(+ویدیو) شاهد علوی روزنامهنگار و تحلیلگر سیاسی مقیم آمریکاست که دورانی نه چندان دور دبیر انجمن صنفی معلمان ایران بود. وی در هفتههای اخیر دو فیلم از جلسه مجلس خبرگان در خرداد ۱۳۶۸ مربوط به انتخاب علی خامنهای به عنوان جانشین موقت آیتالله خمینی، منتشر کرده که حواشی زیادی را به دنبال داشت.
علوی بعد از انتشار ویدیو اول، در گفتگو با رادیو فردا اعلام کرد که فایل را فردی از داخل ایران برای او ارسال کرده و علت اینکه با تظاهرات سراسری دیماه همزمان شده این بوده که به اعتقاد فرد ارسالکننده، «در شرایطی که مردم در ایران شاکی هستند و در چند روز اخیر اعتراض در ایران ادامه داشته و شعارها در ایران متوجه رأس نظام بوده، نشان داده شود، آن کسی که مردم به او بیلیاقت میگویند و باید از تخت سلطنت ولایت فقیه پایین رود، خودش هم قبول دارد که با بودنش باید برای مردم خون گریست».
موضوع آنقدر مهم بود که حتی رسانههای وابسته به دفتر خامنهای هم به این فیلم واکنش نشان داد. وبسایت «نوجوانان» با شرح تحولات آن دوره و بیان اینکه کار گره خورده بود، از انتخاب علی خامنهای به رهبری موقت جمهوری اسلامی دفاع کرد.
انتشار این دو فیلم که به سرعت در شبکههای مجازی دست به دست شدند و در صدر اخبار رسانههای فارسیزبان قرار گرفتند، نه تنها با واکنش متفاوت دو جناح حکومت روبرو شد، بلکه در بین همجناحیها هم اختلاف انداخت.
حامیان ولایت خامنهای انتشار این فیلم را دلیل بر حقانیت وی دانسته و استدلال آنها این است که خامنهای برای رسیدن به رهبری دست و پا نزده و گفته در حد این جایگاه نیست و مبنای آن هم حرفی است که خامنهای در آن جلسه گفته: باید خون گریست بر آن جامعهای که احتمال رهبر شدن من در آن باشد!
![](https://kayhan.london/wp-content/uploads/2018/01/خون.jpg)
جهتگیری بعضی اصلاحطلبان نیز با طرفداران ولایت یکی بود؛ از جمله عطاءالله مهاجرانی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت به اصطلاح اصلاحات که در یادداشتی این حرف خامنهای را «نشانه بزرگی و صداقت و بیاعتنایی او به قدرت» دانست. این اظهار نظر مهاجرانی آنقدر برای اصولگرایان و طرفداران ولایت شیرین بود که روزنامه کیهان چاپ تهران که ارگان «بیت رهبری» به شمار میرود، با زبان زشت مشهور خود که از ذهن حسین شریعتمداری نشأت میگیرد و همواره مهاجرانی را «بهاالله» میخواند، این بار این عنوان را در مورد او به کار نبرد!
اما در مقابل، دولتیهای مخلوط از اصلاحطلب و اعتدالگرا و اصولگرا و… از افشا و انتشار این فیلمها نگران شدند. روزنامهی «ایران» در شماره روز سهشنبه، ۲۶ دیماه، در گزارشی با عنوان «نفوذ اپوزیسیون خارجی و دلواپسان داخلی بهآرشیو محرمانه جام جم» نسبت به انتشار این دو فیلم که افشا میکند علی خامنهای به عنوان «رهبر موقت» گزینش شده واکنش نشان داده و درباره نفوذ «اپوزیسیون خارجی» و «دلواپسان داخلی» به آرشیو محرمانه صدا و سیما هشدار داده است.
در این گزارش اشاره شده رسیدن فیلمهای خاص به دست خبرنگاران و شبکههای خارجی از جمله تلویزیون «من و تو» در مورد زندگی خاندان پهلوی مصداق نفوذ خارجی است، اما در مورد اینکه کدام فیلمها به دست «دلواپسان داخلی» افتاده اشارهای به رویداد یا مصداق خاص نکرده است.
