یکی از مهمترین بناهای دوران صفویه مسجدی است که به دستور شاه عباس در میدان نقش جهان اصفهان ساخته شد. این بنا شاهکاری از معماری، کاشیکاری و نجاری هنرمندان ایرانی در قرن یازدهم هجری (هفدهم میلادی) است.
![مسجد شاه](https://kayhan.london/wp-content/uploads/2016/10/masjed-shah-1024x683.jpg)
تا زمان انقلاب این مسجد به نامهای مسجد شاه، مسجد سلطانی، مسجد جامع عباسی خوانده میشد که همه در ارتباط با دوران ساخت و سازندهی این بنا بود. و از آنجایی که مورد توجه توریستها بود، همیشه به زیبایی و دقت از آن نگاهداری و حفاظت میشد.
پس از انقلاب این مسجد به نام «مسجد امام» خوانده شد و پاتوقی شد برای نمازهای روزانه و برنامههای خاص مربوط به تبلیغات جمهوری اسلامی و شباهت پیدا کرد به تکیهها و نمازخانههای عادی. و اکنون پس از سی و هشت سال امیر کلایی که راهنمای گردشگری استان اصفهان است به خبرگزاری مهر میگوید: با این که مسجد «امام» یکی از مقاصد اصلی گردشگران است اما شلختگی حیاط و نابسامانی در آنجا به حدی است که از بردن گردشگران به آن جا پشیمان میشویم. او میگوید که بارها این موضوع را به مسئولان سازمان میراث فرهنگی و تولیت مسجد اعلام کردهایم اما آنها واکنشی نشان نمیدهند. این راهنمای گردشگری به مواردی اشاره میکند که سبب حیرت و نارضایتی توریستهای خارجی میشود مثلا:
- ورودی مسجد، تابلوی معرفی و جایگاه راهنما وضعیت مطلوبی ندارد.
- ورودی مسجد نشان میدهد که گردشگران میتوانند از راهنمای صوتی استفاده کنند اما اغلب اوقات کسی نیست تا این دستگاهها را در اختیار گردشگران قرار دهد و یا درباره آن توضیحی داده و یا دستگاه را به افراد کرایه دهد.
- با پایان هر نماز، فرشها و موکتهای مسجد در همان محوطه رها میشوند این در حالی است که مسجد، انبار و جایگاههای زیادی را برای انتقال این فرشها دارد. و همیشه این منظره روبروی گردشگرانی قرار میگیرد که در صدد گرفتن تصاویر زیبا از این مسجد هستند.
- توضیحات درباره برخی از آثار واقع شده در مسجد به فارسی نوشته شده و گردشگران خارجی از وجود آن بی اطلاع هستند مگر آنکه راهنمای اختصاصی به آنها توضیحاتی بدهد.