برخلاف آمارهایی که دولت ارائه میدهد نرخ بیکاری نه تنها در ایران کاهش نیافته بلکه رکود اقتصادی ماههای گذشته سبب افزایش تعداد بیکاران در کشور شده است.
آمارهای ارائه شده از سوی دولت روحانی که توسط مرکز آمار ایران منتشر شده مدعی میشود که نرخ بیکاری در بهار سال ۱۴۰۰ حدود ۸.۸ درصد برآورد شده که نسبت به فصل گذشته خود کاهش محسوس داشته است.
این در حالیست که نرخ بیکاری واقعی در ایران مدام در حال افزایش است و تعداد بیکاران به دو سوم جمعیتِ در سن کار رسیده است.
مرکز آمار ایران مدعی است در یکسال منتهی به بهار امسال بالغ بر ۷۰۰هزار نفر به تعداد شاغلین افزوده شده است. حتا با وجود این افزایش اشتغال، اما هنوز هم سطح اشتغال در کشور بسیار پایین است، طوری که از هر ۱۰ ایرانی با ارفاق نیز تنها ۳ نفر دارای شغل هستند. این عدد در مقایسه با اقتصادهای پیشرفته و رو به جلو بسیار کم و نشأت گرفته از نرخ مشارکت اقتصادی بسیار پایین در ایران است. همچنین نرخ بیکاری جوانان در بهار امسال بالغ بر ۲۲ درصد برآورد شده است.
نرخ بیکاری در بهار ۱۴۰۰ حدود ۸.۸ درصد به ثبت رسیده و این در حالیست که همین نرخ در بهار سال گذشته ۹.۸ درصد برآورد شده بود. جمعیت بیکار کشور در بهار ۹۹ حدود ۲ میلیون و هزار ۵۰۵ نفر بوده که این تعداد در حال حاضر به رقم ۲ و ۲۹۱ هزار رسیده است. به بیان دیگر در طول یکسال گذشته ۲۱۴ هزار نفر از تعداد بیکاران کاسته شده است. نرخ بیکاری فصلی به ثبت رسیده در بهار سال جاری از ابتدای سال ۹۷ تا کنون پایینترین نرخ بیکاری به ثبت رسیده است.
با اینهمه کارشناسان معتقدند در شیوه استخراج نرخ بیکاری توسط مرکز آمار ایران، نرخ واقعی بیکاری اعلام نمیشود. به این دلیل که افرادی که در سن کار قرار دارند اما از پیدا کردن شغل ناامید شده و دیگر جویای کار نیستند، در این آمار محاسبه نمیشوند. به بیان دیگر مرکز آمار ایران با مقایسه تعداد افراد شاغل و افراد جویای کار، نرخ بیکاری را اعلام میکند.
همچنین مرکز آمار ایران افرادی با ساعت کاری اندک در طول هفته و اشتغال نیمهوقت را هم شاغل محسوب میکند، چنانچه قرار باشد نحوه محاسبه افزاد شاغل دقیقتر شود، احتمالا اوضاع سطح اشتغال بدتر است!
از سوی دیگر بررسیها نشان میدهد که نرخ بیکاری جوانان در بهار ۱۴۰۰ در بازه سنی ۱۵ تا ۲۴ سال، ۲۲.۱ درصد به ثبت رسیده است. به بیان دیگر میتوان گفت حدودا از میان هر ۴ جوان ایرانی در بازه سنی مذکور، یک نفر بیکار است. لازم به یادآوری است که این نرخ بیکاری مشمول کسانی میشود که جویای شغل بوده و مایل به کار کردن هستند، به عنوان مثال دانشجویان و دانشآموزانی که مشغول به تحصیل هستند در محاسبات آورده نشدهاند. از میان جمعیت جوانان در بازه سنی ۱۸ تا ۳۵ سال نیز نرخ بیکاری ۱۵.۶ درصد به ثبت رسیده است. این شاخص بیکاری در بهار سال ۹۹ بالغ بر ۱۶ درصد بوده است.
