آنچه که امروز در خیابانهای شهرهای مختلف کشور در جریان است؛ فریاد مردمی به جان آمده از فقر و فلاکت، تورم و گرانی، اختناق و سرکوب، زن ستیزی، فروپاشی اقتصادی، اضمحلال و به تباهی کشیده شدن بنیانهای زندگی اجتماعی و نتیجه تحمیل خشنترین و سرکوبگرانهترین شکلی از بیحقوقی بر مردم ایران است.
این خیزش در تداوم خیزشهای مردمی سالهای گذشته که بی رحمانه توسط حکومت جمهوری اسلامی سرکوب و به خون کشیده شدند؛ برگ دیگری از تلاش و مبارزه جانفشانانه مردم ایران برای پایان دادن به جهنم موجود و شکل دهی به جامعهای دموکراتیک؛ آزاد؛ مرفه و عاری از تبعیض؛ و ستم و استثمار است.
اما در این بین حکومت جمهوری اسلامی که دیگر حتی قادر نیست ابتداییترین نیازمندیهای متضمن زیست و بقا یک جامعه انسانی از قبیل آب و برق؛ انرژی و هوای سالم را نیز تامین کند؛ همچنان بر طبل بقا ننگین خود و تداوم ویرانسازی کشور می کوبد و با گسیل نیروهای سرکوب به خیابانها و به خون کشیدن اعتراضات مسالمتآمیز مردم؛ تلاش دارد این بار نیز از موج توفنده و زیر و رو کننده تحولخواهی بنیادین مردم ایران گذر کند.
اما؛ واقعیت سرسخت این است که مردم خسته و از هستی ساقط شده ایران؛ دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند و برای صباحی کوتاه نیز حاضر به تحمل شرایط نکبت بار کنونی نیستند و از سوی دیگر؛ حکومت نیز قادر به حتی ذره ای بهبود شرایط به غایت فلاکتبار موجود نیست.
آن پدیده ای که امروز در خیابانها و شهرهای مختلف ایران در جریان است؛ دیگر یک انقلاب است؛ انقلابی که چه بسا فراز و فرودها و افت و خیزهای خود را داشته باشد؛ اما از حرکت و پیشروی باز نخواهد ایستاد.
یک تاریخ در حال ورق خوردن در کشور است؛ تاریخی که از انقلاب مشروطیت تا انقلاب ۵۷؛ مردم ایران قادر به تغییر آن نشدند و اینک در جهانی بسیار متفاوت تر از گذشته؛ کشور در حال از سر گذراندن یک انقلاب عظیم اجتماعی و سیاسی است که بنیانهایش در جنبشهای بزرگ اجتماعی مدرنی چون جنبش کارگری؛ جنبش معلمان؛ علیه اعدام و حقوق بشر؛ بازنشستگان و جنبش زنان است.
ما در اتحادیه آزاد کارگران ایران به مثابه نهادی برآمده از متن جنبش کارگری و مبارزات بی امان کارگران در چند دهه گذشته؛ به سران جمهوری اسلامی در بکارگیری سیاست سرکوب اعتراضات مردمی و خون پاشی به حقخواهی آنان؛ هشدار میدهیم و اعلام میداریم همچنانکه از آغازین روز خیرشهای مردمی یک هفته اخیر؛ دوشادوش و در کنار مردم ایران بودیم؛ به تلاشها و مبارزات مسئولانه خود تا رهایی کشور از چنگال ستم و استبداد ادامه خواهیم داد.
این حق ما کارگران و مردم ایران است که خواهان تغییرات بنیادین در کشور باشیم.
ما با فراخوان به کارگران در سراسر کشور؛ بویژه کارگران صنایع کلیدی چون کارگران نفت و صنایع فولاد و خودروسازیها برای حضور موثر در تحولات سیاسی کشور؛ اعلام میکنیم مسئولانه و با تعهدی عمیق به آرمان رهایی طبقه کارگر و مردم ایران؛ در مقابل هر تلاشی از سوی حکومت برای سرکوب و یا هر تلاش مهندسی شدهای از بالای سر مردم با دخالت قدرتهای منطقهای و جهانی، محکم و استوار ایستادگی خواهیم کرد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران
۱۳ دی ماه ۱۴۰۴
