بیش از ۵۰ روز از انقلاب ملی شیروخورشید ایرانیان میگذرد و تصاویر و لحظات ماندگار و شگفتانگیزی که جاویدنامان و هموطنان ما در این دوران ثبت کردند از خاطره جمعی ایرانیان پاک شدنی نیست.
هرکدام از این لحظات ازجمله تصویر آتشنشان قهرمان حمید مهدوی که در راه نجات مجروحان، بر اثر برخورد تیر بر گردنش جان عزیزش را فدا میکند، مارا به یاد داستانها و قهرمانان شاهنامه میاندازد.
گویا باید جلد دومی برای شاهنامه نوشته شود اینبار نه برای پاسداشت زبان و فرهنگ ایرانی، بلکه برای جاودانه شدن این همه سلحشوری و دلاوری.
«کیهان لندن» در گفتگو با دکتر محمود کویر به تراژدی قدرت در شاهنامه پرداخته است؛ اینکه در تریلوژیها یا داستانهای سهگانه شاهنامه، چطور قهرمانان، هرکدام با شیوه خود، عموما با تدبیر و اخلاق، دربرابر قدرت حاکم میایستند.
دکتر محمود کویر در تعریف مفهوم تراژدی و قدرت توضیح داده که «هرچند تمامی تراژدیها به دست جوانان رقم میخورد و در نهایت به سوگ منجر میشود، اما سوگواری فصل اول هر تراژدی است و فردوسی در شاهنامه قصد داشته بیاموزد که باید از فصل سوگ گذر کرد تا به فصلهای خشم آگاهانه و انتقام عادلانه رسید. چراکه نباید با ماندن در فصل سوگ، خون قهرمانان پایمال شود وهدف نهایی آنها در مبارزه با حاکم قدار، بیثمر بماند.»