از میان فارغالتحصیلان آموزش عالی که جویای شغل بوده و تمایل به اشتغال دارند نیز ۱۳.۴ درصد بیکار هستند. نرخ بیکاری افراد دارای مدرک دانشگاهی در بهار امسال نسبت به بهار ۹۹ حدود ۰٫۱ درصد کاهش داشته است. نکته جالب در مورد بیکاری فارغ التحصلان دانشگاهی اینجاست که علیرغم کاهش نرخ بیکاری در سال جاری نسبت به سال گذشته، تعداد بیکاران افزایش یافته است. به بیان دیگر در بهار ۱۴۰۰ نسبت به بهار ۹۹ حدود ۲۰ هزار به تعداد بیکارانی که دارای مدرک دانشگاهی دارند افزوده شده است.
اینهمه در حالیست که آمارهای مرکز آمار ایران نشان از افزایش تعداد زنان بیکار دارد. نرخ بیکاری مردان در بهار ۱۴۰۰ حدود ۷.۵ درصد بوده که در فصل مشابه سال قبل ۹ درصد به ثبت رسیده بود. بر این اساس جمعیت بیکار مردان حدود یک میلیون ۶۲۲ هزار نفر برآورد میشود. نرخ بیکاری زنان از ۱۳.۷ درصد در بهار ۹۹ به ۱۵.۶ درصد در بهار سال جاری رسیده. در میان اقشار و گروههای مختلف سنی گروه زنان تنها گروهی است که نرخ بیکاری آن در بهار امسال نسبت به بهار ۹۹ گویا افزایش داشته است.
طبق روال قبلی نرخ بیکاری مناطق شهری در بهار ۱۴۰۰ از مناطق روستایی بیشتر است. بیکاری در مناطق شهری در اولین فصل از سال جاری ۹.۶ درصد به ثبت رسیده. همین شاخص در مورد مناطق روستایی ۶.۴ درصد بوده است.
این در حالیست که افزایش تورم به ویژه برای تولیدکنندگان سبب نگرانیهایی درباره افزایش بیکاری در ماههای آینده شده است. این احتمال در حالی افزایش مییابد که ناکارآمدی در مدیریت ویروس کرونا در ایران سبب تشدید رکود و در نتیجه بحران برای واحدهای صنعتی و تولیدی شده است.
رضا غلامی اقتصاددان و تحلیلگر مسائل اقتصادی درباره افزایش تورم تولیدکننده به ۹۴.۷ درصد در بهار امسال گفته است که «افزایش تورم تولیدکننده ناشی از افزایش قیمت ارز مواد اولیه تولید و کالاهای واسطهای است و هزینههایی مثل دستمزد هم روی این مسئله تأثیر دارد.»
به گفته این اقتصاددان «تورم تولیدکننده حتما روی تورم مصرفکننده تأثیر دارد و یک شاخص پیشنگرانه برای محاسبه نرخ تورم ماههای آینده است. اگر دولت جلوی افزایش نرخ تورم در ماههای آینده را بگیرد و اجازه افزایش قیمت ندهد، تولیدکنندگان تولیداتشان را کاهش میدهند و یا با تعدیل نیرو بیکاری را افزایش میدهند. بنابراین باید موضوع افزایش تورم تولید کننده هوشمندانه برخورد کرد.»
وقتی طبق قانون مکتوب ایران زنها هیچ وظیفه ای برای تامین مخارج زندگی ندارن چه وقتی مجردن تا ۱۰۰ سالگی نفقه از پدر میگیرن و چه وقتی متاهل میشن هم جزو عائله شوهر میشن واقعا چرا خیال میکنید باید اشتغال پیدا کنند؟؟؟احیانا خیال نمیکنید بازای هر زن که میره سر کار یک مرد که نان آور و ستون خیمه یه خونواده است بیکار میشه؟!