س.روزبه – در حالی که فرستادگان جمهوری اسلامی در ژنو با استیصال به دنبال «تجارت بقا» هستند، طنین فریادهای صدها هزار معترض در مونیخ، لندن، لس آنجلس و تورنتو، لرزه بر ارکان نظام انداخته است. حضور محوری شاهزاده رضا پهلوی در قلب اروپا و استقبال بی‌سابقه از فراخوان «روز جهانی اقدام»، نشان داد که دوران «نمایندگی یک‌جانبه» تهران در عرصه‌های بین‌المللی به پایان رسیده و دنیا اکنون با یک «دولت در انتظار» روبروست.
چرا تهران به «دیپلماسی التماسی» روی آورده است؟
بررسی لایه‌های زیرین رفتار جمهوری اسلامی نشان می‌دهد که رژیم به این نتیجه رسیده که «سنگر مقاومت» فرو ریخته است. دلایل اصلی که تهران را پای میز مذاکره کشانده، فراتر از یک توافق هسته‌ای ساده است:
-خالی شدن خزانه و بن‌بست معیشتی: پیشنهاد «همکاری در حوزه انرژی و معدن» که خبرگزاری رویترز فاش کرده، تلاشی برای پیش‌فروش سرمایه‌های بین‌نسلی در برابر «دلار نقد» برای سرپا نگه داشتن دستگاه سرکوب است.
-هراس از «فشار حداکثری ۲»: بازگشت ترامپ و اعزام دومین ناو هواپیمابر که گاردین گزارش داده، سایه جنگ را جدی‌تر از همیشه کرده است.
شاهزاده رضا پهلوی در مونیخ؛ ظهور «نماینده واقعی ملت»
تجمعات ۱۴ فوریه (۲۵ بهمن ۱۴۰۴)، بیش از آنکه یک اعتراض ساده باشد، رفراندومی برای «نمایندگی سیاسی» بود. حضور شاهزاده رضا پهلوی در کنفرانس امنیتی مونیخ و سخنرانی او در میان موج خروشان جمعیت، توازن قوا را به سود اپوزیسیون ملی تغییر داد.
حماسه مونیخ: حضور حماسی مردم که توسط آسوشیتدپرس و دویچه‌وله حدود ۲۵۰ هزار نفر برآورد شد، با محوریت حمایت از نگاه راهبردی شاهزاده همراه بود. این حضور میلیونی در قلب دیپلماسی اروپا، به دنیا ثابت کرد که «آلترناتیو واقعی» در خیابان است، نه در راهروهای ژنو.و مردم ایران نیز در ۱۸ و ۱۹ دی ماه امسال با دادن بیش از ۴۰ هزار نفر کشته شده‌ی جاوید نام، همبستگی خود را اعلام نمودند.
پژواک جهانی: نفوذ کلام و برنامه سیاسی شاهزاده در شهرهای کلیدی جهان نیز با آمارهای پلیس ثبت شد:
تورنتو: پلیس این شهر حضور ۱۵۰ هزار نفر را گزارش کرد که بخش بزرگی از شعارها بر محوریت لزوم رهبری ملی بود.
لندن: طبق گزارش ایران‌اینترنشنال، پلیس لندن از تجمع ۵۰ هزار نفری خبر داد.
ونکوور: آمادگی برای حضور ۳۰ هزار معترض نشان‌دهنده‌ی ابعاد بین‌المللی این جنبش است.
معامله در لبه پرتگاه: غنی‌سازی یا بقای نظام؟
واشینگتن با ایستادن روی شرط «صفر کردن غنی‌سازی»، رژیم را در وضعیت «مرگ یا خودکشی» قرار داده است. در حالی که رویترز از آمادگی تهران برای رقیق‌سازی ذخایر اورانیوم می‌گوید، اما حقیقت این است که تهران با «بحران نمایندگی» مواجه است. وقتی رهبری اپوزیسیون (شاهزاده رضا پهلوی) در مونیخ برای صدها هزار نفر سخنرانی می‌کند، اعتبار هرگونه امضای رژیم در ژنو زیر سؤال می‌رود.
جمع‌بندی: قمار آخر در ژنو در سایه اقتدار ملی
جمهوری اسلامی با پیشنهاد امتیازات کلان اقتصادی، در واقع اعتراف کرده که «ایدئولوژی مقاومت» به بن‌بست رسیده است. اما واقعیت میدان نشان می‌دهد که حضور قدرتمند شاهزاده رضا پهلوی در صحنه بین‌الملل، فضای بازی را برای لابی‌های جمهوری اسلامی تنگ کرده است. تجمعات ۱۴ فوریه ثابت کرد که اپوزیسیون با محوریتی مشخص به یک بلوغ تشکیلاتی رسیده و دیگر اجازه نخواهد داد ثروت‌های ملی ایران در اتاق‌های تاریک ژنو، صرف خرید زمان برای حکومتی شود که مشروعیتش به پایان رسیده است.
دولت‌های غربی باید بدانند که مخاطب واقعی آن‌ها نه اشغالگران تهران، بلکه اراده‌ای است که در مونیخ و در کلام شاهزاده رضا پهلوی تجلی یافت. هر توافقی که این واقعیت بزرگ را نادیده بگیرد، محکوم به شکست است؛ چون ملت ایران هر توافقی را بدون تأیید همگانی و خون‌هایی که در راه آزادی ریخته شده قبول نخواهند کرد.
*«کیهان لندن» با باور به آزادی بیان بخش «دیدگاه» را برای انتشار نظرات و مطالب نویسندگان، تحلیلگران و کارشناسان فارسی‌زبان فراهم کرده اما مسئولیت محتوای منتشر شده با نویسنده است.
