یک ماه بعد از قتل‌عام مردم ایران توسط نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، روزنامه «جمهوری اسلامی» روز ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ در یادداشتی با طرح پیشنهاد «ادغام سپاه و ارتش» اصلاح ساختار نیروهای مسلح جمهوری اسلامی را ضروری دانسته است.
در این یادداشت بدون اشاره به سلطه سپاه پاسداران در تمام حوزه‌ها آمده، «حضور فزاینده در حوزه‌هایی فراتر از مأموریت‌های صرفاً نظامی» از اقتصاد و سیاست گرفته تا رسانه و حتی اشکالی از دیپلماسی مسیری را گشود که نه با فلسفه وجودی نیروهای مسلح سازگار بود و نه با سنت و نگاه روح‌الله خمینی.
در این یادداشت همچنین تأکید شده است «شاید بخش مهمی از مشکلات امروز ما، از اقتصاد تا سیاست خارجی، محصول درهم‌ریختگی نقش‌هاست؛ جایی که نهاد نظامی وارد میدان‌هایی می‌شود که نه برای آن طراحی شده و نه پاسخگوی تبعاتش است.»
بحث ادغام سپاه و ارتش بیش از ۳۰ سال است در بالاترین رده نیروهای مسلح جمهوری اسلامی مطرح است اما به دلایل مختلف از جمله ماموریت‌های این دو نهاد و تفاوت‌های ساختاری و ایدئولوژیک عملی نشد.
برخی ناظران می‌گویند مطرح شدن مجدد این طرح، مرتبط با قتل‌عام مردم ایران و ریزش در ساختار نیروهای مسلح است که کل ساختار را درگیر کرده است. برخی دیگر تروریستی اعلام شدن سپاه پاسداران توسط اتحادیه اروپا را از دلایل مطرح شدن مجدد طرح ادغام سپاه و ارتش می‌دانند.
در نگاه اول به نظر می‌رسد با ادغام سپاه در ارتش، تروریستی اعلام شدن آن توسط اتحادیه اروپا و آمریکا نیز راهی برای کاه فشار دولت‌های غربی بر جمهوری اسلامی است.
عبدالله گنجی از فعالان رسانه‌ای وابسته به سپاه پاسداران در واکنش به این پیشنهاد روزنامه «جمهوری اسلامی» در «ایکس» نوشت: «اسلاف این مطالبه در تاریخ ایران روشن است. این حنجره آلوده است و نسبتی با انقلاب اسلامی ندارد. طرح آن به جهت زمانی اگر نفوذ نباشد بد فهمی فاجعه‌گون است. یا برای گم نشدن در رسانه‌هاست. اصول مربوط به ارتش و سپاه در قانون اساسی مستقل و ماموریت نیز متمایز است. اصول١۴٣ تا١۵١ قانون اساسی را ببینید بعد دست به قلم شوید.»
اشاره گنجی به مأموریتی سپاه پاسداران برای «حفظ انقلاب» است که با مأموریت ارتش که «حفاظت از استقلال و تمامیت ارضی کشور» تبیین شده است.
عبدالرحیم موسوی رئیس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی که پیش‌تر فرمانده ارتش بود، یکی از طرفداران اصلی ادغام سپاه و ارتش است. او در دو دهه گذشته تلاش زیادی کرد تا ارتش و سپاه را به هم نزدیک کنند هرچند موقعیت ادغام آنها پیش نیامد.
