«مریمِ» اعداد

[رضا مقصدی]

به خاطره‌ی معطر ِ مریم میرزاخانی

از مدار ِمرزها گذشت
نامِ نازنین ِ دختری ز دودمان ِ آب.
خواب را ز چشم ِ چشمه، دور کرد
همنشین ِ دلنشین ِ آفتاب.

آتشی بلند
در دل ِ شکفته‌اش زبانه می‌کشید.
تا که شعله در زمانه افکنَد-
عاشقانه از عبارت وُ عدد، عبور کرد.
«خویشِ» خاطراتِ سرزمین ِ دلشکسته بود.

پیش ِچشم‌اش آسمان
با زمین ِ رنجدیده، حرف تازه داشت.
ماه، با مدادِ مهربان ِ او
نامه‌ها به هر ستاره می‌نوشت.
رنج ِ گفتگوی ناتمام ِ ابر با درخت را
قطره قطره، می‌چشید.

در بهار
«مریمِ» شکوفه‌های نوشکفته بود.
در خزان ِ روزگار
آه ِ آتشین ِ هرچه از تبار ِ برگ.
آی………
آسمان! ببار!
این زمان، به روی سینه‌های سوگوار.

لینک کوتاه شده این نوشته:
https://kayhan.london/fa/?p=83471

دیدگاه خود را درباره این مطلب با ما و دیگران در میان بگذارید: