نادر زاهدی – در روزهای اخیر با افزایش قابلیت‌هایی در آزادسازی مکان ثبت و لوکیشن‌های کاربران شبکه «ایکس»(توئیتر سابق)، فضای آلوده و امنیتی بر التهاب و نگرانی نیروهای مخالف اپوزیسیون افزوده است؛ استفاده از اینترنت سفید هم در این راستا، برخی از شبهات دیجیتالی را در بهم ریختن فضاهای رسانه‌ای را به اثبات رساند. این واقعه منحصر به کابران ایرانی نبوده و بیشتر فعالین رسانه‌ای در کشورهای جهان را در برمی‌گیرد.
برای ایرانیان این مسئله از جهت اینکه اینترنت دچار فیلرینگ است و مبارزه مجازی -دیجیتالی بوده و نیروهای سایبری بیش از فضاهای اجتماعی فعال هستند، بسزایی دارد و تأملی در جنبه‌های سیاسی- اخلاقی مسئله بیش از هر چیزی اولویت دارد؛ خصوصا که افشای این مسئله می‌تواند پرتویی بر آسیب‌شناسی اپوزیسیون افکنده و رفتارهای بخش‌هایی از مخالفان را زیر نقادی برده و سلامت مبارزه را با رفتارهای اخلاقی هماهنگ سازد.
بنابراین موارد فنی افشاگری‌ها مورد نظر نبوده و بیشتر استفاده از فضای مجازی در میان اهل سیاست مورد توجه است؛ در این راستا حضور فعال و بی‌وقفه عده‌ای که به دفاع از سیاست‌های خاصی نظیر پادشاهی‌گرا، جمهوری‌خواه، و هر ایده سیاسی می‌پردازند، اما در واقع و به باور شخصی خود چیزی را در فضای مجازی بیان و اظهار می‌کنند، نمونه ای از رفتارهای غیراخلاقی بشمار می‌روند. طرفه آن که فضای آزاد اینترنتی -هر چند در داخل ایران دچار فیلترینگ باشد- در واقع آزادی بیان و عقیده را نمایندگی می‌کند و هیچ توجیه اخلاقی، سیاسی و فکری نمی‌تواند رفتارهای دوگانه و فرصت‌طلبانه را در این فضا بپذیرد.
همانطور که اشاره کردم، مبارزه سیاسی و عقیدتی امروزه به واسطه اهمیت محوری اینترنت از سویی و جایگاه اپوزیسیون خارجی از سوی دیگر، ضرورت بازبینی در رفتارها، عقاید، ایده‌ها و منش‌های سیاسی-فرهنگی را در اولویت قرار می‌دهد؛ اشاره کردم که در این نوشته طرح اینگونه مسائل بیشتر در راستای آسیب شناسی اپوزیسیون، شفاف‌سازی ایده‌ها و رهیافت‌های سیاسی، علل اختلافات و… بوده و نقطه‌ای اساسی و محوری را در رفتارهای کنونی اپوزیسیون در چشم‌انداز قرار داده است.
با شرایطی که اپوزیسیون و ایران در آن قرار گرفته‌اند، از طرفی خانه تکانی در روابط سیاسی، اظهارات فعالین سیاسی و تبیین و تأمل دگرباره‌ای در ایده‌ها، سیاست‌ها و اظهارنظرات ضرورت دارد و از طرف دیگر شناخت واقعیات امروزین در فضاهای دیجیتالی، آموزه‌ها و ارتباطات میان گروهی و احزاب، از اهمیت درجه اولی برخوردار است. بر پایه این مسائل و افشاگری‌های اخیر در استفاده غیراخلاقی در فضای دیجیتالی، می‌توان منش‌ها و راهکارهای تازه‌ای را برای سیر دموکراتیک اپوزیسیون در پیش گرفت و از آفت‌ها و ضررهای تاکنونی رهایی یافت.
