پایگاه خبری «وای‌نت» با استناد به اظهارات منابع اطلاعاتی گزارش داد که تهدید جمهوری اسلامی ایران اکنون از یک آستانه قطعی و غیرقابل بازگشت عبور کرده است. در حالیکه جهان همچنان درگیر جنگ‌های نیابتی و نمایش‌های دیپلماتیک است، گزارش‌های اطلاعاتی تأیید می‌کنند که حکومت ایران به‌طور مخفیانه برنامه تسلیحات هسته‌ای خود را با کمک مستقیم و پنهانی دولت روسیه پیش می‌برد.
وبسایت «وای‌نت» در گزارشی که ۲۳ نوامبر (دوم آذرماه) منتشر شد با اشاره به بازدید یک هیات اعزامی وزارت دفاع جمهوری اسلامی از یک شرکت فناوری نظامی روسیه تأکید کرد این شرکت روسی مذکور در فهرست تحریم‌های ایالات متحده آمریکا قرار دارد.
این گزارش آمده: «در حالیکه جهان همچنان با جنگ‌های نیابتی و مانورهای دیپلماتیک سرگرم باقی مانده است، گزارش‌های اطلاعاتی تایید می‌کنند که [رژیم] ایران به‌صورت مخفیانه برنامه تسلیحات هسته‌ای خود را با کمک مستقیم و پنهانی دولت روسیه پیش می‌برد.»
در بخشی از این گزارش آمده، همکاری راهبردی میان تهران و مسکو که از یک فناوری پیشرفته و حیاتی بهره می‌برد دو واقعیت ترسناک را ثابت می‌کند: ۱) رژیم ایران فعالانه به دنبال ساخت سلاح است و روسیه به عنوان شریک اصلی ژئوپولیتیکی آن عمل می‌کند و ۲) روسیه به ایران کمک می‌کند تا نظارت‌های آژانس را دور بزند و فاصله خود تا دستیابی به قابلیت هسته‌ای را کاهش دهد.
هسته این بحران در یک مأموریت مخفی نهفته است: هیأتی وابسته به وزارت دفاع جمهوری اسلامی به‌طور مخفیانه به روسیه سفر کرده تا «فناوری و تخصص لیزری» دریافت کند که به ایران امکان می‌دهد «طرح یک سلاح هسته‌ای را بدون انجام آزمایش انفجار هسته‌ای تأیید کند.»
اکنون تهران با استفاده از روش‌های پیشرفته و مخفی به‌طور فعال در پی عبور از آخرین مانع فنی است.
این مأموریت توسط شرکت «دماوند تکنولوژی» سازماندهی شد، شرکتی پوششی برای «سازمان نوآوری و تحقیقات دفاعی جمهوری اسلامی ایران« (پروژه سپند) همان نهادی که پیش از سال ۲۰۰۳ برنامه تحقیقاتی تسلیحات هسته‌ای ایران را هدایت می‌کرد. این یک سفر تحقیقاتی غیرنظامی نیست؛ بلکه احیای پرونده هسته‌ای نظامی است.
متخصصان ایرانی از یک شرکت فناوری نظامی روسیه که تحت تحریم‌های آمریکا قرار دارد بازدید کردند و نقش مسکو به عنوان تسهیل‌کننده‌ای فعال و آگاه را تأیید کردند، که به یک کشور غیرمتعهد به عدم اشاعه کمک می‌کند تا نظارت بین‌المللی را دور بزند.
هدف روشن است: با بهره‌گیری از مدل‌سازی پیشرفته کامپیوتری و فناوری لیزری، حکومت ایران می‌تواند تأیید طراحی سلاح را به‌طور مخفیانه انجام دهد. می‌تواند مکانیسم‌های نظارت بین‌المللی -مانند پایش‌های لرزه‌ای و ماهواره‌ای که قبلاً توسعه فیزیکی آن را رصد می‌کردند- را بی‌اثر کند و به‌طور قابل توجهی زمان رسیدن به سلاح را کوتاه کند، در حالی که همچنان دروغ شفاف و راحتی را حفظ می‌کند که به دیپلماسی متعهد است.
این تهدید رو به افزایش هسته‌ای، توجیه نهایی و غیرقابل انکار برای موضع غیرقابل سازش اسرائیل در امنیت است.
کسانی در جامعه بین‌المللی که از اسرائیل می‌خواهند «دولت فلسطینی» را بر اساس مرزهای قبل از ۱۹۶۷ را بپذیرد، در حال انجام کاری خودکشی‌وار هستند. این خواسته واقعیت ترسناک محور جدید ایران را نادیده می‌گیرد. یک «دولت فلسطینی» کاملاً مستقل و غیرنظامی -بدون کنترل امنیتی اسرائیل- به سرعت توسط تحلیلگران نظامی نفوذ و نظامی‌سازی خواهد شد و بلافاصله به پایگاه عملیاتی پیش‌رو برای قوی‌ترین نیابتی‌های ایران، از جمله حزب‌الله و حماس تبدیل خواهد شد.
این محور مجهز به فناوری هسته‌ای و دانش پیشرفته، بدون تردید سایر سرزمین‌ها را با توپخانه پیشرفته، پهپادها و سلاح‌های دوربرد تجهیز خواهد کرد. این به یک کشتار دسته‌جمعی منجر خواهد شد سناریویی که به‌طور ترسناکی به عنوان «غزه ضربدر ۱۰» توصیف شده است. به همین دلیل، رهبری اسرائیل به طور مستمر بر ضرورت کنترل امنیتی بر تمام سرزمین‌های غرب رود اردن تأکید دارد.
در پایان این گزارش آمده، کمک هسته‌ای مخفی از سوی روس‌ها به واقعیت ساختار ژئوپولیتیکی خاورمیانه پیوند می‌خورد. وای‌نت می‌نویسد: «جهان باید بداند در نبود موضع امنیتی سازش‌ناپذیر اسرائیل، کل منطقه در برابر محور وابسته به حکومت ایران که مصمم است از بالا گرفتن تنش اتمی برای دستیابی به هژمونی منطقه‌ای استفاده کند بی‌دفاع بخواهد ماند.»
کشورهای عربی سنی معتدل این حقیقت را می‌دانند، به همین دلیل به طور خاموش به اسرائیل به عنوان «شریک بقا» در برابر تهران تکیه می‌کنند.
