جمشید عنبرستانی – چهل و چهار سال از حاکمیت خوفناک و ضد ایرانی ملایان که لبریز از خیانتها، چپاولگریها، اختلاسها و جنایتهای فجیع علیه میهن و مردم و خاصه اقوام به فقر و فلاکت افتاده ایران بوده است میگذرد. تمام گروهها، سازمانها، تشکیلات سیاسی و افراد وابسته به حکومت به ویژه دو طیف و جریان اصلی اصلاحطلب و اصولگرا در تمام سیاهکاریها، فسادها و جنایات رژیم سهیم بوده و مشارکت فعال داشتهاند.
بزرگترین و بیشترین ضربهها را اصلاحطلبان به مردم و جنبشها و اعتراضات حقطلبانه و آزادیخواهانه مردم ایران وارد آوردهاند. رهبران و چهرههای اصلاحطلب همواره تلاش داشتهاند تا با ترفندهای عوامفریبانه حرکتهای اعتراضی مردم در بزنگاههای حساس و سرنوشتساز را به بیراهه کشانده و خواستههای حقطلبانه مردم از حکومت فاسد و جنایتکار حاکم بر کشور را به حاشیه برانند و با مطرح کردن مسائلی که امکان عملی برای اجرا شدن نداشته و بیشتر خدعه و ریاکاری برای فریب و سر کار گذاشتن مردم بوده تا بلکه بتوانند یک جریان ساختگی را به موازات اعتراضات مردم و اپوزیسیون مخالف جمهوری اسلامی که در حال قدرت گرفتن است ایجاد کنند و از این طریق میان مردم و مبارزان راه آزادی اختلاف و چنددستگی انداخته و یک حالت سردرگمی در انتخاب و روند مبارزاتی مردم به وجود آورند.
کارنامه افراد و دارودستههای اصلاحطلب داخلی و صادراتی پر از نمرههای بیست در شیادی، دروغگویی، خیانت و جنایت و ایرانفروشی است. همراهی مردم سادهدل ایران در گذشته با اصلاحطلبان به خاطر امیدهای واهی و وعدههای سرخرمن بوده که رهبران این جریان سیاسی در زمان برگزاری انتخابات نمایشی حکومت به مردم میدادهاند. خاتمی رییس جمهوری اسلامی دولتهای هفتم و هشتم از رهبران اصلی طیف اصلاحطلب است که مردم و جوانان فریب وعدههای او را خوردند و با رای دادن به وی و پس از پیروزی این آخوند در انتخابات نمایشی ریاست جمهوری به رقص و شادمانی در خیابانها پرداختند. اما پس از گذشت هشت سال و دو دوره که این آخوند خندان و مکار بر مسند ریاست جمهوری تکیه زده بود به هیچیک از وعدههایش به مردم وفا و عمل نکرد و در خیزش و جنبش اعتراضی دانشجویی نیز دستور اکید وی برای سرکوب دانشجویان محرز و غیر قابل انکار است و این آخوند با بیان شفاف و مغرورانه عشق خود به نظام را به رخ مردم و خاصه دانشجویان کشید و در پایان کار برای تبرئه و رد بیکفایتی و خیانت خود اظهار داشت قدرت اجرایی رییس جمهور در نظام در حد یک تدارکاتچی است.
مکلایی به اسم میرحسین موسوی نیز که یکی از چهرههای اصلاحطلب است، در جریان انتخابات ریاست جمهوری اسلامی سال هشتاد و هشت از رهبر و مسئولان انتخاباتی رودست خورد و بازنده انتخابات اعلام شد. اما وی به تقلبی که در شمارش آرا صورت گرفته بود معترض بود و مسئولان انتخاباتی و وزارت کشور نیز در همسویی با «بیت رهبری» اعتراض اورا بیجا و نادرست دانستند. زمانی که این شخص دریافت که اعتراض وی به نحوه برگزاری انتخابات و شمارش آرا بینتیجه است با کمک آخوند کروبی و با تهدید کردن «بیت رهبری» برای پس گرفتن سهم خود از سفره انقلاب با مظلومنمایی جمعیت میلیونی را با شعار «رای من کجاست» به خیابانها کشاند. اما زمانی که در بحبوحه اعتراضات میلیونی مردم در پایتخت متوجه شدند سیل عظیم معترضان در کف خیابان خواستههایی ورای «رای من کجاست» دارند و نظام آخوندی را نشانه گرفتهاند و رشته کار از دست آنان و مسئولین و نیروهای سرکوبگر و مزدوران حکومت در حال خارج شدن است برای جلوگیری از وقایع غیرمنتظره که میتوانست موجودیت نظام توسط معترضان را با خطر روبرو کند با پشت کردن به مردم و بیاعتنایی به مطالبات و خواستههای آنان از مردم و معترضان خواستند به خانههایشان بازگردند با بهانه اینکه دشمن و ضدانقلاب به صفوف اعتراضات رخنه کرده است.
