سارا پورصبری – وبینار تخصصی انجمن ملی سلامت رازی، با همکاری شبکه جهانی ایران‌مداری و حضور پزشکان، متخصصان و نمایندگان انجمن‌ها و تشکل‌های ایرانی؛ برای گفتگو درباره همکاری مؤثر و هماهنگی در امدادرسانی برگزار شد.
در این وبینار (شنبه ۳۱ اکتبر ۲۰۲۶) نمایندگانی از انجمن پزشکان پادشاهی‌خواه ایران، انجمن ملی سلامت رازی، انجمن ایرانی تباران استرالیا، پارسی‌مِد، پزشکان میهن‌دوست ایران، جبهه هفت آبان، جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران، حزب پادشاهی ایرانیان، شبکه جهانی ایران مداری، دیوان سلامت حزب مشروطه ایران، گروه پزشکی فرهنگ نوین ایران، سازمان جهانی پزشکی فرنوا و مهسا مدیکال حضور داشتند.
ابتدا پوریا افخمی گرداننده این وبینار، پس از گرامیداشت یاد جاویدنامان انقلاب شیروخورشید، و پخش سرود ملی ایران، به معرفی کوتاه برنامه پرداخت.
سپس نوید محمدزاده نماینده انجمن ملی سلامت رازی و از برگزارکنندگان وبینار، درباره گروه‌های شرکت کننده در وبینار صحبت کرد. او تصریح کرد: «ما در کنار همکاران خود در داخل کشور هستیم و فداکاری کادر درمان و سختی‌ها و خطراتی که در داخل متحمل شده‌اند را از یاد نبرده ایم. پزشکانی مانند دکتر آیدا رستمی. حکومت جمهوری اسلامی مسئول اصلی ناکارآمدی نظام سلامت در داخل کشور است. ما باید سلامت را به یکی از اولویت های اصلی آینده ایران تبدیل کنیم. جامعه بیمار، توانایی ساختن آینده‌ای قدرتمند را ندارد. در نهایت، همگرایی و همصدایی و اقدام مشترک، ما را به هدف خواهد رساند.»
دکتر حسین شکوه امیری از دیگر اعضای انجمن رازی گفت: «هدف از برگزاری این وبینار اعلام توانایی‌های ما برای روز مبادا و روز پس از آزادی است که در اختیار افراد و سازمان های داخل کشور قرار خواهد گرفت. در همین راستا گروه‌های سلامت مختلف معرفی می‌شوند.»
در ادامه نمایندگان هر گروه به معرفی فعالیت‌های گروه خود پرداختند.
دکتر محمد کاویانپور/ انجمن ایرانی تباران استرالیا: سازمان ما دارای نمادی ثبت شده، غیر انتفاعی و حقوقی است که برپایه خرد جمعی و دانش و پیوند با جامعه استرالیا شکل گرفته است. ارتباط با نهادهای مدنی استرالیا، جمع‌آوری و ارائه اطلاعات مستند، و هدف‌گذاری برپایه منافع ملی ایران از دیگر شاخصه‌های این گروه است.
دکتر سعید احمدی/ انجمن پزشکان پادشاهی خواه ایران: ما دارای یک دپارتمان سلامت و بهداشت هستیم. به نظر ما همکاری میان تمام گروه‌های پزشکی باید ادامه داشته باشد. نظام سلامت آینده باید بر پایه مشکلات مردم و پیشگیری شکل بگیرد. آموزش و غربالگری قبل از درمان بسیار مهم هستند. همکاری میان گروه‌های مختلف پزشکی یک ضرورت است.
دکتر بابک سینا/ حزب پادشاهی ایرانیان: سازماندهی موضوع مهمی است که باید پیش از بحران صورت بگیرد. ما یک کمیسیون سلامت داریم و می‌دانیم که باید میان این سازمان‌ها شورای هماهنگی به وجود آید. می توان یک بانک اطلاعاتی از افرادی که قصد دارند کمک کنند، به وجود آورد. همچنین تشکیل کار‌گروه‌های تخصصی می‌تواند در دستور کار قرار بگیرد.
پروفسور سیروس میرزایی/ پزشکان میهن دوست ایران: ما برای آزادی و حقوق بشر فعالیت می‌کنیم. در همین زمینه کمک‌های مالی بایستی ساماندهی شوند. ارتباط با پزشکان درون کشور نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.
