدیک به یک سال و نیم با درخواستها و پیگیریهای مکرر، حتی از انجام یک ماموگرافی ساده برای تشخیص وضعیت بیماری خود محروم مانده است. او که دو سال پیش دچار آسیب مینیسک شده بود، بهدلیل عدم رسیدگی پزشکی، امروز با پارگی رباط پا نیز مواجه است؛ نمونهای آشکار از بیتفاوتی عامدانه نسبت به جان زندانیان.
در زندانهای جمهوری اسلامی، برای زندانیان اصلاحطلب شرایطی فراهم است که یکی بادنسازی از زندان خارج میشود و دیگری با رسانههای بینالمللی مصاحبه میکند تا افکار عمومی را فریب دهد؛ در حالی که زندانیانی چون حسین سپندار در زندان کازرون فلج میشوند و امروز در شرایطی اسفناک، در خانه از آنان مراقبت میشود.
مهدی صالحی، ساسان نیکنفس، جواد روحی، بهنام محجوبی، بکتاش آبتین، وحید صیادی و بسیاری دیگر، نامهایی هستند که نه در «هتل»، بلکه در زندانهای جمهوری اسلامی جان خود را از دست دادند.
اینها واقعیت زندانهای جمهوری اسلامی است؛
واقعیتی که با چند جمله عوامفریبانه و توهینآمیز، قابل پنهانکردن نیست.
از تمامی فعالان حقوق بشری، بهویژه پادشاهیخواهان، میخواهم برای افشای این جنایات و روشنشدن حقیقت، این شهادت را تا حد امکان منتشر کنند.
پاینده باد ایران
جاوید شاه
محبوبه رضایی
دیماه ۱۴۰۴
