سومین گروه ضربت ناو هواپیمابر با حدود ۹ تا ۱۰هزار نیروی جدید در حالی به خاورمیانه اعزام شده که رئیس جمهور آمریکا در حال بررسی از سر گرفتن حملات هوایی علیه جمهوری اسلامی است.
وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) سومین گروه ضربت ناو هواپیمابر و ناوگروه‌های آبی- خاکی را به همراه تفنگداران دریایی به خاورمیانه اعزام کرده است؛ اقدامی که حدود ۹ تا ۱۰ هزار نیروی جدید به منطقه اضافه می‌کند آنهم در حالی که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا از سر گرفتن حملات هوایی علیه جمهوری اسلامی را پس از انتخابات میا‌دوره‌ای ایالات متحده که اوایل نوامبر برگزار خواهد شد، بررسی می‌کند.
به گزارش «وال‌استریت ژورنال» و با استناد به اظهارات مقامات آمریکایی، کشتی‌ها، جنگنده‌ها، تفنگداران و ملوانان تا پایان نوامبر به منطقه خواهند رسید. این بازه زمانی با آنچه ترامپ اخیراً به دستیارانش گفته همخوانی دارد. او انتظار دارد بمباران مواضع جمهوری اسلامی را در همان ماه از سر بگیرد.
وال‌استریت ژورنال پیشتر نیز گزارش داده بود که رئیس جمهور آمریکا پیشنهاد آتش‌بس رژیم ایران را رد کرده و آغاز مجدد حملات نظامی را به پس از انتخابات میاندوره‌ای موکول کرده است.
جزئیات حرکت ناوگان سوم مشخص شده است. ناو هواپیمابر «یو‌اس‌اس تئودور روزولت» روز یکشنبه گذشته بندر اصلی خود در سن‌دیگو را در چارچوب یک اعزام برنامه‌ریزی‌شده ترک کرد. روز بعد، گروه آمادگی آبی- خاکی «یو‌اس‌اس می‌کین آیلند»، شامل سه ناو آبی- خاکی و تفنگداران واحد اعزامی سیزدهم تفنگداران دریایی، نیز حرکت کردند. این ترکیب، هم توان ضربتی هوایی یک گروه ناو هواپیمابر و هم ظرفیت پیاده‌کردن نیروی دریایی را در اختیار فرماندهان قرار می‌دهد.
در حال حاضر دو ناو هواپیمابر دیگر در خاورمیانه حضور دارند: «یو‌اس‌اس جرج اچ. دبلیو. بوش» و «یو‌اس‌اس جرج واشنگتن». این گزارش اشاره می‌کند اگر ناو هواپیمابر واشنگتن پس از رسیدن ناو «روزولت» همچنان در منطقه بماند، برای نخستین بار از ماه آوریل سه گروه ضربت ناو هواپیمابر همزمان در خاورمیانه مستقر خواهند شد. آن هنگام، پیش از آتش‌بس شکننده‌ای بود که بطور موقت به درگیری آغازشده در ۲۸ فوریه پایان داد.
در نهایت آتش‌بس فرو پاشید و از آن زمان دو طرف به صورت پراکنده با یکدیگر درگیر بوده‌اند. در عین حال، ناو «جرج واشنگتن» که معمولاً در اقیانوس آرام و با پایگاه خانگی در ژاپن مستقر است، ممکن است منطقه را ترک کند و به بندر خود بازگردد و شمار ناوها دوباره به دو فروند کاهش یابد، اما سخنگویان کاخ سفید و پنتاگون به پرسش‌ها در اینباره پاسخ نداده‌اند.
اعزام سومین ناو هواپیمابر ایالات متحده، بر بستر درگیری‌هایی انجام می‌گیرد که طی هشت ماه همچنان ادامه دارد و مذاکرات نیز بدون نتیجه به بن‌بست رسیده است. مارکو روبیو وزیر امور خارجه، پس از گفتگوهایی در حاشیه هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل که از ۲۲ تا ۲۸ سپتامبر برگزار شد، از اعضای هیئت جمهوری اسلامی که شماری از آنها، از جمله عباس عراقچی وزیر خارجه، هنوز در نیویورک مانده بودند، اعلام کرد که خاک آمریکا را ترک کنند؛ اقدامی که نشانه‌ی بی‌اعتمادی عمیق و شکست تلاش‌ها برای دستیبابی به تفاهم و پایان درگیری ارزیابی شده است.