دکتر محسن بنایی/ جبهه هفت آبان: ما در مجموعه خود فعالیت‌هایی چون تشکیل کلینیک انقلاب ملی و راه اندازی بات تلگرامی را برای کمک به ایرانیان انجام داده‌ایم. بایستی بخشی برای واکنش سریع و اورژانس تشکیل شود. همچنین رفتار سلامت در پزشکی بسیار اهمیت دارد که باید به مردم آموزش داده شود. رفتار با بدن و کادر سلامت، یعنی رابطه درست با بیماری و درمان.
افشین عبداللهی/ جمعیت شیروخورشید سرخ ایران: شیروخورشید سرخ ایران مهم‌ترین نماد امدادی ایران بوده است. اما پس از سال ۵۷ نامش به «هلال احمر» تغییر کرد و بازوی سرکوب و تربیت نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی شد. این نهاد رسما در سال ۲۰۱۵ در آلمان دوباره راه اندازی و ثبت رسمی شد.
بهرام نقی پور/ دیوان سلامت حزب مشروطه ایران: در این جنبش سه مرحله پیش رو داریم: قبل از گذار– پس از گذار- و دوران رسیدن به ثبات. مدیریت زمان و هزینه در این شرایط بسیار مهم است. همچنین جلوگیری از موازی‌کاری‌ها. آسیبشناسی سلامت کشور و تحویل اطلاعات مفید به متخصصان داخلی هم می‌تواند موثر باشد. بایستی نوعی پدافند غیرعامل در مقابل سلاح شیمیایی و بمب کثیف که ممکن است از سوی حکومت در جنگ احتمالی مورد استفاده قرار بگیرد، تشکیل شود.
دکتر رویا دهقانی/ سازمان جهانی پزشکی فرنوا: ما در کنار سازمان نیکوکاری فرهنگ نوین ایران، به توانمندسازی ذهن، جسم و روان مردم از طریق آموزش، تمرین و ترویج می‌پردازیم. حمایت از آسیب‌دیدگان، ساختن پادکست، ویدیو، استفاده از تلویزیون و وبسایت در کانادا از دیگر فعالیت‌های گروه ما بوده است.
دکتر ایمان فروتن/ SOS ایران: در این گروه بیش از ۶۰ سازمان با هم همکاری می‌کنند. ما پروژه بزرگی به نام «یارمیهن» داریم که به زودی در روز هشتم نوامبر به صورت همگانی معرفی خواهد شد.
دکتر کامیار علایی و آرش علایی/ مهسا مدیکال: گروه ما پس از کشته شدن مهسا امینی و شکل‌گیری جنبش در ایران تشکیل شد. ما به صورت ۲۴ ساعته به داخل ایران خدمات ارائه می‌دهیم. بیش از ۱۵۶۴ بیمار از زاهدان تا کردستان داشتیم. بررسی مسمومیت‌ها در مدارس ایران، کار پژوهشی و اطلاع‌رسانی برای جامعه پزشکی غیر ایرانی از دیگر کارهای این گروه بوده است.
دکتر سهیل صاف دل/ گروه پارسی مِد: از جمله فعالیت‌های گروه ما کمک به مجروحان چشمی در ترکیه و آوردن آنها به آلمان، اجرای پروژه کیان در کشور ترکیه، پرداخت هزینه‌های پروتز برای قطع عضو شدگان، نشان دادن چهره واقعی جمهوری اسلامی به غرب، و ارتباط با سازمان پزشکان بدون مرز بوده است.
در ادامه وبینار، دو محور اصلی برای بحث و تبادل نظر در نظر گرفته شد:
یک- امداد رسانی در زمان اعتراضات مردمی و سرکوب حکومتی.
دو- امداد رسانی در زمان حمله خارجی و جنگ.
که حضار در این بخش با یکدیگر به گفتگو پرداخته و نظرات خود را مطرح کردند.
دکتر مهدی میرسعیدی ابتدا بر حق دسترسی بدون تبعیض به درمان برای همگان تاکید کرد.
دکتر محسن بنایی درباره وضعیت انقلابی گفت: سه سناریو محتمل وجود دارد. خیزش و سرکوب/ شرایط جنگی یا فروپاشی/ شرایط پس از دوران گذار که باید برای آنها آماده باشیم. ضمن اینکه ساختن یک بانک اطلاعاتی لازم نیست؛ چون ممکن است از سوی حکومت مورد سوء استفاده قرار گیرد.