اینکه روزنامه «ایران» نسبت به این فیلمها واکنش منفی نشان داده یعنی دولت حسن روحانی به طور رسمی باور دارد انتشار پشت پردهی انتصاب خامنهای به رهبری جمهوری اسلامی به نظام «آسیب زده» است. درواقع دولت که خود مدعی گردش آزاد اطلاعات است و مدعی احترام به افکار عمومی، در تریبون رسمی خود از افشای واقعیتها نگران است و خواستار آن شده که مراجع مسؤول به آن رسیدگی کنند.
نکته مهم آنکه روزنامه «ایران» بارها در گذشتههای نه چندان دور از اینکه سپاه و تندروها به اسم «پروژه نفوذ» دولت را گرفتار منافع خود کردهاند انتقاد کرده است. همچنان که آفرین چیتساز، روزنامهنگار بازداشت شده روزنامه «ایران» زیر عنوان «مقابله با پروژه نفوذ» بازداشت شد.
![](https://kayhan.london/wp-content/uploads/2018/01/ایران-1.jpg)
این روزنامه همچنین در گزارش خود نوشته است، «در شرایطی که صدا و سیما طی سال اخیر و به دنبال هشدارهای رهبر معظم انقلاب درباره بحث «نفوذ»، برنامههای متعددی در این خصوص ساخته و نقش نصیحتکننده نهادهای دیگر در این زمینه را بر عهده گرفته است، با اتفاقات اخیر باید خود نیز پاسخگوی سؤالات متعددی درباره نفوذ شبکههای خارجی به ساختار اداریاش باشد که تا اینجا قسمتی از مهمترین آرشیوهای محرمانه این سازمان از کشور خارج و توسط رسانههای خارجی منتشر شدهاند.»
این هشدار «ایران» یعنی دولت در مورد آگاهیرسانی به افکار عمومی استاندارد دوگانه دارد و آنجا که این اطلاعرسانی و را به هر دلیلی مُضر بداند، برای بستن راههای آن دست به دامن همانهایی میشود که خود میداندار سانسور هستند.
حسن روحانی و دولت او سنگ آزادی بیان را زیاد بر سینه میزنند، از جمله آنکه خود روحانی مدعی شده «ذرهای از حق آزادی بیان کوتاه نخواهم آمد». عین همین ساز و کار دوگانه در مورد آزادی بیان در میان اصلاحطلبان و همچنین طرفداران دولت «اعتدال» در واکنش به تظاهرات سراسری دیماه دیده میشود. دهها کشته و ناپدید و بازداشت با سکوت فرصتطلبانهی رسانههایی روبرو شده است که مدعی آزادی و حقوق بشر هستند.
پاسخ من به دو موردش که ایشان به هیچ عنوان حق دخالت در تغییرات در قانون اساسی را نداشته.
۱- اینکه ایشان موقت بوده
۲- انتخاب ایشان قانونی نبوده
۳- استعفای اقای منتظری قانونی نبوده و شرعا و عرفا ایشان رهبربلامنازع بوده.
در ان زمان حساس با یک قیام و قعود احساسی نمیشده ایشان را که درواقع رهبر شده بوده برکنارکرد. منتظری بعد از مرگ خمینی قانونا رهبر شده بوده و…
از این به بعدنگاه کنید که چگونه رهبر قانونی را با توطه برکنار کردند و خامنهای را جانشین کردند. این بیشتر از سخن خود خامنهای رهبریاش را به چالش میکشد و نشان میدهد از اول رهبری ایشان قانونی نبوده و نخواهد شد. کودتا کردند.
سلام
۱-از شما میخواهم مصاحبه کروبی ظاهرا در سال۸۸ بود در مصاحبهای کمی پرده را بالا زد ولی کسی اهمیت نداد. ایشان گفت بعد از انتخاب خامنهای رفتیم خدمت ایشان و در مورد محدود بودن رهبری به دو دوره صحبت کردیم که در تغییر قانون اساسی بگنجانیم. ایشان مخالفت کرد.
۲-هاشمی رفسنجانی دو مورد را ذکر میکند یکی حق انحلال مجلس به دست رهبری و یکی ادغام سپاه در ارتش که در هر دو مورد ایشان مخالفت کرد.
۳-اقای شعله سعدی در دوران اقای خاتمی نامه مستدلی نوشتند و قانونی بودن رهبری را به چالش کشید که منجر به زندانی شدن ایشان شد.
این پازل را کنار هم بگذارید ببینید چی از اب در میآید.