دونالد ترامپ هفته گذشته در سخنرانی سازمان ملل از «تصمیم بزرگ» سخن گفت و گزینه‌ی نابودکردن جمهوری اسلامی را در کنار ادامه‌ی مذاکره مطرح کرد. او همچنین پیشنهاد آتش‌بس هفت‌روزه رژیم ایران را، که شامل گشایش تنگه هرمز می‌شد، ناکافی خواند و رد کرد.
زمان‌بندی نظامی و سیاسی اعزام ناوگروه «تئودور روزولت» بهم گره خورده‌اند. انتخابات میاندوره‌ای آمریکا اوایل نوامبر برگزار می‌شود و رسیدن نیروی تازه نیز تا پایان همان ماه طول می‌کشد. به این ترتیب، کاخ سفید می‌تواند تا پیش از رأی‌گیری از تشدید علنی جنگ پرهیز کند و پس از آن، با ناوگان تقویت‌شده، امکان از سر گرفتن آغاز حملات نظامی را روی میز داشته باشد.
مقامات آمریکایی همچنین به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفته‌اند مجموعه کشتی‌های در حال حرکت بیش از هفت هزار ملوان و حدود دو هزار تفنگدار را حمل می‌کنند و ممکن است سه ناو هواپیمابر حتی تا پایان اکتبر با هم در منطقه حضور داشته باشند؛ هرچند وال‌استریت ژورنال رسیدن کامل نیروها را پایان ماه نوامبر اعلام کرده است.
با احتساب همه‌ی این نیروها، حضور دریایی آمریکا می‌تواند از ۲۰ هزار ملوان و تفنگدار و صدها فروند هواپیما فراتر برود؛ سطحی که از آوریل، و پیش از آن از جنگ عراق در ۲۰۰۳، کم‌سابقه است.
پیشینه‌ی استقرار ناوهای هواپیمابر آمریکا در منطقه نیز فشار عملیاتی را نشان می‌دهد. ناو «جرج واشنگتن» در ماه اوت جایگزین ناو «آبراهام لینکلن» شد؛ ناوی که پس از مأموریتی رکوردشکن، منطقه را ترک کرد.
پنتاگون برای ناو هواپیمابر «روزولت» تدابیری اندیشیده تا برای اقامت طولانی بیش از قبل آماده باشد. این تدابیر شامل ذخیره‌ی بیشتر مواد غذایی و بهداشتی، تجهیزات سرگرمی و ورزشی، و ارتباط مطمئن‌تر با خانواده‌هاست. دریاسالار داریل کادل، رئیس عملیات نیروی دریایی، ماه گذشته این اصلاحات را اعلام کرد.
در کنار ناوها، حدود ۲۰ فروند کشتی دیگر نیروی دریایی آمریکا در اجرای محاصره‌ی سواحل جنوبی ایران مشارکت دارند؛ این حضور، بخشی از کارزار فشار اقتصادی را تکمیل می‌کند که وزارت خزانه‌داری با محدود کردن تجارت شرکای رژیم تهران آن را پیش می‌برد.
مسعود پزشکیان رئیس جمهوری اسلامی پنجشنبه یکم اکتبر گفت که هرگز از گفتگو رویگردان نبوده و نخواهد بود. او در حالی واشنگتن را به اعمال تهدید متهم کرد که دستگاه‌های تبلیغاتی بقایای جمهوری اسلامی، از رسانه‌ها تا بیلبوردهای شهری، با عباراتی مانند «انتقام سخت»، «مرگ بر…»، «موشک» و «به آتش کشیدن منطقه» پر است!
با اینهمه، هنوز مشخص نیست اعزام ناوگروه «تئودور روزولت» لزوماً به معنای ماندن هر سه ناو است یا صرفاً جایگزینی یکی از آنها. با توجه به سکوت کاخ سفید در این مورد، این موضوع می‌تواند یک ابهام عمدی باشد: هم پیامی در جهت فشار نظامی پیش از هر توافق؛ و یا ذخیره‌ی نیرو برای از سر گرفتن حملات نظامی در صورتی که ترامپ پس از انتخابات میاندوره‌ای همان مسیری را برود که به دستیارانش گفته است.