دکتر علی سنگی درباره ماهیت این وبینار گفت: ما باید از گفتگو به مرحله برنامه‌ریزی و سازماندهی عبور کنیم. سپس با همکاری هم، به یک ساختار ملی امدادرسانی موثر برسیم. او برای رسیدن به این هدف شش پیشنهاد ارائه داد: تشکیل کارگروه مدیریت بحران/ اورژانس و پزشکی/ تهیه اطلس ملی ظرفیت‌های درمانی/ ساختار سه سطحی راهبردی/ تدوین نظام آموزش تریاژ و ارجاع/ طراحی نظام لجستیک/ و تدوین نقشه راه ۹۰ روزه.
بهرام نقی‌پور گفت: ما بایستی نحوه شیب همکاری و دلایل تفاوت این مجموعه‌ها از هم را شناسایی کنیم. گروه‌های سیاسی در مسیر همکاری باهم دچار اختلافات سیاسی و حزبی بودند که ما در حوزه بهداشت و درمان عمومی باید از آن پرهیز کنیم.
دکتر محمد بلوری نوربخش بر این مجموعه افزود: پیشنهاد من این است که یک صندوق مشترک برای کمک‌رسانی تشکیل شود. همچنین آماده کردن نیروهای انسانی و آماده‌سازی کیت‌های پزشکی در این مرحله اهمیت دارند.
دکتر ساغر کثیری با ابراز تاسف اعلام کرد که انجمن پرستاران، تکنیسین‌ها و نمایندگانی از بقیه کادر درمان در اینجا حضور ندارند.
افشین عبدالهی تربیت امدادگران برای حضور در میدان را یکی از مواردی دانست که باید برای آن برنامه‌ریزی صورت گیرد.
دکتر حسین شکوه امیری نیز افزود که آماده کردن ویدیوهایی برای کمک به آسیب دیدگان احتمالی، در دستور کار بوده و باید بیشتر انجام شود.
دکتر رویا دهقانی با اشاره به اینکه از آنجا که بهترین دفاع حمله است، افزود: آمادگی برای معالجه مصدومان می‌تواند با دیدن ویدیوها آموزش و بعد به کار گرفته شود. همچنین گرفتن کمک مالی از کشورهای دیگر می‌تواند به این حرکت یاری رساند.
نوید محمدزاده این جلسات را شروع خوبی دانست که می‌تواند برای همکاری و همیاری این گروه‌ها و با برپایی جلسات خصوصی به گفتگو درباره نکات بیشتر و حساس پرداخت.
دکترمهدی میرسعیدی بر این نکته تأکید کرد که ما امروز باید ماحصل عمل را تقدیم مردم کنیم.
در بخش بعدی وبینار، ظرفیت و توانمندی میدانی مورد توجه قرار گرفت و پرسیده شد که: آیا شرکت‌کنندگان آماده همکاری هماهنگ در یک سازمان هستند؟ پاسخ شرکت‌کنندگان از این قرار بود:
دکتر آرش علایی: هیچ سیستمی در دنیا نمی‌تواند فشار ناگهانی را تحمل کند. باید پروتکل‌هایی برای کم کردن فشار یک مرکز درمانی در هنگام جنگ داشته باشیم. سلامت و بهداشت جمعی نیز در شرایط جنگی و بحران بسیار مهم است.
بهرام نقی پور: اگر همگی در همین سیستم، کنار هم بمانیم، در لحظه پس از گذار می‌توانیم آماده خدمت‌رسانی باشیم.
دکتر رویا دهقانی: باید هدف را کوچک کنیم تا دستیابی به آن ساده‌تر باشد. یک هفته قبل از دیدارها دستور کار را مشخص کنیم. امروز هیچ دکتری از اورژانس در جمع ما نیست متاسفانه بسیاری هنوز می‌ترسند. اما باید سعی کنیم با داخل تماس بیشتری بگیریم.
دکتر علی سنگی: تهیه اطلس درمانی ایمن برای استان‌های کشور یکی از ضروریات است. در شرایط بحران، اطلاعات جعلی و نادرست زیادتر می شود و ما باید برای جلوگیری از این مسئله، یک سامانه طراحی کنیم.
نوید محمدزاده: می خواهم تاکید کنم که جلسات ما تضادی با پروژه شکوفایی ندارد. ویدیوهای آموزشی را می‌توانیم به اشتراک بگذاریم تا مردم بیشتر مطلع شوند. مسائل روحی روانی نیز برای آسیب‌دیدگان بسیار مهم است.
افشین عبدالهی: بزرگترین نهادی که پس از نیروهای مسلح یونیفرم و نیروهای چندین میلیونی داشته، جمعیت شیروخورشید ایران بوده است. امروز تمرکز ما بر جذب امدادگرانی است که از این سازمان کنار رفته‌اند چون ماهیت این سازمان امنیتی شده است.
