Page 19 - (کیهان لندن - سال چهل و دوم ـ شماره ۵۷۴ (دوره جديد
P. 19
صفحه 19شماره ۲۰۴۰
جمعه ۷تا پنجشنبه ۱۳اوت ۲۰۲۶
میدان جنِ ِگ واشنگتن و تهران برای «تفاهم»!
طرح از کیهان لندن ©KayhanLondon = اهمیت «یادداشت تفاهم اسلامآباد» نه در دشواری
تفسیر یا ناممکن بودن اجرای آن ،بلکه در ناتوانی از
سرخ ،تهران از «جنگ گذرگاههای دریایی» سخن میگوید نتیجه [توافق نهایی] و بهرهبرداری از دستاوردهای آن .در اعلام رسمی پایان آن است زیرا جایگزین آن کامًا ًل روشن
و به امکان مختل کردن اقتصاد جهانی از طریق حوثیها، مقابل اما جمهوری اسلامی بر فرسایش زمان برای به تأخیر است :بازگشت به رویارویی آشکار .این گزینه است که
استفاده از خاک عراق برای اعمال فشار بر کشورهای انداختن نتایج ،حساب باز کرده تا فرصت یابد شوک اولیه همه را نگران کرده؛ حتی خود ایالات متحده را که توانایی
همسایه و پیوند دوبارهی پرونده لبنان با استراتژی منطقهای را پشت سر بگذارد و آرایش سیاسی و استراتژیک خود را تحمیل آن را دارد ،اما ظاه ًراً هنوز برای پذیرش هزینههای
خود از مسیر تقابل اشاره میکند .رژیم ایران همه اهرمهای بازسازی کند؛ فرصتی که «یادداشت تفاهم» ،هرچند موقت،
فشار خود را به کار گرفته ،زیرا این نبرد را تعیینکنندهی استراتژیک و پیامدهای منطقهای آن آماده نیست.
برایش فراهم ساخت. =جمهوری اسلامی اما بر فرسایش زمان برای به تأخیر
سرنوشت نظام جمهوری اسلامی میداند. مشکل تهران این است که در ارزیابی دستاورد خود انداختن نتایج ،حساب باز کرده تا فرصت یابد شوک اولیه
در مقابل ،ایالات متحده ظاه ًراً به این جمعبندی رسیده دچار زیادهروی شد و کوشید مفاد «یادداشت تفاهم» را را پشت سر بگذارد و آرایش سیاسی و استراتژیک خود
که تعیین تکلیف این رویارویی دیگر گزینهای قابل تعویق به امتیازهای سیاسی برای خود تبدیل کند .مهمتر از آن ،به را بازسازی کند؛ فرصتی که «یادداشت تفاهم» ،هرچند
نیست ،بلکه ضرورتی است که هم موازنه قدرت موجود و تحلیل آمریکا با همان نگاه سنتی گذشته پرداخت؛ درست موقت ،برایش فراهم ساخت .با اینهمه مشکل تهران این
هم منافع جدید منطقهای آن را ایجاب میکند؛ منافعی که همانگونه که اسرائیل را نیز با همان روش ارزیابی کرده و در است که در ارزیابی دستاورد خود دچار زیادهروی شد و
امروز بیش از گذشته بر معادلات جنگ و صلح در خاورمیانه نتیجه دچار خطای محاسباتی شد .اسرائیل از ۸اکتبر ۲۰۲۳ کوشید مفاد «یادداشت تفاهم» را به امتیازهای سیاسی
[پس از حمله تروریستی و فجیع گروه حماس به اسرائیل
تأثیرگذار شدهاند. در هفتم اکتبر همان سال] درگیر جنگی پیوسته است ،در برای خود تبدیل کند.
شکست «یادداشت تفاهم» بار دیگر نشان داد که حالی که دولت کنونی کاخ سفید در مدیریت این رویارویی، = در حالی که میانجیها ،به ویژه پاکستان ،همچنان بر
جنگهای بزرگ معموًا ًل پیش از رسیدن به نقطه تعیینکننده خود را آزادتر از گذشته و کمتر تحت فشارهای داخلی و ادامه مأموریت خود پافشاری کرده و کشورهای همسایه
پایان نمییابند .همچنین روشن ساخت که الگوی «ُبُردُ -بُرد» نیز از تلاشهای آنان حمایت میکنند ،دو طرف اختلاف
در این منازعه کارآیی ندارد و منطقه ،به احتمال زیاد ،به خارجی میبیند. در دورترین نقطه ممکن از یکدیگر بر سر میز مذاکره
سوی معادلهای سخ تتر در حرکت است؛ معادلهای که در هنگامی که دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا اعلام کرد ایستادهاند و میدان واقعی مدیریت این بحران ،بیش از
آن یک برنده آشکار و یک بازنده آشکارتر وجود خواهد توافق موقت یا همان «یادداشت تفاهم» عمًالً پایان یافته و هر چیز ،عرصهی جنگ به نظر میرسد تا تفاهم و توافق.