اکنون که بوی الرحمان رژیم به مشام سران نظام و موسوی و طرفداران و یارانش رسیده این فرد از اتاق نشیمن خانهای که در آن محصور است میخواهد نقش گورباچف رژیم را بازی کند و با مطرح کردن رفراندوم و تغییر قانون اساسی، سعی در ایجاد اختلال در خیزش انقلابی مردم و اختلاف و تفرقهافکنی دارد.
در شرایطی که سیر تحولات با خیزش انقلابی مردم و جوانان و اتحاد و همبستگی گسترده ایرانیان در خارج کشور و در حمایت از مبارزات آزادیخواهانه مردم داخل کشور برای گذار از جمهوری پر نکبت اسلامی وارد فاز جدید و تعیین کننده شده است، اپوزیسیون باید هشیارتر از همیشه با ترفندها و عوامل نفوذی و صادراتی رژیم و شبکههای چپ و تودهایها و لابیگران رژیم برخورد کند و واکنش نشان دهد و آغوش خود را برای نفوذیها و مهرههای صادراتی رژیم در اروپا و آمریکا که با نقاب مخالفت با جمهوری اسلامی خودنمایی میکنند باز نکند.
مجموعه اصلاحطلبان در درون کشور و عوامل صادراتی رژیم که در رسانهها و دانشگاهها و اندیشکدههای معتبر در آمریکا و کانادا و اروپا به کار و فعالیت و جاسوسی مشغول هستند و برخلاف آنچه ادعا میکنند در حقیقت جادهصافکن و مالهکشان رژیم در خارج کشورند، در رابطه با فعالیتهای شاهزاده رضا پهلوی برای تشکیل یک شورای فراگیر سیاسی جهت مدیریت و رهبری خیزش انقلابی مردم ایران برای براندازی حکومت ملایان و مدیریت دوران گذار به شدت به تکاپو و دست و پا زدن افتادهاند و تخریب چهرههای فعال سیاسی و به ویژه شخص شاهزاده و خاندان پهلوی را آغاز کردهاند. از طرفی نگرانی شدید «بیت رهبری» و وابستگان حکومت در داخل و خارج کشور از محبوبیت شاهزاده رضا پهلوی و خاندان پهلوی نزد مردم ایران در سخنان و موضعگیریها و دروغپردازیهای آنان در این روزها نسبت به این خاندان کاملا مشهود است.
رسانههایی که با بودجههای کلان دولتی و یا خصوصی در اروپا و آمریکا اداره میشوند زیرکانه به باد کردن بادکنک سوراخ شدهای به اسم میرحسین موسوی و مطرح کردن دوباره او و طرح پیشنهاد وی برای برگزاری رفراندوم و… اقدام کردهاند تا جبهه دیگری را برای مقابله با اپوزیسیون قدرتمندی که با حضور و اقدامات شاهزاده رضا پهلوی در حال تشکیل و شکلگیری است باز کنند تا از فراگیر شدن و حمایت گسترده مردم از این همبستگی سیاسی جلوگیری کنند تا شاید اصلاحطلبان موفق شوند گوی سبقت را از اپوزیسیون بربایند و با همکاری و معامله با ملایان حاکم در تقسیم ثروت و قدرت، با بزک کردن و تغییر ظاهری چهره حکومت جانی تازه به آن بخشیده و بقای آنرا برای سالهایی دیگر تضمین کنند و دورانی طلاییتر از دوران خمینی جلاد را برای میهن کمرشکسته و مردم غرق شده در فقر و نکبت و فلاکت ایران به ارمغان آورند.
به نظر میرسد دارودستههای اصلاحطلب و اصولگرا و حامیان معلومالحال رژیم ملایان دچار فراموشی شدهاند زیرا مردم و جوانان ایرانزمین در زمانی نه چندان دور با فریاد رسا اعلام داشتند «اصلاحطلب، اصولگرا دیگه تمومه ماجرا!»