دکترحسین شکوه امیری: باید با پزشکانی که پس از گذار قصد همکاری دارند تماس بگیریم تا بدانیم هر نفر در چه بخش و منطقه‌ای قرار است خدمت کند. مثلا شخصاً در بخش‌های محروم علاقه به همکاری دارم. نمی‌شود همه در تهران تمرکز داشته باشند. ما برای خدمت‌رسانی در میهن خواهیم بود، پس باید در هر جا که بیشتر نیاز است حاضر باشیم.
دکتر پریس زندیان: پرستاران هم باید مورد توجه قرار بگیرند. بسیاری از کارهایی که من در اروپا آموختم را عزیزان پرستار در ایران انجام می‌دهند و بسیار مهم هستند. ضمن اینکه این آزادی که ما خارج از ایران داریم در ایران وجود ندارد و به پرسنل درمانی که می ترسند باید حق بدهیم.
محبوبه فتح‌آبادی: اگر بعد از جنگ ۱۲ روزه و حوادث دی‌ماه، شیرازه کشور از هم نپاشید این بابت فعالیت دلسوزانی بود که ایران را سرپا نگاه داشتند. ما باید با متخصصین داخل در ارتباط باشیم و در پروژه شکوفایی ما موفق به این ارتباطات شدیم. باید از ظرفیت تلویزیون انقلاب ملی نیز بیشتر استفاده شود که در حال حاضر کمتر شناخته شده است. می‌توان یک برنامه آموزش روانی همگانی مرتبط با وضعیت جنگ، برای مردم ایران پخش شود.
در بخش بعد سوال این بود: چه برنامه‌ای برای کسانی که با سهمیه در نظام سلامت وارد شده‌اند وجود دارد.
دکتر مهدی میرسعیدی: همه کسانی که زحمت کشیده‌اند و جرمی مرتکب نشده‌اند، شامل عفو عمومی خواهند شد. من خودم از این سهمیه‌ها دچار آسیب شده‌ام اما گذشته‌ها گذشته. شخصاً حاضرم با هرکس که اصول نظام پادشاهی را قبول دارد و آماده خدمت است، همکاری کنم.
دکتر محمد بلوری نوربخش: بجای تمام کسانی که اصول پادشاهی را قبول دارند باید گفت تمام کسانی که به حقوق بشر اهمیت می‌دهند، می‌توانند در این مسیر با ما همراه باشند.
دکتر حسین شکوه امیری: آنهایی که با سهمیه وارد کار پزشکی شده یا با همکاری حکومت به مقام‌های بالایی رسیده‌اند، دیگر نباید تصمیم‌گیرنده باشند. باید شناسایی شده و کنار گذاشته شوند.
نوید محمدزاده: می‌توان با برگزاری امتحان از این افراد تعیین سطح انجام شود و یا به آنها آموزش داد تا بتوان در پیشبرد برنامه‌ها از آنها استفاده کرد.
دکتر آرش علایی: این کار را باید به تصمیم همکاران در ایران واگذار کنیم. راهکار باید از سمت آنها باشد. باید ارتباط با داخل طوری شکل بگیرد که کارها تکرار نشود.
در ادامه دکتر محبوبه فتح‌آبادی در پاسخ به این پرسش که چه برنامه‌ای برای درمان روان در ایران آینده وجود دارد چنین توضیح داد: برای شاهدان عینی که در ۱۸ و ۱۹ دی در خیابان بودند و آن صحنه‌های هولناک را دیدند، در حال حاضر برنامه‌های کوتاهی تدوین شده که قرار است گسترش داده شود. آرزوی بانو یاسمین پهلوی برای حمایت از خانواده ها و آسیب دیدگان، همین بوده است.
در پایان وبینار تخصصی انجمن ملی سلامت رازی، نوید محمدزاده، نماینده هیات مدیره انجمن رازی، در یک جمع‌بندی گفت: ما به این نتیجه رسیدیم که این میزان برنامه و فعالیت را هیچ نیرویی نمی‌تواند به تنهایی انجام دهد. بنابراین باید با هم همراه و متحد باشیم تا بتوانیم به کادر درمان و ایرانیان در داخل کشور خدمت کنیم.
همچنین دکتر حسین شکوه امیری اتحاد و همکاری را رمز به نتیجه رسیدن این حرکت دانست و تاکید کرد که باید از اختلافات پرهیز کرد.