داشت .در سایه خطای محاسباتی آمریکا از یکسو و اعتماد تهران نیز پاسخ داد که اساسًاً خواستار از سر گرفتن مذاکرات =شکست «یادداشت تفاهم» بار دیگر نشان داد
ب ه نفس بیش از اندازهی رژیم ایران از سوی دیگر ،خطر نبوده ،آشکار شد که بازگشت به مسیر دیپلماسی بیش از که جنگهای بزرگ معموًالً پیش از رسیدن به نقطه
لغزش به سوی رویارویی گستردهتر ،بیش از هر زمان دیگری پیش دشوار شده است .اکنون احیای «یادداشت تفاهم» تنها تعیینکننده پایان نمییابند .همچنین روشن ساخت که
در صورت بازنگری اساسی در مفاد و ارائه تفسیری روشن الگوی «ُ ُبردُ ُ -برد» در این منازعه کارآیی ندارد و منطقه ،به
واقعی به نظر میرسد. و الزامآور از آن ممکن است؛ امری که در شرایط کنونی احتمال زیاد ،ب ه سوی معادلهای سختتر در حرکت است؛
*منبع :روزنامه الشرق الاوسط دور از دسترس به نظر میرسد .از این رو ،منطقه در آستانه معادلهای که در آن یک برنده آشکار و یک بازنده آشکارتر
*نویسنده :مصطفی فحص نویسنده و تحلیلگر لبنانی مرحلهای قرار گرفته که میتواند با مخاطرات استراتژیک
*ترجمه و تنظیم از کیهان لندن وجود خواهد داشت.
*«نخ معاویه» برگرفته از این جمله است که به معاویه بن بزرگ ،موازنههای آن را بار دیگر دگرگون کند. مصطفی فحص (الشرق الاوسط) – از یادداشت تفاهم
ابیسفیان و عمروعاص نسبت داده میشود که میگفتند «اگر در حالی که میانجیها ،ب ه ویژه پاکستان ،همچنان بر بین رژیم ایران و ایالات متحده آمریکا ،که مهلت ۶۰روزهی
به اندازه یک نخ بین من و دوستان یا دشمنان ارتباط باشد ادامه مأموریت خود پافشاری کرده و کشورهای همسایه آن در ۱۸اوت ۲۰۲۶به پایان میرسد ،به قول معروف تنها
آن را آنقدر نمیکشم که پاره شود!» این اصطلاح کنایه از باز نیز از تلاشهای آنان حمایت میکنند ،دو طرف اختلاف «نخ معاویه»* باقی مانده است؛ تعبیری که از دیپلماسی
نگه داشتن روزنهها برای حفظ ارتباطات ناپایدار و تساهل در دورترین نقطه ممکن از یکدیگر بر سر میز مذاکره دوران خلافت ُاَُ َموی باقی مانده است .این «نخ» امروز در
مصلحتی و نوعی عملگرایی بدون اخلاق است که به هر ایستادهاند و میدان واقعی مدیریت این بحران ،بیش از هر قالب مذاکرات غیرمستقیم میان واشنگتن و تهران نمود یافته؛
قیمتی به حفظ ارتباط برای منافع خود تلاش میکند. مذاکراتی که میانجیها با وجود کاهش چشمگیر امید به
چیز ،عرصهی جنگ به نظر میرسد تا تفاهم و توافق.
از تنگه هرمز در خلیج فارس تا بابالمندب در دریای احیا یا موفقیت آن ،همچنان بر ادامهاش اصرار دارند.
پیش از پایان مهلت شص ت روزهای که برای دستیابی
به توافقی جامع در نظر گرفته شده بود ،هر دو طرف،
بطور مستقیم یا غیرمستقیم ،شکست «یادداشت تفاهم
اسلامآباد» را اعلام کرده بودند ،اما از صدور بیانیهای
مشترک درباره کنار گذاشتن آن خودداری کردند .اهمیت این
یادداشت جنجالی نه در دشواری تفسیر یا ناممکن بودن
اجرای آن ،بلکه در ناتوانی از اعلام رسمی پایان آن است زیرا
جایگزین آن کامًالً روشن است :بازگشت به رویارویی آشکار.
این گزینه است که همه را نگران کرده؛ حتی خود ایالات
متحده را که توانایی تحمیل آن را دارد ،اما ظاه ًراً هنوز
برای پذیرش هزینههای استراتژیک و پیامدهای منطقهای
آن آماده نیست.
واشنگتن همراه با تنها متحد خود در منطقه ،یعنی اسرائیل،
با این امید وارد جنگ با تهران شد که بیش از خود جنگ ،بر
نتایج پس از آن تکیه کند .اما ب ه سرعت از برخی مواضعی
که همزمان با آغاز عملیات نظامی اعلام کرده بود ،عقب
نشست و اسیر عامل زمان شد :میان شتاب برای دستیابی به

