روزی که شاه با نامش بازگشت؛ به بهانه‌ی زادروز شاهنشاه آریامهر محمدرضا پهلوی

دوشنبه ۴ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶


مهدی نوذر – امروز زادروز محمدرضا شاه پهلوی است؛ مردی که نامش بعد از دهه‌ها هنوز در قلب ایرانیان زنده است. برای من، این روز فقط یادآور تولد یک پادشاه نیست؛ یادآور ایرانی است که می‌توانست مسیر دیگری را طی کند و آینده‌ای متفاوت داشته باشد.

وقتی به دوران محمدرضا شاه نگاه می‌کنم، به کشوری فکر می‌کنم که در مسیر نوسازی بود؛ دانشگاه می‌ساخت، صنعتش را گسترش می‌داد، جاده و سد می‌ساخت و برای آموزش و بهداشت برنامه داشت.

و ناگاه سال سیاه ۵۷ رسید؛ حکومتی بر سر کار آمد که وعده‌ی آزادی و رفاه می‌داد، اما حاصلش محروم شدن میلیون‌ها ایرانی از آینده‌ای شد که حقشان بود. نسلی که تصور می‌کرد با رفتن شاه به بهشت می‌رسد، حالا شاهد ویرانی اقتصادی، مهاجرت جوانان، سرکوب آزادی‌ها و نابودی فرصت‌های کشور است.

اما یک چیز را نتوانستند از مردم ایران بگیرند: نام محمدرضا شاه پهلوی.

شاه زمانی که از ایران رفت، گفت: «من روزی به ایران بازمی‌گردم؛ شاید نه با جسمم، بلکه با نامم. آن روز مردم ایران خواهند فهمید من برایشان چه کردم و چه می‌خواستم.»

امروز، دهه‌ها بعد، وقتی به زنده ماندن نام محمدرضا شاه پهلوی در حافظه‌ی ایرانیان نگاه می‌کنم، با خودم فکر می‌کنم شاید معنای آن بازگشت همین باشد. بازگشتی نه با جسم، بلکه با نامی که هنوز درباره‌اش حرف می‌زنند، با خاطره‌ای که هنوز زنده است و با نسلی که می‌خواهد درباره‌ی گذشته‌ی کشورش دوباره فکر کند. شاه از نظر جسمانی بازنمی‌گردد، اما نامش بازگشته است؛ در شعارهای مردم، در خاطره‌ی یک ملت و در امید کسانی که آینده‌ای متفاوت برای ایران می‌خواهند.

و امروز، در زادروز او، نگاه من فقط به گذشته نیست؛ به آینده هم هست. به شاهزاده رضا پهلوی که برای من نماد پیوند میان تاریخ ایران و امید به فرداست. آرزوی من این است که روزی او در ایرانی آزاد، در جایگاه پادشاهی مشروطه، در کنار ملتی قرار بگیرد که خودش سرنوشتش را انتخاب کرده است؛ ایرانی که در آن قانون بالاتر از همه باشد، دین از حکومت جدا باشد و هیچ‌کس به‌خاطر عقیده‌اش سرکوب نشود.

من نه گذشته را بی‌نقص می‌دانم و نه آینده را تضمین‌شده. اما باور دارم ایران می‌تواند دوباره برخیزد؛ می‌تواند کشوری آباد، آزاد و سربلند باشد و جایگاه شایسته‌اش را در جهان پس بگیرد.

شاه رفت، اما نامش ماند. و شاید بزرگ‌ترین معنای این زادروز همین باشد: هیچ حکومتی نمی‌تواند با زور، خاطره‌ی یک ملت را پاک کند.

زادروزت مبارک، شاهنشاه آریامهر؛ به امید روزی که در ایران آزاد، نامت را نه با حسرت، بلکه با سربلندی فریاد بزنیم.

 

پاینده ایران، جاوید شاه

 

 

 


توضیح:
«کیهان لندن» با باور به آزادی بیان بخش «دیدگاه» را برای انتشار نظرات و مطالب علاقمندان، نویسندگان، تحلیلگران و کارشناسان فارسی‌زبان فراهم کرده اما مسئولیت محتوای منتشر شده با نویسنده است.

 

 

 

 

 

 

برای امتیاز دادن به این مطلب لطفا روی ستاره‌ها کلیک کنید.

توجه: وقتی با ماوس روی ستاره‌ها حرکت می‌کنید، یک ستاره زرد یعنی یک امتیاز و پنج ستاره زرد یعنی پنج امتیاز!

تعداد آرا: ۰ / معدل امتیاز: ۰

کسی تا به حال به این مطلب امتیاز نداده! شما اولین نفر باشید

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/?p=411032